سینماسینما، ایلیا محمدینیا
با گسترش روز افزون امکانات ماهواره ای در جهان و دسترسی آسان مخاطبان به آن کانال های فارسی زبان زیادی در آن سوی مرزها پاگرفت که در یک چیز وجه اشتراک داشتند: پخش سریالهای ترکیه ای.
تمامی این سریالها هم چند ویژگی مشترک دارند. در قسمت های طولانی تولید می شوند، عنصر خیانت های خانوادگی در تمامی آنها پررنگ حضور دارد. داستان اصلی و داستانکهای پیرامونی آن در ساده ترین و ساده لوحانه ترین شکل روایت و به تصویر کشیده می شوند با منطقی که با ذائقه تماشاگر ایرانی چندان همخوانی نداشت (البته در سالهای اخیر این نقیصه به مدد تکرار و ساده انگاری مخاطبان ایرانی این سریالها حل و فصل شده است!).
به نظر می رسید تلویزیون میتواند با تولید آثار ارزشمند و با کیفیت با این هجمه های فراگیر مقابله کند و یا این که با حفظ کیفیت شرایط تولید مجموعههای تلویزیونی مواجهای حداقلی با سیگنال های مخرب و فراگیر ماهواره ها داشته باشد.اما عملا این اتفاق نیفتاد. درنتیجه با خلا تولید مجموعه های خوب داخلی ما شاهد گسترش روزافزون شبکه های ماهواره ای فارسی زبان با رویکردی پرشتاب در پخش سریال های بی ارزش ترکیه ای شدیم.
البته نمایش فیلم ها و سریال های ترکیه ای تنها آفت روزگار ما نیست چرا که تلویزیون پرخرج ما وقتی به هر دلیلی ( اقتصادی و امکاناتی و یا عدم درک درست هجمه فرهنگی این سریال ها بر علیه کانون خانواده با تئوریزه کردن مبحث خیانت در خانواده و… ) امکان مقابله نداشت و نیافت، مشکل تازه و مخربتری خود را نشان داد. اینکه دست اندرکاران و فیلمنامه نویسان و کارگردانان تلویزیون با حذف عنصر خیانت خانوادگی از سریال های ترکیه ای مجموعه های تلویزیونی ایرانیزه شده با همان ساختار روایی سریال های ترکیه ای را در دستور تولید خود قرار دادند. نتیجه هم شد تولید مجموعه هایی همچون”آچمز” و “بوی باران” که در آن داستان با فرمولی همچون سریال های ترکیه ای با منطقی وارداتی روایت می شود تا به گمان خود مخاطب ماهواره رویگردان از سریال های ترکیه ای مجموعه های آنها را به نظاره بنشیند غافل از اینکه راه مقابله با این هجمه های ضد فرهنگ بازتولید آن با دوز پایین در داخل نیست.
تغییر ذائقه مخاطب مسحورشده با امواج ماهواره ای فارسی زبان نیاز به عزمی جدی دارد که البته نشانه های پررنگی از آن در بسیار از مجموعه های پخش شده حال و حاضر تلویزیون دیده نمی شود.
به قول اخوان ثالث شاعر نامی معاصر
“خردک شرری هست هنور”
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بیبندوباری در سریالهای ترکی صدای اردوغان را هم درآورد
- شکایت تهیهکننده «قورباغه» از ۲ شبکه ماهوارهای/ عاملان در ایران هستند
- چرا بازیگر زن سریال «عشقِ ممنوع» در فیلم ایرانی بازی نکرد؟
- گسترش تماشای سریالهای ترکیهای در بین مردم فلسطین
- بازیگری که از حضور در شبکه «جم» پیشمان شد
- اعتراض یک کارگردان به پخش بیاجازه فیلمش از یک شبکه ماهوارهای
- واکنش کیهان به اهانت شبکه «من و تو» به مهران مدیری
- دانلود غیرمجاز نیم میلیونی یک فیلم تازه وارد به شبکه خانگی
- پیگیر مشکل فیلمها و تبلیغات ماهوارهای هستیم/ موانع برطرف می شود
- واکنش تهیهکننده «سلام بمبئی» به پخش تیزرهای فیلمش از ماهواره
- وزارت ارشاد جلوی حضور بازیگر سریال های ترکی در سینمای ایران را گرفت
- انتقاد شدید تابناک :سینماگران و برنامهسازان تلویزیون فقط در حال کپی از ماهواره هستند!
- مصائب تبلیغ در جم تی وی!/ مقایسه هزینه پخش تیزر فیلم ها در شبکه های ماهواره ای و تلویزیون ایران
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
