حسین محب اهری سالها بود با بیماری سرطان لنف دست راست، دست و پنجه نرم میکرد اما از صحنهی تئاتر،سینما و تلویزیون در این سالها فاصله نگرفت و در این روزها و هفتههای اخیر هم مقابل دوربین رفته بود.
به گزارش سینماسینما، این بازیگر در آخرین دیداری در آذر ماه امسال در بیمارستان «لاله» خطاب به مردم و علاقهمندانش گفته بود:
“سلام عزیزان من
خیلی دلم برایتان تنگ شده، اما من دست از سرتان بر نمیدارم و به زودی به خدمت میرسم. چارهای جز تحمل من ندارید. یا باید حرفهای مرا در رادیو گوش کنید یا تصویرم را ببینید.
آرزو میکنم هیچ وقت دچار مشکل و بیماری نشوید.
و از این همه احوال پرسیهای شما سپاسگزارم»
میگفت که «حالم خوب نیست و ضعف جسمانی زیادی دارم» اما وقتی بحث از بازیگری و نقشهایش میشد، خودش را مقابل دوربین میدید، انگار نه انگار در بیمارستان است، صدایش رسا میشود و چشمانش برق میزند.
وقتی کسی از حالش میپرسید، پاسخش شنیدنی بود: “مقداری ضعف دارم، خوب میشوم و از هفته آینده حتما سر برنامهها حاضر خواهم شد.” اینچنین، امید در کلامش به وفور حس میشد.
و وقتی با دوستانش از نقشهایش چه در سینما و چه گویندگی در رادیو و «صبح جمعه» میگفت، همه چیز از یادش میرفت و چشمانش از شادی برق میزند.
او با شوخی و طنزی که همیشه در کلامش وجود داشت، میگفت: اینقدر از این دوا و داروها به من میزنند که فکر میکنم اکنون در بدن من فقط دارو است. باید از همان حرکتهای «فیوزی» بزنم تا حساب کار دستشان بیاید.
حسین محباهری از سال ۵۳ وارد حرفه بازیگری شده و بیش از ۱۳۰ تئاتر و فیلم سینمایی و تلویزیونی داشته است که یکی از نقشهایش که در ذهن مردم ماندگار شده است،مجموعه «مبصر ۵ ساله کلاس» بود.
او بامداد ۲۶ دی ماه در بیمارستان لاله درگذشت.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «مثل باران، مثل دریا» بهترین مستند بلند جشنواره آمریکایی شد
- لاله برزگر با «مرزهای درون» به خانه هنرمندان ایران میآید
- ستارههای جشنوارههای سینمایی در سال ۲۰۲۶ کداماند؟/ شانسی برای فیلمهای مجیدی و فرهادی
- «مو به مو»؛ پرویز شهبازی و خلق جهانی متفاوت در نمایش خانگی
- اعلام زمان بدرقه بیضایی/ بیانیه خانه سینما درباره درخواست مژده شمسایی
- «زوتوپیا ۲» پرفروشترین انیمیشنِ تاریخ والت دیزنی شد
- بازیگر فیلمهای اسپایک لی درگذشت
- افت فروش نگرانکننده در سینماهای فرانسه/ آمار تماشاگران در ۲۰۲۵ سقوط کرد
- «پایان یک دوران زیبا»؛ سازش
- محمد بحرانی و یک نقش مکمل درخشان
- نقدی بر مستند گفتوگومحور از پگاه آهنگرانی؛ پرترهای در فضای بسته
- نمایشنامههای بهرام بیضایی؛ کلید درک جامعهشناسی خودکامگی در ایران
- مژده شمسایی: پیکر بهرام بیضایی در آمریکا به خاک سپرده میشود
- «ایرانم» علیرضا قربانی به تبریز رسید
- در رثای مردی که از فرهنگ ایران نوشید/ بیضایی؛ دلباخته شاهنامه
- بیضایی در بزنگاه ادبیات کهن و مدرن
- توجه ویژه لوموند به درگذشت بهرام بیضایی
- ایران را می شناخت/یادداشت احمد مسجد جامعی درباره بهرام بیضایی
- به یاد استاد بیضایی؛ صدایی که نه فریاد بود، نه خطابه
- برای بهرام بیضایی/ اسطوره همیشه زنده
- زبان بهمثابه مقاومت؛ در یادِ بهرام بیضایی
- در اندوه فقدان چهره شاخص موج نو سینمای ایران؛ بازتاب جهانی درگذشت بهرام بیضایی
- با موافقت شورای پروانه فیلمسازی؛ پروانه ساخت سینمایی برای ۷ فیلمنامه صادر شد
- در پاسداشت استاد بیبدیل هنرهای نمایشی ایران/ بیضایی، تاریخ و علامت تعجب
- در سوک سیاوش که از شاهنامه رفت
- یادبود بهرام بیضایی؛ ایرانی بودن بار بزرگی است بر دوش ما
- بریژیت باردو درگذشت
- برای رفتن غریبانه شیرین یزدانبخش؛ وصیتی به مثابه گلایه
- «کفایت مذاکرات» و خندههایی که از دل موقعیت میآیند
- «پرهیجان: نبرد برای اوبر»؛ چطور میتوانیم آرزوی شکستِ نجاتبخشمان را داشته باشیم؟





