فرزانه متین- حیات ما انسان ها سالهاست که وابسته به دنیای دیجیتالی است، فیس بوک،توئیتر،اینستاگرام،تیک تاک و… متاسفانه برخی از افراد هنوز نتوانسته اند مرزی بین زندگی واقعی و این فضای اینترنتی قائل شوند و به جای آن که فضای مجازی در خدمت انسان ها باشد این انسان ها هستند که در خدمت آن ها هستند.با ظهور فیس بوک در سال ۲۰۰۵ واینستاگرام در ۲۰۱۰،دنیا از دریچه این دو شبکه اجتماعی دیدنی و ملموس تر شد.تقریبا بعد از فراگیر شدن اینستاگرام در جهان،پدیده اینفلوئنسر و بلاگر شکل گرفت که هر کدام از آن ها به صورت تخصصی در یک حوزه فعالیت می کنند ؛مد،آرایش،سلامت روان و ورزش،سلامت و سبک زندگی و برخی هم در همه ی هنرها ،مصداقش می شود آنچه خوبان همه دارند،آن ها یک جا دارند.اما در این میان همیشه این سوال پیش می آید که در این ویترین های رنگارنگی که عرضه می کنند همه چیز همانطور است که نشان داده می شود؟
نتفلیکس امسال توانست به این سوال با ساخت یک سریال جمع و جور و بر اساس واقعیت،پاسخ دهد.این شبکه با یک قصه ی ناب ،زندگی بل گیبسون را در ۶ اپیزود به ما نشان داد که جهان آن نه تنها رنگی نیست بلکه کدر ،تار و تلخ است.سریالی جدید که دنیای بل گیبسون،اینفلوئنسر سلامت و سبک زندگی که برای معروف شدن،تعدادلایک ها و افزایش فالوئرها حاضر بود دست به چه کارهایی بزند که در مخیله ی هیچ انسانی نمی گنجد،به تصویر کشاند .Apple Cider Vingar یا سرکه سیب،یک مینی سریال درام و بیوگرافی است که به تازه گی پخش شده و به داستان بل گیبسون ،اینفلوئنسر استرالیایی معروف دنیای سلامت و سبک زندگی می پردازد.بل با ادعای این که سرطان مغز دارد و از طریق روش های طبیعی (رژیم غذایی خاص و مدیتیشن) با آن مبارزه کرده ،توانست شهرت زیادی در فضای مجازی به دست آورد و میلیون ها نفر را تحت تاثیر قرار دهد به طوری که طرفدارانش که با بیماری سرطان دست و پنجه نرم می کردند از درمان های پزشکی سرباز زدند وبه سمت و سوی روش های درمانی بل پیش رفتند.او حتی در کنارش یک اپلیکیشن و کتاب به نام همه چیز درباره ی پنتری منتشر کرد و میلیون دلار نیز به جیب زد حتی این دختر جاه طلب،خیریه های صوری تاسیس کرد تا از این طریق کمک های مردمی را دریافت کند فارغ از آنکه به کسانی که قول داده بود ،هزینه کمک درمانی بپردازد.اما این همه ی ماجرا نبود،دو خبرنگار سمج ،دنبال این قضیه ی بو دار رفتند و با تنگنا قرار دادن وی ومصاحبه با نزدیکانش توانستند واقعیت کثیف پشت پرده ی این بلاگر را آشکار کنند ؛او هرگز مبتلا به سرطان نبوده و تمامی ادعاهایش در مورد رژیم غذایی و سلامت جسمانی ،دروغی بزرگ بوده و سرانجام از سوی دادگاه استرالیا نیز محکوم شمرده شد و بل یکباره در معرض فروپاشی قرار گرفت ،بله ما با کلاهبرداری مدرن روبه رو هستیم.این سریال درس بزرگی به همه ی تماشاگرانش داد ، فضایی که آن ها می بینند صرفا واقعیت نیست بلکه در پشت پرده ی آن حقیقت های تلخی نهفته است.
البته نباید منکر این قضیه شویم که سریال دارای فیلمنامه ای قویست ،کارگردانی نسبتا قبولی دارد و همچنین بازی کیتلین دیور در نقش بل گیبسون درخشان و تاثیر گذار است.
با همه ی این توصیفات،آیا در ایران که بلاگر ها مانند قارچ در حال رویش هستند و بر پیکره ی زندگی بسیاری از افراد چنبره زده اند،خبرنگاری این آزادی را دارد که بتواند به تحقیق درباره ی آن ها بپردازد یا اساسا برای روزنامه نگاران میدانی و تحقیقی این مسئله تعریف نشده است .
این که ما هرازگاهی شاهد آن هستیم صفحات بلاگر ها به دلیل انتشار محتوای مجرمانه و معارض با اخلاق و عفت عمومی به دستور مقام قضایی از دسترس خارج می شود و یکی دو ماه بعد دوباره فعالیتشان شروع می شود اما بدون هیچگونه شفاف سازی ،چرا هیچ خبرنگاری به این حوزه وارد نمی شود اگر هم در حوزه ی هنر و سینما وارد شوند نتیجه اش می شود فیلم بسیار ضعیف گوزن های اتوبان.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





