سینماسینما، منصوره بسمل؛سریال تاسیان دومین اثر تاریخی تینا پاکروان در واپسین هفتههای پخش خود همچنان در هزارتویی از عاشقانههای متفاوت، روایتگر بخشی از روزگار سپری شده مردمان این سرزمین بوده است.
تاسیان نیز همچون اثر قبلی این کارگردان به درستی تاریخ را کاویده و از دل آن داستان هایی از روابط انسانی را به تصویر کشیده است.
انتخاب مناسب بازیگران نقشهای اصلی و حتی فرعی در کنار طراحی صحنه و لباس از نقاط قوت مهم مجموعه است.
تاسیان، تهران دهه پنجاه را با دقت و وسواس به تصویر کشیده است. این سریال بهخوبی توانسته در یادآوری و بازسازی لوکیشنهای مختلف همچون رستوران ها، کافهها، پوشش بازیگران، فاصله طبقاتی، انتخاب موسیقیهای نوستالژیک و حتی نوع صحبت کردن و لهجه تهرونی در پوستههای مختلف جامعه، راوی درستی از تهران سال ۵۷ باشد.
همچنین در قسمتهای ابتدایی تاسیان حضور چهرههایی همچون عباس کیارستمی، بهرام بیضایی، مسعود کیمیایی و احمدرضا احمدی به نوعی گویای تاثیرگذاری این چهرهها در تغییر نگرش جوانان و قشر دانشگاهی آن دوران و نیز ادای دین به این بزرگان بوده است.
جا دارد در این فرصت از حضور درخشان بابک حمیدیان بهعنوان بازیگر مشترک دو سریال این کارگردان -خاتون و تاسیان- در نقشهای کمیسر رجب اُف و جمشید نجات تمجید کرد. این بازیگر در طول دوران بازیگریاش با ایفای نقشهای متفاوت، همواره قدرت حسی و تکنیکی یک بازیگر را بهرخ کشیده است.
پاکروان که در مسیر یک فیلمساز صاحب سبک حرکت میکند، در اثر قبلی اش خاتون نیز بر تصویر کردن روابط انسانی تمرکز داشت، در بسیاری از سکانسها دیالوگهایی با محوریت وطنپرستی را در قلب مخاطب ماندگار کرد.
موضوعی که بیشتر قابل تامل است و در دوران پس از جنگ اخیر در تماشای این سریال به چشم می آید مرگ رفاقتها در بزنگاههای مختلف تاریخ است. مرگی تقریبا ناخواسته و تحمیلی در میدان تفاوت ایدئولوژی انسان ها!
مانند مرگ سعید(صابر ابر) به دست رفیق صمیمیاش امیر(هوتن شکیبا) که در قسمت ۲۱ رقم میخورد.
بهعنوان یک ایرانی باید متوجه باشیم تفاوت نگرشهای سیاسی نباید باعث مرگ دوستیها شود. ما جملگی همه ایرانیم.
عکس ها: احمدرضا شجاعی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- روایت غالب، در تقابل با روایت مغلوب
- معرفی برگزیدگان بیست و چهارمین جشن حافظ؛ «پیر پسر» چهار جایزه گرفت/ سه جایزه برای «تاسیان»
- شب شراب نیرزد به بامداد خمار
- نگاهی به سریال «شغال»/ سرگذشت زنی که نمیخواهد دوبار بمیرد
- به بهانه پایان سریال «شکارگاه»/ متخصص روایتهای طولانی اما بیملال
- نگاهی به نقدهای «تاسیان»/ نمایش یک دوران آرام، لزوما رویا فروشی نیست
- «تاسیان» و پایانی بیقهرمان
- «تاسیان» و نظریه مرگ مولف
- تاسیان میشود بیتو
- در فقدان نگاه زنانه؛ دو مجموعه، دو فیلمساز زن ایرانی
- تطبیقی میان «زخم کاری»، «آبان» و «تاسیان»/ اخلاق، سرمایه و قدرت
- «تاسیان» از نگاه نسل من؛ مصائب تصویر کردن یک برهه تاریخی
- وحید آگاه، وکیل دادگستری: اخذ مجوز تولید و پخش از ساترا مبنای قانونی ندارد
- معمای پیچیده یک سریال؛ قسمت چهارم «تاسیان» بدون مجوز، منتشر شده است
- آیا «تاسیان» رفع توقیف شد؟
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- معمای اقتباس از «طوبا و معنای شب»
- برندا فریکر درگذشت
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- «وسواس»؛ روایتی از عشق که آرام، چهره خودرا گم کرد
- فوت هنرمند جوان تئاتر؛ ساینا منصف درگذشت
- برای هفتاد و نهمین دوره؛ جشنواره فیلم لوکارنو داورانش را معرفی کرد
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «بیگانه»؛ در حال و هوای آن سکوت کمیاب ساحلی
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «این صحنه خانه من است»؛ افسانه، حمید، تئاتر و باقی ماجرا
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- «روبیک» آماده نمایش و پخش شد
- «شیفتگی»؛ پیوند کلیشهی «آدم خوبه» با عنصر وحشت
- مقایسه سه تابلو در باب دوستی در سینما و ادبیات
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- آغاز بلیتفروشی «ویکُنتِ شقه شده» و بازگشت «باخ» به عمارت نوفللوشاتو
- اجرای نمایش هری پاتر تمدید شد/ «گردن»؛ تجربهای اکسپریمنتال با محوریت بدن و حرکت
- جبر جغرافیا/ کالبدشکافی روح مکان در «شهر خدا»
- «بامداد خمار» را چه چیزهایی «بامداد خمار» میکند؟
- درباره نمایشنامه «حسین شهید»/ نامهای سرگشاده
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- سه جایزه آمریکایی به فیلم ایرانی رسید
