تاریخ انتشار:1397/11/09 - 21:52
تعداد نظرات: ۰ نظر
کد خبر : 104758
-
هوشنگ گلمکانی در اینستاگرام خود نوشت :من هم گرچه مثل بسیاری از هموطنانم از شکست دیروز ناراحت شدم، اما صبر کردم یک روز بگذرد و التهاب‌های احساسی فروکش کند که بگویم تا وقتی این جوری به دنیا نگاه می‌کنیم اوضاع‌مان همین است که هست. با چند تا پیروزی و نتیجه خوب غره می‌شویم و احساس قهرمانی زودهنگام می‌کنیم و با یک شکست، احساس تحقیر و ناامیدی مطلق. اصلاً به این فکر نمی‌کنیم که در هر تورنمنتی دست‌کم یک چهارم تیم‌های شرکت‌کننده با سودا و ادعای قهرمانی می‌آیند اما آخرش فقط یک تیم قهرمان می‌شود. بازنده‌ها البته غمگین و شاید خشمگین هم می‌شوند اما همه باید بدانند شکست هم جزئی از قاعده بازی است و اتفاقا جزء اصلی و بزرگ‌ترش است چون فقط یک تیم قهرمان می‌شود. در جام‌های جهانی هم تیم‌های بزرگ می‌بازند. برزیل هفت گل از آلمان خورد و خود آلمان به کره جنوبی باخت. انگلیس و آرژانتین و ایتالیا و اسپانیا و پرتقال بقیه بزرگان هم بارها طعم شکست را چشیده‌اند. اما چیزی که طعم شکست دیروز را تلخ‌تر کرد، یکی بازی بد و ضعیف تیم ملی پس از چند بازی خوب و محکم بود (و البته هر تیم بزرگی هم روزهای خوب و بد دارد و طبعا مربی هم، مثل پیروزی‌ها در این شکست نیز نقش اساسی دارد)، دوم برخورد غیرحرفه‌ای که منجر به دریافت گل اول شد و تیم ما مثل یک تیم بزرگ حرفه‌ای نتوانست بر اعصابش مسلط شود که این منجر به دریافت گل‌های بعدی شد، و مهم‌تر از آن رفتار خشن غیرورزشی و حتی می‌شود گفت لمپن‌وار در پایان مسابقه علیه فوتبالیست‌های ژاپنی بود. پس از شکست تیم پرسپولیس در جام باشگاه‌‌های آسیا نوشتم: «دل خوش کردن به همراهی بخت و اقبال، و انتظار کشیدن برای تداوم خوش‌شانسی‌ها تا آخر، معنایش اعتقاد به بیهوده بودن تلاش و برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری و واقع‌بینی است.» حالا هم همین را می‌گویم. کسانی به بنده تاختند که«تو را چه به فوتبال؟» اما حرفم این است که اعضای تیم خوب، تیم خوب و مربی هم خوب. حرفم درباره زیرساخت‌ها و مدیریت فوتبال است که در صورت تداوم خوش‌شانسی‌ها آن مسائل اساسی طبق روحیه و روال ایرانی فراموش می‌شود. اگر تیم ما قهرمان می‌شد قطعاً همه خوش‌حال می‌شدیم. اما آیا قبول دارید که در پناه آن قهرمانی، بسیاری از کمبودها و ضعف‌های فوتبال ما نادیده گرفته می‌شد و فراموش می‌شد؟ با وجود اندوه دیروز، شخصاً از این شکست استقبال می‌کنم تا بیش از این دچار خوش‌خیالی نشویم.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به نمایشنامه‌خوانی «کارنامه‌ی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
آخرین ها
- انتشار نخستین قسمت از سریال هوش مصنوعی «اُدیسه»/ روزگارِ فروافتادگی
- روایت هوتن شکیبا از حسرت و خوشبختی
- بازگشت ستاره اسکندری پس از هفت سال به صحنه تئاتر
- حمید علیدوستی درگذشت
- روایت اسکورسیزی از سرنوشت یکی از پروژه‌هایش؛ چرا «کلئوپاترا» با بازی آنجلینا جولی ساخته نشد؟
- برندگان جوایز آسیا پاسیفیک ۲۰۲۶ معرفی شدند
- محمدرسول صادقی مدیرعامل هنروتجربه شد
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- برای محسن راستانی/ حیرت
- نگاهی به نمایشنامه‌خوانی «کارنامه‌ی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانی‌ها تریلر رسمی مهم‌ترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دست‌ساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بی‌کلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخش‌های جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت
- تهیه‌کننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جست‌وجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدم‌ها عبور می‌کند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانی‌اش را ارزیابی می‌کند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکس‌های درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانی‌های هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها می‌شود
