سینماسینما، محمد حقیقت – پاریس؛ یکی از بهترین فیلمهای فرانسوی که از هفته قبل بهنمایش عمومی درآمده، «گرما» ساخته استفان دموستیه است که ماجرایش در یک کمپ تفریحی در ساحل و در هوای گرم اتفاق میافتد. اغلب دانش آموزان به همراه خانواده به آن محل رفتهاند. شبها جوانان به شکل گروهی در حال خوش گذرانی دوره تعطیلات تابستانی هستند؛ ماجرا اساسا در اطراف این جوانان سر خوش میگذرد که روزها در آب تفریح میکنند و شبها در جشن و رقص و پایکوبی ادامه میدهند.
در این میان فیلمساز روی جوانی به نام مارووان ۱۷ ساله متمرکز میشود که ارتباط چندانی با رفقای هم سن و سال خود بر قرار نمیکند. بعد از یک جشن شبانه، هر کسی به داخل چادرهای خود برای استراحت میرود، اما مرووان که کمی گوشه گیر و تا حدی خجالتی است نزد خانواده خود میرود. دیر هنگام در اثر گرمای زیاد خوابش نمیبرد، از خیمه خود برای پرسه زدن بیرون میرود، کمی دورتر یکی از رفقایش که در مکان بلندی مشغول کاری است او را صدا میزند، سپس کمی سربهسر او میگذارد، در اثرجدال لفظی درگیری بین آنها پیش میآید، مرووان وی را با انرژی پس میزند که باعث سقوط او از بلندی شده و ناخواسته باعث مرگ وی میشود.

مرووان چارهای نمیبیند جز اینکه همان سحرگاه در مکانی دورتر جنازه را زیر انبوه شنها دفن کند. اگرچه فردا و روزهای بعد تلاش میکند که ظاهر آرام و خونسرد خود را حفظ کند، اما تلاطم درونیاش وی را رها نمیکند. خانواده مقتول و همچنین پلیس آن محل، به دنبال یافتن جوان مفقود شده بر میآیند و اضطراب قاتل افزایش مییابد که به تماشاگر هم این اضطراب منتقل میشود. چند روز تعطیلات در حال پایان یافتن است و همگی در حال جمع آوری وسایل برای ترک کمپ ساحلی هستند، ولی ماجرا مرووان، خانواده مقتول و تحقیقات پلیس ادامه دارد.
ظرافتهای برای دیالوگنویسی از یک سو و میزانسن بسیار خوب از سوی دیگر تماشاگر را تا انتها بدنبال خود میکشد – هوشمندی کارگردان با استفاده از لوکیشن که در فضای باز کنار دریا (که قرار بوده آرامش بخش) باشد، عمدا در خدمت اضطراب افراد بویژه خانواده مقتول و خود قاتل در آمده است.
قابل اشاره است که بگوییم نقش جوانان و اغلب دیگر شخصیتهای فیلم را نابازیگران (یا بازیگران آماتور) بهعهده داشتهاند که بهشکل استادانهای توسط کارگردان هدایت شدهاند.
این فیلم اقتباسی از اولین رومان ویکتور جوستین است که برنده جایزه فمینا شده بود. کارگردان فیلم، استفان دموستیه ۴۹ ساله تحصیلات علوم سیاسی کرده بود و سپس در کار سینما ابتدا با از سال ۲۰۰۸ فیلمهای کوتاه و از سال ۲۰۱۴ با آثار بلندش ادامه داده که حاصل آن شش اثر است.
وی جوایزی از جمله چند سزار برای سناریو فیلمهایش بدست آورده بود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- کدام فیلمها اسکاری خواهند شد؟
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- تولد هفتادسالگی سینمای هنروتجربه
- شنبه روز خوبی است؟/ آنچه در جشنواره کن میگذرد
- گزارش محمد حقیقت از کن ۲۰۲۶؛ یک فیلم فرانسوی در صدر جدول منتقدان/ محبوبیت پایینِ «داستانهای موازی»
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
آخرین ها
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه





