پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما- پاریس، محمد حقیقت؛ اگر چه هفتاد و نهمین جشنواره کن از سه‌شنبه ۱۲ مه شروع خواهد شد و ۲۲ فیلم مسابقه قاعدتا قرار است نخستین نمایش جهانی خود را از این تاریخ شروع کنند، اما فیلم اسپانیایی «اتو فیکسیون- یا – داستان درباره خود» ساخته پدرو المودوار بطور استثنایی در کشور خود از ۲۰ مارس همین امسال با نام «کریسمس تلخ» به نمایش عمومی درآمده و توجه‌ها را جلب کرده است. چون بزودی و همزمان در جشنواره کن قرار است در فرانسه هم به اکران بیاید، پخش کننده آن در پاریس یک نمایش خصوصی برای تعدادی از منتقدین برپا کرد.

این نوشته درباره بیست و پنجمین فیلم کارگردان مشهور اسپانیایی ۷۶ ساله است که برای پنجمین بار در مسابقه کن شرکت می‌کند، اگر چه وی جوایزی بسیاری هم در جشنواره‌ها (شیر طلای ونیز ۲۰۲۴ برای اتاق مجاور) و اسکار و غیره بدست آورده و در کن هم موفق بوده است، ولی هرگز به دریافت نخل طلا نایل نشده است.

در اثر جدید المودوار، ماجرا به موقعیت کارگردانی می‌پردازد که خلاقیت وی رو به کاهش گذاشته و کمبود سوژه دارد، لذا موضوع فیلم جدید خود را اختصاص به کارگردان دیگری داده که وی هم درباره کارگردان سومی می‌خواهد فیلم می‌سازد و مشغول نوشتن سناریو شده است – کارگردان اصلی بنوعی ماجرای خود را هم تعریف می‌کند که چندپن سالی است فیلم نساخته، ادعا دارد چیز جذابی پیدا نکرده و نمی‌تواند روی موضوعی متمرکز شود، فقط گاهی درباره لحظه‌ها، چیزهای جزیی می‌نویسد، لذا از موقعیت یکی از بازیگران الهام می‌گیرد و سناریویی می‌نویسد، سپس آن را برای او تعریف می‌کند، اما بنظر وی این سناریو «متوسط» می‌آید. کارگردان اضافه می‌کند که «راجع به خود تو نیست راجع به کسی است که شبیه تو است اما می‌خواهم از تو الهام بگیرم».

وی اعتقاد دارد که برای نقش اول، باید یک «چهره – صورت» خوب پیدا کرد، داستان فیلم کم کم ویراژ پیدا می‌کند و به سوی داستان دیگری قدم برمی‌دارد: در یک جزیره که آتش فشان زا است، داستان دو زن دنبال می‌شود که در آنجا یکی از آنان نیز در حال نوشتن سناریو است که شخصیت آن بجای دیگران تصمیم می‌گیرد – جنگ و جدال داخلی افراد و زندگی خصوصی آنها در ماجرا دخیل می‌شود- اما دومین کارگردان به فردی که از او الهام گرفته شده و به او اعتراض می کند، می‌گوید: «فراموش نکن، این یک «داستان» است و پایان آن را من برایت خود رقم می‌زنم».

دو فیلمساز در این فیلم المادوار، به دو وجه از یک شخصیت تبدیل می‌شوند و فرم کار مثل بازی آینه‌های رو در رو می‌ماند که در هم تداخل می‌کنند – در «اتو فیکسیون» که به راحتی می‌توان رد اثر کارگردان آن «پدرو المودوار» را دید، پر از رنگ‌های گوناگون با فضاهای ویژه او پرداخت شده و در‌ مجموع وی اثری جذاب و گاه با نشاط، را ترسیم کرده است – برخی از صاحب نظران در پاریس اعتقاد دارند، وقت آن رسیده که جشنواره کن امسال به وی نخل طلا بدهد – اما یادمان نرود ۲۱ فیلم دیگر از سازندگان سرشناس سینما مولف دنیا هم در مسابقه در پی شکار نخل طلا هم خواهند بود.