سینماسینما، نغمه خدابخش
سروش صحت در صبحانه با زرافه‌ها همچون اولین ساخته‌اش، جهان با من برقص، مضامینی چون رفاقت و دوستی، معرفت، لذت زندگی در لحظه و مقوله مرگ را مورد هدف قرار داده و از ترکیب فانتزی و کمدی دنیایی با نگاهی متفاوت را به نمایش می‌گذارد. یک خطی داستان جهان با من برقص تلخ است اما در ادامه شیرین و دلچسب می‌شود در صبحانه با زرافه‌ها عکس آن عمل کرده و قصه با جشن عروسی آغاز و با پیش رفت روایت دلهره‌ها و بیقراری‌ها نمایان می‌شوند. به همین دلیل با تلفیق طنز کلامی و کمدی موقعیت، فضا را تلطیف کرده و به‌طرز زیرکانه‌ای زندگی مدرن را نقد می‌کند. قصه از جایی آغاز می‌شود که سه رفیق صمیمی با بهترین سر و شکل و لباس راهی جشن عروسی دوستشان می‌شوند اما با حضور در آنجا متوجه می‌شوند مجلس عروسی آنچه تصور می‌کرده‌اند، نیست. کل روایت صبحانه با زرافه‌ها حول این محور می‌چرخد و آن‌را به جهان پیرامون تعمیم می‌دهد که آنچه از زندگی انتظار داریم و پیش‌بینی می‌کنیم ممکن است تغییر کند و خلاف آنچه پیش بینی می‌شده، پیش آید.
تضادی که بین خواستن و واقعیت وجود دارد، فضایی است که در صبحانه با زرافه‌ها در موقعیت‌های مختلف، جدی و کمدی، بارها به آن اشاره می‌شود. از تصمیمات احمقانه‌ای چون مصرف مواد جهت سرخوشی در لحظه که خلاف تصور شخصیت‌ها آنچه پیش‌بینی نمی‌کردند، اتفاق افتاد تا ضربه‌ای ناخواسته که عواقب ناگواری دارد.
صحت این پیش بینی نشده‌ها را بطور هوشمندانه و نامحسوس در موقعیت‌های کمیک نیز یادآور می‌شود؛ بعنوان مثال ایتالیایی حرف زدن کاراکترها در سکانس رستوران که برخلاف تصورشان دختران نیز به آن زبان صحبت می‌کنند هر چند این سکانس به جنبه کمیک روایت کمک کرده اما تاثیر گرفته از جهان بینی ذهنی و نگاه سازنده به دنیای پیرامون است که می‌تواند در هر موقعیتی یادآور «چی فکر می‌کردیم، چی شد» باشد. علاوه بر موقعیت‌ها و فضایی که بطور عام این نکته را یادآور می‌شوند بطور خاص در دیالوگ‌های به ظاهر شوخی نیز بعنوان تلنگر از آن استفاده می‌کند. در سکانس داخل ماشین پاسخ دکتر، با بازی هادی حجازی فر، به کاراکتر پویا، با بازی هوتن شکیبا، قابل تأمل بوده و می‌توان در مواقع متفاوتی از روزمرگی(نه صرفا ازدواج) چنین حس و حالی را تجربه کرد. «زن بگیری پشیمون میشی نگیری هم پشیمون میشی»!
فیلم با تعلیقات زیرکانه و هوشمندانه مخاطب را با خود همراه و به فکر کردن وادار و جهان ذهنی او را به سمت و سوی متفاوتی هدایت می‌کند.
علاقه سروش صحت در استفاده خاص از موسیقی در آثارش از نکات قابل توجه است. در فیلم جهان با من برقص موسیقی ذهنی شخصیت اصلی توسط یک گروه موسیقی به تصویر کشیده می‌شود و در این فیلم در جای جای روایت شخصیت‌های اصلی در پوزیشنهای خاص و بی حرکت قرار می‌گیرند تا موسیقی نواخته و ترانه مورد نظر خوانده شود. گویی صحت قصد دارد موسیقی بعنوان کاراکتری خاص در ساخته‌هایش حضور داشته و امضایی خاص در آثارش باشد.
نقش آفرینی بازیگران از دیگر نکات قابل قبول در صبحانه با زرافه‌هاست. هوتن شکیبا می‌درخشد و بیژن بنفشه خواه جنسی متفاوت از دیگر نقش‌های کمدی‌اش را به اجرا می‌گذارد. نقش آفرینی متفاوت هادی حجازی‌فر توانایی دیگری از او را به رخ می‌کشد و بهرام رادان یادآور شخصیت دلنشین در فیلم بی‌پولی است. البته پخته‌تر و کامل‌تر.
صبحانه با زرافه‌ها با فضاسازی دقیق، دیالوگ‌های ظریف و کاربردی، موقعیت‌های جذاب و ضرباهنگ مناسب دنیای فانتزی دوست داشتنی و سرخوشانه‌ای را خلق کرده و تا پایان تماشاگر را با خود همراه می‌کند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی
- «تاکسی»؛ ۱۲ مسیر کوتاه، ۱۲ قصه ماندگار
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- استوری سحر دولتشاهی از پشت صحنه «هزار و یک شب»
- سروش صحت و علی مصفا «بیآتشی» را روایت کردند
- نگاهی به تازهترین قسمت برنامه «اکنون»؛ سیر و سلوک بازیگری
- «ناتوردشت»؛ روایت انسان در لحظههای بحرانی
- یادداشتی بر «صبحانه با زرافه‌ها»/ باز تعریف دگرگونهی یک داستان اجتماعی محض
- تولد ۸۱ سالگی هوشنگ مرادی کرمانی در «اکنون»
- امین حیایی در «استخر» جلوی دوربین رفت
- «بهانه سکوت»؛ بهانهای برای فکر کردن
- «صبحانه با زرافه‌ها» به اکران آنلاین رسید
- نگاهی به «اکنون»/ هنرِ شنیدن
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور می‌کند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی می‌کند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها می‌شود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
