محمد فیلی با سریال «روزی روزگاری» و با نقش «بسیم» بر سر زبان ها افتاد و شناخته شد. امرالله احمدجو یکی از نقش های اصلی سریال خود را به بازیگری که بیشتر در شهر شیراز فعال و شناخته شده بود سپرد و اتفاقا از این اعتمادش هم جواب گرفت.
به گزارش سینماسینما، فیلی پس از «روزی روزگاری» در سریال های دیگری همچون «چاردیواری»، «دولت مخفی»، «جلال الدین» و «عملیات ۱۲۵» جلوی دوربین رفت.
هرچند نقش «شمر» در سریال «مختارنامه» اعتبار دو چندانی را برای او رقم زد و به نوعی ماندگارش کرد.
این بازیگر که همکاری با امرالله احمدجو را با فیلم «شاخه های بید» آغاز کرده بود، پس «روزی روزگاری» در دیگر سریالهای این کارگردان به نام های «تفنگ سرپر» و «پشت کوه های بلند» هم بازی کرد.
محمد فیلی می گوید که ماندگار شدن سریال «روزی روزگاری» به دلایل متعددی باز می گردد که در قالب چند جمله گفتن نیست.
این بازیگر اطمینان دارد که نسل های بعدی هم با این اثر نمایشی جذاب ارتباط برقرار کرده و به تماشایش خواهند نشست. او علاوه بر قصه جذاب، واقعی بودن شخصیت ها، فضا و دکورهای روزی روزگاری را از جمله عوامل ماندگاری این سریال برمی شمرد.
فیلی تاکید می کند که بسیاری از مردم همچنان و با وجود گذشت نزدیک به ۳۰ سال از پخش اولیه روزی روزگاری، همچنان او را با کاراکتر «بسیم» می شناسند.
این بازیگر تصریح می کند که سریال «روزی روزگاری» متعلق به همه نسل ها است و می تواند مفاهیم اخلاقی را به همه افراد ارائه دهد و منتقل کند.
سریال روزی روزگاری به کارگردانی و نویسندگی امرالله احمدجو این شب ها روی آنتن شبکه آی فیلم است. به همین بهانه، گفت و گویی داشته ایم با محمد فیلی، بازیگر نقش های بسیم و نسیم بیگ در این مجموعه.
این بازیگر درباره ایفای نقش در سریال روزی روزگاری می گوید: نه فقط من، که همه عوامل این سریال، خالصانه و بدون چشمداشت مادی فعالیت کردیم. سریال روزی روزگاری با عشق ساخته شد و همه از جان و دل مایه گذاشتند. به نظرم، این سریال دیگر قابل تکرار نیست.
او در پاسخ به اینکه چگونه شد که برای بازی در نقش بسیم انتخاب شد؟ توضیح می دهد: من با آقای احمدجو آشنایی دیرینه داشتم. وقتی می خواستند فیلم «شاخه های بید» را بسازند از من برای بازی دعوت کردند و این همکاری در سریال روزی روزگاری هم ادامه پیدا کرد.
فیلی درباره سریال روزی روزگاری می گوید: روزی روزگاری به طرز عجیب و غریبی ماندگار شد و مردم همچنان دوستش دارند. مطمئن هستم که نسل های بعدی هم این سریال را دوست خواهند داشت و از آن استقبال خواهند کرد. آقای احمدجو قصه جذابی را به شکل زیبایی در این سریال روایت کرده است. ضمن آن که فضا و شخصیت های روزی روزگاری هم به شدت واقعی هستند، حتی لوکیشن های سریال هم ساختگی نبود و همه سکانس ها را در دکورهای واقعی گرفتیم. بخش عمده ای از این سریال ریشه در گذشته ها دارد. زمانی که جاده ها ناامن بود و راهزن ها فعال بودند اما نکته جالب توجه این که، نوعی از غیرت، شرف و انسانیت درون همین دزدان هم بوده است. برای مثال، می بینید وقتی مراد بیگ به عنوان سردسته راهزنان، نمک می خورد و نمک گیر می شود حرمت نان و نمکی را که خورده نگه می دارد و از غارت اموال کاروانیان منصرف می شود. مفاهیمی مثل حق نمک این روزها تقریبا فراموش شده و خیلی راحت نمک می خورند و نمکدان می شکنند. آن زمان حتی راهزن هم به یک سری از اصول اخلاقی پایبند بوده است. یا مثلا قلی خان می گوید که پس از سال ها راهزنی خواسته یک قافله را به سلامت از صحرا عبور دهد اما نتوانسته و از این بابت، متاسف و ناراحت است. همه اینها آموزنده است. خودم در خانواده هایی رفت و آمد داشتم که پس از دیدن سریال روزی روزگاری دوباره به چنین ارزش هایی معتقد شده بودند.
او درباره نقشش در سریال روزی روزگاری هم می گوید: هنوز بسیاری از مردم مرا با نقش بسیم به یاد می آورند و هر نقطه از ایران که می روم لطف دارند و اظهار محبت می کنند. هنوز هم بعضی از تکیه کلام های بسیم را از زبان مردم می شنوم. در مجموع، مخاطبان ارتباط خوبی با سریال و شخصیت هایش برقرار می کنند. اصولا روزی روزگاری به یک نسل خاص تعلق ندارد، بلکه اثری برای همه نسل ها است و این قابلیت را دارد که همه مخاطبان از نسل های مختلف را با خود همراه کند و پای تلویزیون بنشاند.
او به این پرسش که آیا این شب ها سریال «روزی روزگاری» را از شبکه آی فیلم می بینید؟ پاسخ منفی می دهد و می گوید: نه متاسفانه، سر کار هستم و نمی توانم سریال را ببینم؛ البته از پخش دوباره اش هم اطلاع نداشتم.
فیلی در پایان با اعلام اینکه این روزها در فیلم سینمایی«هولیا» به کارگردانی مرتضی آتش زمزم بازی می کند، توضیح می دهد: این فیلم یک کار کمدی است و امیدوارم پرفروش شود. متاسفانه فیلمسازان ما برای تامین گیشه و جبران ضرر فیلم های اجتماعی قبلی شان مجبور هستند که به ساختن فیلم های کمدی روی بیاورند.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- محمد فیلی مهمان عیدانه «محاکات»/ ایوب آقاخانی کارشناس مهمان پنجشنبه شب شد
- میرصلاح حسینی، بازیگر پیشکسوت درگذشت
- مرتضی شایسته: اثر مثبت پژوهش در آثار سینمایی در بلندمدت به نفع سینماست
- محمود پاکنیت: پژوهش به بازیگر جهانبینی تازهای میدهد
- تصویربرداری «رعد و برق» بهروز افخمی در گلستان ادامه دارد + عکس
- رضا رویگری: فیلمنامههای ضعیف مهمترین معضل سینمای ایران است
- تصاویری از نقشآفرینیهای محمود پاک نیت به مناسبت تولدش
- علو صدا در اقتداری زنانه/ به بهانه اهدای جایزه یونسکو به ژاله علو
- کریم اکبری مبارکه درگذشت
- محمود فلاح، تهیهکننده «مختارنامه» درگذشت
- تصویربرداری سریال «رعدوبرق» در آققلا ادامه دارد + عکس
- گلهمندی رضا رویگری از پرداخت نشدن دستمزدهایش/ طلبهایم را نمیتوانم بگیرم
- روایت محمد فیلی از تصادف تراکتورهای دو بازیگر فیلم خروج
- مختارنامه قسمت آخر ندارد/ دوباره ماه محرم، دوباره سریال میرباقری و دوباره موج انتقادها
- بدترین فیلمساز هم با تمام وجودش می خواهد که مخاطب اثرش همه دنیا باشد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «قاعده بازی» حاوی بازیهای پست مدرنیستی است
- همه صدا پیشگان فیلم محمد رسول الله (ص)و دیالوگهای برگزیده آن
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
آخرین ها
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
- یادداشت برای دو فیلم مستند/ میراثی که غارت شد
- گزارشی از گیشه سینماها؛ ۳ میلیون و ۲۸۵ هزار تماشاگر و اکران ۲۰ فیلم از ابتدای ۱۴۰۵
- به کارگردانی دوک جانسون؛ تام هنکس، آبراهام لینکلن میشود
- در واکنش به حکم قضایی غزل نهانی؛ کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر بیانیه داد
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- کالبدشکافی میل و جنایت در «ژویسَنس» و «دانته»
- رابینهود در حال ترند شدن/ بازاریابی آشفته برای فیلم جدید پل گرینگرس
- بیانیه خانه تئاتر درباره مصوبه اخیر مجلس/ قطع ارتباط با دنیای آزاد، نه عاقلانه و نه شدنی است
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- «البنات» به تونس میرود
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- «بیداد»؛ گونهای پیله تنیدن شبانه با صدای زنانه
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- صدور پروانه ساخت ۶ فیلم سینمایی/ قرارداد اکران ۴ فیلم جدید
- با معرفی برگزیدگان سی و دومین دوره؛ جایزه قلب سارایوو به فیلم اتریشی رسید
- اسماعیل همتی درگذشت
- «کوچ اجباری» به پرتغال رفت
- آغاز اجرای «مادرکیو» از ۲۲ شهریور/ تئاتر-ارکسترال «آرش» روی صحنه میرود
- داوری سجاد شاهحاتمی در جشنواره یونانی
- نگاهی به سینمای زیرزمینی به بهانه «بیداد»/ عرصه تجلی سینمای اجتماعی
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی





