سارا سالارزهی یکی از اعضای اتاق فکر برنامه خندوانه در یادداشتی که سایت کافه سینما منتشر کرد به انتقاد از رامبدجوان پرداخت.
به گزارش سینماسینما، سارا سالار، نویسنده و یکی از اعصای اتاق فکر مجموعه در صفحه شخصی اش در فیسبوک نوشت:
«دیشب دوست قدیمی و عزیزمون رامبد تقریبا تمام وقت برنامه ی خندوانه رو اختصاص داده بود به محاکمه ی یک طرفه ی برادر من سعید سالارزهی خالق و صاحب امتیاز شخصیت جناب خان. آیا به حرمت این دوستی بهتر نبود که از خود سعید سالارزهی هم دعوت می شد در این برنامه حضور داشته باشه تا او هم بتواند حرف هاش را بزند. دوست عزیز ما از تریبونی که در اختیارش بود استفاده کرد که تقصیر نبود حضور جناب خان و افت برنامه را بیاندازد گردن سعید سالارزهی. حالا سعید سالارزهی از کدام تریبون برای جواب دادن و دردل با مردم باید استفاده کند؟ آیا خود این، نمونه ی مشخص و بارزی از استفاده یک طرفه از قدرت و شهرت نیست؟ ایا خود این، مثال روشنی از حذف دیگری و نمایش حق به جانب خود بودن نیست؟ من به عنوان یک نفر از هفت هشت نفری که در اتاق فکر کوچه مروارید و در نتیجه در جریان خلق جناب خان و آقای محترم که نقشش را رامبد جوان بازی می کرد، بوده ام به جرات می توانم بگویم مشکل فقط مشکل مالی نیست. مشکل این است که سعید سالارزهی همان طور که خودش می گوید بساز بفروش یا دلال نیست که شخصیتی را که خلق کرده و به آن احساس دلبستگی دارد به زور بفروشد. او می تواند در برنامه های جناب خان مشارکت داشته باشد تا زیر نظر خودش شخصیت جناب خان از یک شخصیت شوخ منتقد تیکه انداز به یک شوخ چاپلوس متملق گو تبدیل نشود، چیزی که یواش یواش داشت در خندوانه اتفاق می افتاد. اما مثل همین برنامه ی خندوانه که دیشب دیدیم قصد قضاوت یک طرفه ی سعید سالارزهی، حذف او و صاحب جناب خان شدن است و بعد هم ساخت فیلم های تلویزیونی و سینمایی با جناب خان و استفاده های دیگر، کارهایی که خود سعید سالارزهی به واسطه ی دغدغه های فرهنگی اش بهتر از هر کس دیگری می تواند انجام شان بدهد.
می دانید تازگی ها تعریفی از اخلاق شنیده ام که به نظرم درست ترین تعریف اخلاق می آید. آن چه را برای خودت می پسندی برای دیگران هم بپسند و آن چه را که برای خودت حق می دانی برای دیگران هم حق بدان.»
منبع: خبرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نوستالژی دهه شصت در شبکه نسیم
- «۱۰۰۱» و اهمیت همصدایی در سوگ
- موفقیت پویش «۱۰۰۱ امید» در آزادی ۱۲۵۴ زندانی جرایم غیرعمد
- زمان همه چیز را درست میکند؟/ «۱۰۰۱» جای خود را باز کرد
- صداپیشه «مهمونی» به «۱۰۰۱» پیوست
- مدیر شبکه نسیم توضیح داد؛ مهران مدیری، جنابخان، فرزاد حسنی و چند برنامه دیگر
- شوخی معنادار رییس صداوسیما با جنابخان
- اختتامیه اولین دوره جشنواره نمایش عروسکی تلویزیونی؛ بازگشت سنجد/ جناب خان خوش آمدی!
- سرنوشت «کلاه قرمزی» در انتظار «جناب خان»؟
- آینده مبهم «خندوانه» از نگاه رامبد جوان
- بازگشت جنابخان از پنجشنبه به «خندوانه»
- خندوانـه چگونه خندوانـه شد؟
- برشهای کوتاه/ شوخی جناب خان با شبنم مقدمی در برنامه خندوانه/ بازیگری که فوتبالیست میشود
- گفتوگو با محمد بحرانی/ از فامیل دور تا جنابخان؛ خبری از “کلاه قرمزی” نیست
- چرخش ناگهانی نظرات کاربران اینستاگرام درباره رامبد جوان
نظرات شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
آخرین ها
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه






خانم سالارزهی شاید از کم کاری امثال من و شما باشه که این تعریف رو تازه شنیده اید ،این یکی از آخرین و مهمترین بخشهای وصایای حضرت علی (ع)به فرزندش امام حسن مجتبی(ع) میباشد.
این جمله اولین بار نزدیک به دوهزار و پانصد سال قبل از کنفوسیوس نقل شد.