جواد طوسی در اعتماد نوشت : خانم لیلی گلستان را به عنوان یک زن روشنفکر واقعی (نه ادا و اصولی) ایرانی، سالهاست که میشناسم. او هر موقع که لازم بوده از یک اثر هنری اینجایی، صادقانه و بیتکلف دفاع کرده و شناسنامه ادبی و فرهنگی و سابقه آمیخته با ذوقش در زمینه ترجمه، عاملی بازدارنده در جهت ابراز این حس و شور و شوق شرقی نبوده است.
عامل ترغیب شدنم برای این ادای دین ناچیز، یادداشت اخیر خانم لیلی گلستان در روزنامه شرق سهشنبه همین هفته در حمایت از فیلم «ویلاییها» خانم منیر قیدی بود. خب ایشان میتوانست در یک اجرای بد و متفرعنانه روشنفکرانه درباره این فیلم که با نگاهی متفاوت به دوران جنگ و دفاع مقدس میپردازد، سکوت اختیار کند و یا با نیش و کنایه بگوید «بازم جنگ و بازی کلیشهای با واژههایی چون ایثار و مقاومت و شهادت و… بسه دیگه. هشت سال جنگ و خونریزی و این همه تلفات که هی یادآوری و شخم زدن نداره. وقتی اصل جنگ قابل دفاع نیست، مظلومنمایی و ارایه چهره متفاوت از آن چه لزومی دارد» و از این حرفها… اما لیلی گلستان به عنوان یک زن پاکنهاد و متعهد به تاریخ زخم خورده و خونین کشورش، در سخنانی از دل برآمده میگوید: «ویلاییها» من را یاد «انجیل متی» پازولینی انداخت، همان فضای درد و رنج، اما به نوعی دیگر و همان آه بلند و جانسوز مریم مقدس از دیدن عیبهایش … «ویلاییها» یک شعر عاشقانه و حماسی است؛ شعری در رثای مبارزان خاموش جنگ، در رثای زنان در خدمت به جنگ، زنانی پر از حس و عشق و وظیفه، زنانی قابل تقدیر…» این حرفها را آدمی میزند که کتابهای «زندگی، جنگ و دیگر هیچ» اوریانا فالاچی، «اگر شبی از شبهای زمستان مسافری» ایتالو کالوینو، «بوی درخت گویا» و «گزارش یک مرگ از پیش اعلام شده» گابریل گارسیا مارکز، «بیگانه» آلبرکامو، «مردی با کبوتر» و «زندگی پیش رو» رومن گاری را ترجمه کرده و صاحب گالری گلستان است و اینچنین نگاه ساده و شفاف و روراستی به زندگی و وطنش دارد: «من از زندگی هرگز توقع زیادی نداشتهام و همیشه گفتهام که وقتی دنیا آمدم کسی به من قول نداد که از صبح تا شب به من خوش خواهد گذشت! زحمت کشیدم، کار کردم، انضباط داشتم، برنامه، هدف و انگیزه داشتم مثبت بودم و خوشبین… در شرایط سخت زندگی غر نزدم و ناله نکردم و فقط سعی کردم مسائل را حل کنم و بر سختیها فائق شوم. گاهی موفق شدم و گاهی نشدم. اما سعیام را کردم وا ندادم، همین… اصلا آدم جهانوطنی نیستم جای من اینجاست و نسبت به اینجا تعهد و مسوولیت دارم.»
من وظیفه خود میدانم تا در برابر چنین زن زلال و هویتمندی که (به قول خودش) اهل جاخالی دادن نیست و الگوی شایستهای از روشنفکری است، سر تعظیم فرود آورم. عمرش مستدام.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- جواد طوسی : نقد، حافظه زنده یک ملت است
- با صدای رخشان بنیاعتماد، لیلی گلستان، جهانگیر و باران کوثری؛ نسخه صوتی داستان «تیستو سبزانگشتی» منتشر میشود
- معرفی هیأت انتخاب بخش سینمای ایران در جشنواره چهل و سوم فیلم فجر
- نمایش و بررسی «شبح کژدم» در موزه سینما
- از پخش پیام صوتی کیمیایی تا حضور گلچهره سجادیه در نمایش «دندان مار»
- نسخه اصلاح و مرمت شده «دندان مار» در موزه سینما نمایش داده میشود
- در موزه سینمای ایران مطرح شد: سینمای دانش بنیان نیاز جدی امروز کشور است
- بررسی «زمانی برای کشتن» در خانه هنرمندان ایران؛ وقتی قانون ناکارآمد است، عدالتخواهی مطرح میشود
- «زمانی برای کشتن» در سینماتک خانه هنرمندان ایران
- در سینماتک خانه هنرمندان ایران مطرح شد؛ تعجب میکنم برخی در جامعه ما توصیه به لیبرالیسم میکنند!/ عدالت ترمیمی تمرین دموکراسی است
- «و عدالت برای همه» در سینماتک خانه هنرمندان ایران/ وکیل مدافعِ یک قاضی
- بهمن فرمانآرا در مراسم بزرگداشت عباس کیارستمی: اگر ما گل میدیدیم، کیارستمی ریشه را میدید
- استوار بر سایر اجزا و عناصر/ نگاهی به موسیقی فیلم «دسته دختران»
- عشق است و آتش و خون/ نگاهی به فیلمهایی که از زنان میگویند؛ «دسته دختران» و «هِناس»
- یک بیگ پروداکشن بیخاصیت/ حسادت زنانه یا حس مادرانه/ نگاهی به فیلمهای «دسته دختران» و «بیمادر»
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- اعلام منع پخش ۴ اثر نمایش خانگی در یک هفته/ تماشاگرانی که نادیده گرفته میشوند
- آغاز «جاده ابریشم موسیقی» از عمارت تاریخی ارثیه قزوین
- «نویسنده» و لذت کشف از دل روایتهای تو در تو
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی





