سینماسینما، منصوره بسمل؛سریال تاسیان دومین اثر تاریخی تینا پاکروان در واپسین هفته‌های پخش خود همچنان در هزارتویی از عاشقانه‌های متفاوت، روایتگر بخشی از روزگار سپری شده مردمان این سرزمین بوده است.
تاسیان نیز همچون اثر قبلی این کارگردان به درستی تاریخ را کاویده و از دل آن داستان هایی از روابط انسانی را به تصویر کشیده است.
انتخاب مناسب بازیگران نقش‌های اصلی و حتی فرعی در کنار طراحی صحنه و لباس از نقاط قوت مهم مجموعه است.
تاسیان، تهران دهه پنجاه را با دقت و وسواس به تصویر کشیده است. این سریال به‌خوبی توانسته در یادآوری و بازسازی لوکیشن‌های مختلف همچون رستوران ها، کافه‌ها، پوشش بازیگران، فاصله طبقاتی، انتخاب موسیقی‌های نوستالژیک و حتی نوع صحبت کردن و لهجه تهرونی در پوسته‌های مختلف جامعه، راوی درستی از تهران سال ۵۷ باشد.
همچنین در قسمت‌های ابتدایی تاسیان حضور چهره‌هایی همچون عباس کیارستمی، بهرام بیضایی، مسعود کیمیایی و احمدرضا احمدی به نوعی گویای تاثیرگذاری این چهره‌ها در تغییر نگرش جوانان و قشر دانشگاهی آن دوران و نیز ادای دین به این بزرگان بوده است.
جا دارد در این فرصت از حضور درخشان بابک حمیدیان به‌عنوان بازیگر مشترک دو سریال این کارگردان -خاتون و تاسیان- در نقش‌های کمیسر رجب اُف و جمشید نجات تمجید کرد. این بازیگر در طول دوران بازیگری‌اش با ایفای نقش‌های متفاوت، همواره قدرت حسی و تکنیکی یک بازیگر را به‌رخ کشیده است.
پاکروان که در مسیر یک فیلمساز صاحب سبک حرکت می‌کند، در اثر قبلی اش خاتون نیز بر تصویر کردن روابط انسانی تمرکز داشت، در بسیاری از سکانس‌ها دیالوگ‌هایی با محوریت وطن‌پرستی را در قلب مخاطب ماندگار کرد.
موضوعی که بیشتر قابل تامل است و در دوران پس از جنگ اخیر در تماشای این سریال به چشم می آید مرگ رفاقت‌ها در بزنگاه‌های مختلف تاریخ است. مرگی تقریبا ناخواسته و تحمیلی در میدان تفاوت ایدئولوژی انسان ها!
مانند مرگ سعید(صابر ابر) به دست رفیق صمیمی‌اش امیر(هوتن شکیبا) که در قسمت ۲۱ رقم می‌خورد.
به‌عنوان یک ایرانی باید متوجه باشیم تفاوت نگرش‌های سیاسی نباید باعث مرگ دوستی‌ها شود. ما جملگی همه ایرانیم.
عکس ها: احمدرضا شجاعی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- به بهانه پایان یک سریال جنایی پلیسی/ اعتراف در چهار دیواری
- روایت غالب، در تقابل با روایت مغلوب
- معرفی برگزیدگان بیست و چهارمین جشن حافظ؛ «پیر پسر» چهار جایزه گرفت/ سه جایزه برای «تاسیان»
- شب شراب نیرزد به بامداد خمار
- نگاهی به سریال «شغال»/ سرگذشت زنی که نمیخواهد دوبار بمیرد
- به بهانه پایان سریال «شکارگاه»/ متخصص روایتهای طولانی اما بیملال
- نگاهی به نقدهای «تاسیان»/ نمایش یک دوران آرام، لزوما رویا فروشی نیست
- «تاسیان» و پایانی بیقهرمان
- «تاسیان» و نظریه مرگ مولف
- تاسیان میشود بیتو
- در فقدان نگاه زنانه؛ دو مجموعه، دو فیلمساز زن ایرانی
- تطبیقی میان «زخم کاری»، «آبان» و «تاسیان»/ اخلاق، سرمایه و قدرت
- «تاسیان» از نگاه نسل من؛ مصائب تصویر کردن یک برهه تاریخی
- وحید آگاه، وکیل دادگستری: اخذ مجوز تولید و پخش از ساترا مبنای قانونی ندارد
- معمای پیچیده یک سریال؛ قسمت چهارم «تاسیان» بدون مجوز، منتشر شده است
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور می‌کند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی می‌کند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
