سینماسینما، حبیب باوی ساجد
معمولأ سینماگران (به ویژه فیلمسازان) یا برآمده از تحصیلات آکادمیک سینمایی هستند، یا به طور غریزی و با فراگرفتن آموزه های سینما از پردهی سینما، به چگونگی فیلمسازی دست یافته اند.
دستهی نخست به فراخور تحصیلات سینماییشان، مطالعات سینمایی هم دارند. دستهی دوم به فراخور حال و هوا و عاشقانههای سینماییشان، سینما را در شکلها و ژانرهای گوناگون افتان و خیزان پیگیری میکنند. چیزی که حلقهی وصل دستهی اول و دوم عاشقان سینماست، مطالعات سینماییست. در این راستا بعضیها از شانس زباندانی خارجی برخوردار هستند و مطالعاتشان به چند زبان است. بعضیها به یک زبان، اما از راه آثار ترجمه شده مطالعاتشان در گسترهی سینمای جهان قرار میگیرد. دستهی دوم از فیلمسازان آموزههای تئوریک سینماییشان را بیش از پیش مدیون مترجمانی هستند که نقد و نظریهی فیلم و سینما و همچنین گفت وگو با فیلمسازان را از زبانهای دیگر ترجمه میکنند. این مترجمان بی آن که چیزی بنویسند، با انتخابهایشان، خود در مقام نوعی نویسنده / منتقد / نظریهپرداز قرار میگیرند. برخی سالهای طولانی از عمرشان در جهت تأویل و تفسیر و شناختن و بازشناسی یک فیلمساز سپری میشود. برای نمونه روانشاد یوسف اسحاقپور سی سال تمام در جهت تحلیل سینمای اورسن ولز وقت صرف کرد و نتیجهاش شد سه جلد کتاب در دو هزار صفحه. اسحاقپور که از هجده سالگی تا پایان عمرش(درگذشته ۱۴۰۰) در فرانسه زندگی کرد، به زبان فرانسوی از فیلمسازان دلخواهش مینوشت و ترجمه میکرد که از آن میان میتوان به کتابهایی از او در باب یاسوجیرو ازو، ساتیاجیت رای، عباس کیارستمی، ژان لوک گدار و…اشاره کرد.
باری، مترجمان سینمایی بیش از یاری رساندن به دانش آموختگان سینمایی، به عاشقان بیتحصیلات سینمایی یاری رساندهاند؛ و شگفتا که پیش آمده است، دانش آموختگان سینمایی از بسیاری مطالعات سینمایی (خاصه ترجمه شدهها) آگاهی نداشتهاند.
در میان مترجمان مطالعات سینمایی به فارسی، بی شک آرمان صالحی نقش ویژهای را در چند سال اخیر بر عهده داشته است. این مترجم جوان اصفهانی پیش از سی سالگی به ترجمهی گفت و گوهای فیلمسازان برجستهی جهان پرداخت و تاکنون بیش از پانزده عنوان کتاب سینمایی را ترجمه کرده است. کتابهای ترجمه شده توسط آرمان صالحی، منتخبی از گفتوگوهای فیلمسازان در ادوار مختلف است که فیلم به فیلم پیش میرود. اصل این کتابها، مجموعهی صد جلدی است که یکی از دانشگاههای سینمایی در اروپا برای دانشجویان سینما منتشر کرده است. گردآوری و انتشار چنین کتابهایی نیز بسیار آموزنده و کاریست شگرف. مولفان چنین کتابهایی به فراخور علاقهمندیشان به هرکدام از فیلمسازان، به پژوهش و تحقیق و بررسی و خواندن همهی گفت و گوهای منتشر شدهی فیلمساز در همهی دوران فعالیت سینماییشان میپردازند، و حتی گاه به کشورهای فیلمسازان نام برده سفر میکنند و سر از موزههای سینمایی و فیلمخانهها در میآورند. در نتیجه گفت و گوهای متتخب همگی از ارزشهای فراسینمایی برخوردار هستند. چرا که خواننده به تدریج به تحولات فیلمساز و نظرگاه اجتماعی/ سیاسی و هنریاش پی میبرد.
آرمان صالحی که مطلقأ در پی شهرت نیست، و با جدیت وپشتکار، به دور از حواشی و دیده شدن تاکنون به همت نشر شورآفرین توانسته است پانزده جلد از چنین مجموعهی مهم سینمایی (اورسن ولز، کریستف کیشلوفسکی، چارلی چاپلین، دیویدلینچ، جان فورد، میکل آنجلو آنتونیونی، تئو آنجلو پلوس، آکیرا کووساوا، فرانسوا تروفو، استنلی کوبریک، فدریکو فلینی، اینگمار برگمان، ژان لوک گدار، لوئیس بونوئل) را ترجمه کند، بی شک با ترجمههایش حلقه وصل عاشقان حقیقی سینما -که فاقد تحصیلات سینمایی هستند- با دانش آموختگان سینماییست.

لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- در ستایش سینمای بیچیز؛ همه چیز داشتن در عین بی چیزی
- «سامی»؛ روایتی انسانی از جنگ بیپایان
- میراثِ کودکی
- نگاهی به فیلم سینمایی «سامی»؛ دوربین به مثابه سمفونی برای سفری طولانی
- یادداشتی بر فیلم سینمایی «سامی»؛ مکان به مثابه شخصیت
- واقعگرایی در فیلم «سامی» مثل «تفنگ چخوف»
- «سامی»؛ بقای عشق واقعی پس از فقدان
- راهیابی فیلم کوتاه «البنات» به جشنواره مصری
- بررسی فیلم «سامی» از منظر نویسنده عرب/ وفاداری به انسان
- «سامی»؛ هرمنوتیک رنج و کنشگری ضدهژمونیک پیرامون
- یادداشت امیر نادری درباره «سامی»/ روح جنوب در فیلم موج میزند
- «سامی»؛ ایستادگی پُردرد و رنجِ فراموششدگان
- چه را حبیب از حمید آموخت!؟
- «سامی» ادای دین به فرهنگ و سینمای خوزستان
- ناصر تقوایی؛ فیلمسازی که حسرتِ نوشتن داشت/ داغِ سینما بر دلِ ادبیات
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت





