سینماسینما، نغمه خدابخش
سروش صحت در صبحانه با زرافهها همچون اولین ساختهاش، جهان با من برقص، مضامینی چون رفاقت و دوستی، معرفت، لذت زندگی در لحظه و مقوله مرگ را مورد هدف قرار داده و از ترکیب فانتزی و کمدی دنیایی با نگاهی متفاوت را به نمایش میگذارد. یک خطی داستان جهان با من برقص تلخ است اما در ادامه شیرین و دلچسب میشود در صبحانه با زرافهها عکس آن عمل کرده و قصه با جشن عروسی آغاز و با پیش رفت روایت دلهرهها و بیقراریها نمایان میشوند. به همین دلیل با تلفیق طنز کلامی و کمدی موقعیت، فضا را تلطیف کرده و بهطرز زیرکانهای زندگی مدرن را نقد میکند. قصه از جایی آغاز میشود که سه رفیق صمیمی با بهترین سر و شکل و لباس راهی جشن عروسی دوستشان میشوند اما با حضور در آنجا متوجه میشوند مجلس عروسی آنچه تصور میکردهاند، نیست. کل روایت صبحانه با زرافهها حول این محور میچرخد و آنرا به جهان پیرامون تعمیم میدهد که آنچه از زندگی انتظار داریم و پیشبینی میکنیم ممکن است تغییر کند و خلاف آنچه پیش بینی میشده، پیش آید.
تضادی که بین خواستن و واقعیت وجود دارد، فضایی است که در صبحانه با زرافهها در موقعیتهای مختلف، جدی و کمدی، بارها به آن اشاره میشود. از تصمیمات احمقانهای چون مصرف مواد جهت سرخوشی در لحظه که خلاف تصور شخصیتها آنچه پیشبینی نمیکردند، اتفاق افتاد تا ضربهای ناخواسته که عواقب ناگواری دارد.
صحت این پیش بینی نشدهها را بطور هوشمندانه و نامحسوس در موقعیتهای کمیک نیز یادآور میشود؛ بعنوان مثال ایتالیایی حرف زدن کاراکترها در سکانس رستوران که برخلاف تصورشان دختران نیز به آن زبان صحبت میکنند هر چند این سکانس به جنبه کمیک روایت کمک کرده اما تاثیر گرفته از جهان بینی ذهنی و نگاه سازنده به دنیای پیرامون است که میتواند در هر موقعیتی یادآور «چی فکر میکردیم، چی شد» باشد. علاوه بر موقعیتها و فضایی که بطور عام این نکته را یادآور میشوند بطور خاص در دیالوگهای به ظاهر شوخی نیز بعنوان تلنگر از آن استفاده میکند. در سکانس داخل ماشین پاسخ دکتر، با بازی هادی حجازی فر، به کاراکتر پویا، با بازی هوتن شکیبا، قابل تأمل بوده و میتوان در مواقع متفاوتی از روزمرگی(نه صرفا ازدواج) چنین حس و حالی را تجربه کرد. «زن بگیری پشیمون میشی نگیری هم پشیمون میشی»!
فیلم با تعلیقات زیرکانه و هوشمندانه مخاطب را با خود همراه و به فکر کردن وادار و جهان ذهنی او را به سمت و سوی متفاوتی هدایت میکند.
علاقه سروش صحت در استفاده خاص از موسیقی در آثارش از نکات قابل توجه است. در فیلم جهان با من برقص موسیقی ذهنی شخصیت اصلی توسط یک گروه موسیقی به تصویر کشیده میشود و در این فیلم در جای جای روایت شخصیتهای اصلی در پوزیشنهای خاص و بی حرکت قرار میگیرند تا موسیقی نواخته و ترانه مورد نظر خوانده شود. گویی صحت قصد دارد موسیقی بعنوان کاراکتری خاص در ساختههایش حضور داشته و امضایی خاص در آثارش باشد.
نقش آفرینی بازیگران از دیگر نکات قابل قبول در صبحانه با زرافههاست. هوتن شکیبا میدرخشد و بیژن بنفشه خواه جنسی متفاوت از دیگر نقشهای کمدیاش را به اجرا میگذارد. نقش آفرینی متفاوت هادی حجازیفر توانایی دیگری از او را به رخ میکشد و بهرام رادان یادآور شخصیت دلنشین در فیلم بیپولی است. البته پختهتر و کاملتر.
صبحانه با زرافهها با فضاسازی دقیق، دیالوگهای ظریف و کاربردی، موقعیتهای جذاب و ضرباهنگ مناسب دنیای فانتزی دوست داشتنی و سرخوشانهای را خلق کرده و تا پایان تماشاگر را با خود همراه میکند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- روایت هوتن شکیبا از حسرت و خوشبختی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی
- «تاکسی»؛ ۱۲ مسیر کوتاه، ۱۲ قصه ماندگار
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- استوری سحر دولتشاهی از پشت صحنه «هزار و یک شب»
- سروش صحت و علی مصفا «بیآتشی» را روایت کردند
- نگاهی به تازهترین قسمت برنامه «اکنون»؛ سیر و سلوک بازیگری
- «ناتوردشت»؛ روایت انسان در لحظههای بحرانی
- یادداشتی بر «صبحانه با زرافهها»/ باز تعریف دگرگونهی یک داستان اجتماعی محض
- تولد ۸۱ سالگی هوشنگ مرادی کرمانی در «اکنون»
- امین حیایی در «استخر» جلوی دوربین رفت
- «بهانه سکوت»؛ بهانهای برای فکر کردن
- «صبحانه با زرافهها» به اکران آنلاین رسید
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





