سینماسینما- پاریس، محمد حقیقت؛ اگر چه هفتاد و نهمین جشنواره کن از سهشنبه ۱۲ مه شروع خواهد شد و ۲۲ فیلم مسابقه قاعدتا قرار است نخستین نمایش جهانی خود را از این تاریخ شروع کنند، اما فیلم اسپانیایی «اتو فیکسیون- یا – داستان درباره خود» ساخته پدرو المودوار بطور استثنایی در کشور خود از ۲۰ مارس همین امسال با نام «کریسمس تلخ» به نمایش عمومی درآمده و توجهها را جلب کرده است. چون بزودی و همزمان در جشنواره کن قرار است در فرانسه هم به اکران بیاید، پخش کننده آن در پاریس یک نمایش خصوصی برای تعدادی از منتقدین برپا کرد.
این نوشته درباره بیست و پنجمین فیلم کارگردان مشهور اسپانیایی ۷۶ ساله است که برای پنجمین بار در مسابقه کن شرکت میکند، اگر چه وی جوایزی بسیاری هم در جشنوارهها (شیر طلای ونیز ۲۰۲۴ برای اتاق مجاور) و اسکار و غیره بدست آورده و در کن هم موفق بوده است، ولی هرگز به دریافت نخل طلا نایل نشده است.

در اثر جدید المودوار، ماجرا به موقعیت کارگردانی میپردازد که خلاقیت وی رو به کاهش گذاشته و کمبود سوژه دارد، لذا موضوع فیلم جدید خود را اختصاص به کارگردان دیگری داده که وی هم درباره کارگردان سومی میخواهد فیلم میسازد و مشغول نوشتن سناریو شده است – کارگردان اصلی بنوعی ماجرای خود را هم تعریف میکند که چندپن سالی است فیلم نساخته، ادعا دارد چیز جذابی پیدا نکرده و نمیتواند روی موضوعی متمرکز شود، فقط گاهی درباره لحظهها، چیزهای جزیی مینویسد، لذا از موقعیت یکی از بازیگران الهام میگیرد و سناریویی مینویسد، سپس آن را برای او تعریف میکند، اما بنظر وی این سناریو «متوسط» میآید. کارگردان اضافه میکند که «راجع به خود تو نیست راجع به کسی است که شبیه تو است اما میخواهم از تو الهام بگیرم».
وی اعتقاد دارد که برای نقش اول، باید یک «چهره – صورت» خوب پیدا کرد، داستان فیلم کم کم ویراژ پیدا میکند و به سوی داستان دیگری قدم برمیدارد: در یک جزیره که آتش فشان زا است، داستان دو زن دنبال میشود که در آنجا یکی از آنان نیز در حال نوشتن سناریو است که شخصیت آن بجای دیگران تصمیم میگیرد – جنگ و جدال داخلی افراد و زندگی خصوصی آنها در ماجرا دخیل میشود- اما دومین کارگردان به فردی که از او الهام گرفته شده و به او اعتراض می کند، میگوید: «فراموش نکن، این یک «داستان» است و پایان آن را من برایت خود رقم میزنم».
دو فیلمساز در این فیلم المادوار، به دو وجه از یک شخصیت تبدیل میشوند و فرم کار مثل بازی آینههای رو در رو میماند که در هم تداخل میکنند – در «اتو فیکسیون» که به راحتی میتوان رد اثر کارگردان آن «پدرو المودوار» را دید، پر از رنگهای گوناگون با فضاهای ویژه او پرداخت شده و در مجموع وی اثری جذاب و گاه با نشاط، را ترسیم کرده است – برخی از صاحب نظران در پاریس اعتقاد دارند، وقت آن رسیده که جشنواره کن امسال به وی نخل طلا بدهد – اما یادمان نرود ۲۱ فیلم دیگر از سازندگان سرشناس سینما مولف دنیا هم در مسابقه در پی شکار نخل طلا هم خواهند بود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- ستایش سینمای ایران و کشف سینمای کریم لکزاده در جشنوارهای فرانسوی
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





