سینماسینما، محمد حقیقت: بحث در رسانههای فرانسه درباره «شیرطلایی فمینیست» مطرح شده است.
در یکی دو سال اخیر در ادامه جنبش «می تو» که زنان بسیاری در سراسر جهان به راه انداخته بودند، توجه هرچه بیشتر جشنواره های جهانی نیز به این مسئله جلب شد و تعداد فیلمهای ساخته شده خانمها، بسیار افزون شده است. در ادامه حضور آنها در جشنواره ها، تعداد جایزه هایی که به زنان تعلق میگیرد بهشکل چشمگیری دیده میشود که البته هیچ اشکالی هم ندارد وقتی که این فیلمها ارزش های هنری هم داشته باشند. در جشنواره های کن، ونیز، سن سباستین وغیره، در سالهای اخیر بسیاری از جایزه ها را زنان فیلمساز به دست آوردهاند که آخرین آن در جشنواره ونیز ۲۰۲۱ که شنبه ۱۱ سپتامبر به پایان رسید، است. شیر طلایی، جایزه اول، به فیلم فرانسوی «رویداد» (حادثه) ساخته خانم اودری دیوان، تعلق گرفت که اصلیتی لبنانی فرانسوی دارد. در روزنامه های فرانسه از جمله لوموند به این نکته اشاره شده که بهنظر میآید که این اثر یک فیلم فمینیستی است. این جشنواره فیلمهایی که به زنان مجرد پرداخته را ارج نهاده. جالب است که نویسنده مطلب خود یک خانم است.
سوال نشریه ای دیگر این است که آیا جشنواره ها بیشتر توجه خود را بر آثار فمینیستی متمرکز کرده اند؟ در همین جشنواره ونیز، جایزه بهترین کارگردانی به خانم جین کامپیون، برای «قدرت سگ» و جایزه بهترین سناریو به خانم مگی جیلنهال برای اثر بسیار خوب «دختر گمشده» داده شد. باید یادآور شد که برنده شیرطلایی امسال، دست روی سوژه بارها تکرارشده (دختری که حامله شده و حالا باید سقط جنین کند) گذاشته است که البته ایرادی هم ندارد. این موضوع در فیلمهایی از کشورهای گوناگون جهان و بیشتر در جهان سوم و اروپای شرقی، دستمایه کار قرار گرفته بود که از جمله «چهار ماه، سه هفته، و دو روز» اثر درخشان کریستین مونجیو، برنده نخل طلایی در سال ۲۰۰۷ بوده است که دو دختر دانشجو رومانیایی با مشکل این چنینی روبرو شده و مصایبی که یکی از آنها برای سقط جنین باید تحمل کند. همین فیلم «رویداد» ماجرای دانشجوی دختری است که حامله شده و باید بتواند از شر آن خلاص شود. خانم کارگردان چهل ویک ساله است خود دو فرزند دارد و فیلمش را از کتابی نوشته انی ارنو که توسط انتشارات گالیمار درسال ۲۰۰۰ منتشر شده، اقتباس کرده است. و بازیگر اصلی فیلم یک دختر رومانی الاصل فرانسوی است که در فیلم دانشجوی ادبیات است. البته ماجرای فیلم در قبل از سال های ۱۹۶۰ در فرانسه میگذرد که هنوز سقط جنین در این کشور جرم محسوب میشد ولی از ۱۹۷۵ قانونی شد. شخصیت اصلی ابتدا تلاش دارد درباره حامله شدن خود با کسی صحبت کند اما کسی را نمی یابد، در خفا بارها تلاش میکند نطفه را در شکم نابود کند و به اعمالی نیز دست میزند. او با درام شخصی خود روبرو است و نمیداند چه باید بکند. صحنه های دردناک پایانی فیلم قطعا روی تماشاگران و بهویژه زنان تاثیر خاصی خواهد گذاشت. این فیلم قراراست در دوم فوریه در فرانسه به نمایش عمومی درآید. کارگردان میگوید: «این فیلم را با خشم و اشتیاق درست کردم. فیلم را با قلبم ساختم. متاسفانه هربار فیلمی درباره سقط جنین میسازیم، درباره واقعیت موجود حرف میزنیم. دوست داشتم در پوست این زن جوان سفر کنم.»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اثر فیلمساز ایرانی در مسابقه کوتاه ونیز ۲۰۲۶
- معرفی هییت داوران هشتاد و سومین جشنواره فیلم ونیز
- در شصتمین دوره برگزاری؛ کارلووی واری از مگی جیلنهال و جسی آیزنبرگ تجلیل میکند
- در هشتاد و چهارمین دوره برگزاری؛ مگی جیلنهال رئیس هیئت داوران ونیز شد
- اختصاصی سینماسینما؛ نسخه مرمت شدهی «باشو غریبه کوچک» در جشنواره ونیز
- گفتوگو با مدیر جشنواره ونیز؛ سینما همچنان مؤثرترین راه برای اندیشیدن به دنیای معاصر است
- گفتوگوی اختصاصی سینماسینما با نادر ساعیور به بهانه حضور فیلمش در بخش جنبی جشنواره ونیز/ انسان دشواری وظیفه است
- فیلمهای بخش هفته منتقدان ونیز معرفی شدند/ فیلم یک سینماگر ایرانی در لیست
- یک فیلم ایرانی به بخش روزهای مولفین جشنواره ونیز راه یافت
- نویسنده مراکشی رئیس افتخاری بخش روزهای مؤلفین جشنواره ونیز شد
- فیلم کوتاه «نیمهباز، نیمهبسته» به بخش افقهای جشنواره ونیز راه یافت
- فیلمهای بخش کلاسیکهای ونیز معرفی شدند/ به یاد دسیکا و ماسترویانی
- با بازی مایکل کیتون؛ فیلم ترسناک تیم برتون ونیز ۲۰۲۴ را افتتاح میکند
- ایزابل هوپر رئیس هیات داوران جشنواره ونیز شد
- مارکو مولر مدیر هنری یک جشنواره ایتالیایی شد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





