هفته گذشته خبر رفتن حسین انتظامی از معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و انتصاب او به عنوان قائم مقام وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی موجب شد اهالی مطبوعات این رفت و آمد در فضای رسانه‌ای کشور را تحلیل کنند.
به گزارش سینماسینما، جایگزین حسین انتظامی یک فرد دانشگاهی و علمی در فضای مطبوعاتی است. محمد سلطانی‌فر که پیش از این سوابق روشنی در مدیریت‌ها و پژوهش‌ّهای رسانه‌ای در کارنامه دارد قرار است در چهار سال دوم دولت حسن روحانی به عنوان معاونت مطبوعاتی همچنان حلقه اتصال اعتماد میان اهالی رسانه و دولتمردان و مردم را برقرار کند.
مدیریت حسین انتظامی در چهار سال گذشته در بخش‌های مختلف مطبوعات با تحولات چشمگیر ساختاری روبه‌رو بود. از طرح جامع اشتراک نیم‌بها مطبوعات تا قانون دسترسی آزاد به اطلاعات و ارائه طرح جامع سازمان نظام رسانه‌ای کشور از عمده فعالیت‌ها و دستاوردهای انتظامی به حساب می‌آید.
هوشنگ گلمکانی سردبیر ماهنامه سینمایی فیلم با بیان اینکه حضور حسین انتظامی در معاونت مطبوعاتی به رشد فراگیر مطبوعات منجر شده است گفت: در دوره مدیریت دکترانتظامی در معاونت مطبوعاتی، فضای مدیریتی تغییر کرد و حس تفاهم و همدلی و نه تقابل بین مطبوعات و نهاد دولتی وزارت ارشاد به وجود آمد. حسین انتظامی همیشه همراه و در کنار مطبوعات بوده است نه در مقابل آنها. حتی هر جایی که مشلات حل نشده او با اهالی مطبوعات همدلی کرده است. ویژگی دوم دوره معاونت مطبوعاتی حسین انتظامی که آن را با گذشته متفاوت می‌کند، شفاف‌سازی امور بود. نکته مهم دیگر این است که انتظامی با برنامه بود. هر جایی مشکلی می‌دید برنامه‌ای داشت و فکر خلاقانه‌ای برای حل مشکل می‌اندیشید.
عادل فردوسی پور تهیه‌کننده و مجری برنامه نود نیز با اشاره به فعالیت‌های حسین انتظامی در معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: دکتر انتظامی در یک جمله مدیر خوب، مثبت و کار راه‌اندازی بود که چون اهلیت رسانه‌ای داشت و رسانه را می‌شناخت، فعالیت‌اش هم برای رسانه‌ها مثبت بود و در معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد تلاش کرد به رسانه‌ها برای ارتقا سطح کیفی کارشان راهکار و انگیزه بدهد و از آنها در قبال مشکلات حمایت کند.
وی در ادامه افزود: جا دارد از تلاش و مدیریت او قدردانی شود. معتقدم در منصب جدید هم انتظامی موفق خواهد بود و امیدوارم او همچنان برای رسانه‌ها یک بازوی کمکی خوب باشد.
فریدون جیرانی مدیر مسئول روزنامه سینما نیز با بیان اینکه حضور حسین انتظامی در معاونت مطبوعاتی یک اتفاق ویژه برای مطبوعات ایران است گفت: وقتی خبری می‌یاد از عوض شدن یک مدیر خوب؛ مدیری که توانست آرامش را به محیط مطبوعات برگرداند، مدیری که در طول ۴ سال در بین اهالی مطبوعات اعتماد به نهاد تصمیم گیرنده را جایگزین بی‌اعتمادی کرد، متاسف می‌شوی و نمی‌دانی چه تحلیلی از این تغییر داشته باشی. امروز رونق قبلی مطبوعات سینمایی به فضای مجازی نقل مکان کرده است. این رونق الان در فضای مجازی است. این رونق در این ۴ سال بیشتر شده است و حالا مدیر موفق ما دارد می‌روذ.
حجت‌الاسلام و المسلمین محسن غرویان استاد حوزه و دانشگاه نیز به عملکرد مثبت حسین انتظامی در معاونت مطبوعاتی اشاره کرد و افزود: کار ویژه معاونت مطبوعاتی در دوره دکتر انتظامی گسترش ابزارهای اطلاع رسانی در اختیار مردم و تسهیل در صدور مجوز نشریات است؛ همچنین اعتقاد عملی به جریان ازاد اطلاعات که هم با برخورد منطقی با رسانه‌های نو در شبکههای اجتماعی خود را نشان داد و هم تسریع در صدور مجوز برای نشریات. ضمن اینکه از فیلتر کردن و فضای امنیتی – پلیسی در رسانه‌ها خبری نبود که اینها از امتیازات خاص آقای دکتر حسین انتظامی محسوب می‌شود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ویژگیهای تفکری که سینما را از بنبست و سکون نجات داد
- لزوم شفاف‌سازی در مکاتبات اداری وزارت ارشاد؛ انتشار نامههای عمومی ظرف ۴۸ ساعت
- یادداشت فریدون جیرانی درباره وضعیت سینمای اجتماعی؛ باور تغییر باورها
- فریدون جیرانی رئیس کانون کارگردانان شد
- حسین انتظامی معاون توسعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شد
- واکنشهای سینماگران ایرانی به درگذشت «مادر سینمای آسیا»
- در نشست «بررسی سینمای اجتماعی» مطرح شد؛ سینمای اجتماعی زاییده تحولات اجتماعی و سیاسی جامعه است
- کیانوش عیاری خیلی زود در سینمای ایران صاحب امضا شد/ هیاهو نداشتن به زیان عیاری تمام شد
- «بودن یا نبودن» و تبدیل خشونت به امید/ عیاری نمونهای از عیار شرافت در سینمای ایران است
- در نشست نقد و بررسی «آبادانیها» مطرح شد؛ نقش عیاری در زبان سینمایی و تحول آن بسیار موثر است/ «آبادانیها» عدالت اجتماعی را وارد سینما کرد
- نسخه مرمت شده «آبادانیها» در موزه سینما
- پیام کانون کارگردانان به مناسبت اولین سالگرد درگذشت کیومرث پور احمد
- گزارش مراسم رونمائی از کتاب «دندان گرگ»/ یک داستان حماسی شهری
- «آهو» و «جنگل پرتقال» به سینماها می‌آید
- آهو هوشنگ گلمکانی مهرماه به سینماها می آید
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخش‌های جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیه‌کننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور می‌کند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی می‌کند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها می‌شود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
