سینماسینما، نغمه دانش آشتیانی: بالاخره با گذشت یک ماه از علنی شدن شیوع ویروس کرونا در ایران و تعطیلی سه هفته ای تمامی فعالیت های فرهنگی هنری، اهالی سینما در قالب صنوف سینمایی دست به کار شده و «کارگروه مدیریت ویروس کرونا در تولیدات صنعت فیلم ایران» را تشکیل داده و در بیانیه ای به وظایف این کارگروه اشاره کردند.
هنوز ساعتی از انتشار این خبر نگذشته بود که دانش اقباشاوی سخنگوی همین کارگروه در گفتگویی اعلام کرد: در حال حاضر ۲۷ پروژه در اقصی نقاط ایران در حال فیلمبرداری هستند که سه پروژه به شکل داوطلبانه، فیلمبرداری خود را لغو کردند ولی ۲۴ پروژه به شکل قطعی در حال کار هستند. (ایسنا-۱۸ اسفندماه ۹۸)
آماری که اقباشاوی از پروژه های سینمایی که در حال حاضر مشغول فیلمبرداری در اقصی نقاط کشور هستند به شدت نگرانکننده است و این پرسش را ایجاد می کند که تولید فیلم به چه قیمتی باید ادامه پیدا کند آنهم در شرایطی که تمام نهادهای ذیربط در حال هشدار دادن برای پرهیز از حضور در اجتماعات هستند و حتی موکدا از مردم می خواهند از منزل خود خارج نشوند.
فیلمبرداری این ۲۴ پروژه در حالی در جریان است که در هر پروژه و در سر هر صحنه دهها نفر حضور دارند و همین مساله ریسک شیوع بیماری را بالا می برد. از سوی دیگر این سوال مطرح است که در شرایطی که کشور در استان هایی چون گیلان با بحران بسیار جدی روبه رو است و کمبود وسایل بهداشتی و امکانات ضدعفونی وجود دارد تا حدی که کادر پزشکی در صفحات مجازی خود از مردم خواسته اند که برای آنها لوازم بهداشتی فراهم کنند، آیا این انصاف است که بخشی از این امکانات محدود در اختیار پروژه های سینمایی قرار بگیرد که دست اندرکاران آنها حاضر به تعطیلی کار نشده اند؟
قطعا مساله تامین مجدد سرمایه، هدر رفتن بخشی از سرمایه در صورت توقف پروژه، از دست رفتن زمان مناسب فیلمبرداری، فراهم نشدن فرصت مجدد برای کرایه لوکیشن و مسایلی از این دست فشارهایی است که بر بدنه سینما وارد شده ولی با همه این تفاسیر باز هم آنچه بیشتر ارزش و اهمیت دارد جان افراد است و همچنین نکته ای که بدان اشاره شد؛ عاقلانه و انسانی است که در شرایط بحرانی امکانات بر اساس اولویت ها توزیع و مصرف شوند.
در حالی که همه کسب و کارهای کشور این روزها دچار اختلال و تنش شده اند طبیعی است که تولید در سینما نیز از قاعده مستثنی نباشد و از دست اندرکاران آن چند پروژه ای که به هر دلیل اصرار به ادامه کار دارند انتظار می رود که مسئولانه تر و از زاویه بازتری به موضوع نگاه کنند.
اگر تلویزیون برای سر پا نگه داشتن آنتن ناگزیر است که تولیدات خود را متوقف نکند و البته به آن رسانه نیز به دلیل آوردن تماشاچی ها به محل ضبط برنامه ای چون «دورهمی» انتقادهایی جدی وارد است، ولی سینما دچار چنین محدودیتی نیست و به اندازه یک سال و یا بیشتر هم فیلم در صف انتظار اکران است تا سال آینده پرده سینماها خالی نماند. همچنین در حال حاضر فیلم هایی که اکران خود را در هفته آخر بهمن ماه آغاز کرده بودند عملا اکرانی به خود ندیده اند و آنها انتظار دارند که زمان اکرانشان تمدید شود و به همین قاعده اکران نوروزی نیز می تواند به تعویق بیفتد.
در پایان جا دارد از دست اندرکاران آن سه پروژه سینمایی که به گفته سخنگوی کارگروه مدیریت ویروس کرونا در تولیدات صنعت فیلم ایران، به طور داوطلبانه فیلمبرداری خود را متوقف کرده اند، تشکر کنیم.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- افزایش مرگ چهرههای مشهور؛ در چین چه خبر است؟
- لغو یک جشنواره سینمایی به دلیل شیوع دوباره کرونا/ جشنواره شانگهای در سال ۲۰۲۳ برگزار میشود
- کاهش پروتکلهای بهداشتی؛ جشنواره کن بدون ماسک و تست کرونا برگزار میشود
- سالنهای سینما و تئاتر با ۸۵.۷۱ درصد بیشترین رعایت پروتکل ها را داشته اند
- خبرنگارانی که سال ۱۴۰۰ آخرین برگ دفتر زندگانیشان شد
- دبیر شورای صنفی نمایش: منتظر نظر سازمان سینمایی برای اکران در نوروز هستیم
- کرونا، سینما و جشنوارهای با حاشیههای بی پایان
- تست کرونای گروههای «تئاتر فجر» قبل از اجرا/ حذفی که جایگزین ندارد
- رییس کمیته مسابقات سازمان لیگ : مدیریت ورزشگاه در حضور تماشاگران سختتر از مدیریت سینما است!
- گفتوگو با داوود موثقی/ اگر سیاستگذاران ما دغدغه فرهنگ داشتند شدت رکود در سینما در این حد نبود
- فعالیت سینماها به حالت عادی بازمیگردد
- حلول روح دنکیشوت در بهروز افخمی
- جزئیاتی از چهلمین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر
- احتمال پایان محدودیتهای کرونایی سینماها قوت گرفت
- سینماهای اتریش تعطیل شدند/ آغاز قرنطینه عمومی از اول آذر
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
آخرین ها
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه





