مجید مظفری میگوید بسیاری از فیلماولیها در کار خود موفق هستند، اما در فیلمهای بعدی این موفقیت را تکرار نمیکنند.
به گزارش سینماسینما، آخرین حضور مجید مظفری بازیگر سینما و تلویزیون در عرصه تصویر به فیلم سینمایی «کفشهایم کو؟» ساخته کیومرث پوراحمد بازمیگردد که در ابتدای سال به اکران عمومی درآمد.
او درباره این روزهای خود گفت: مشغول کاری نیستم و با وجود اینکه پیشنهادهایی مختلفی ارائه شده است، اما کاری را نپذیرفتم.
وی دلیل این عدم انتخاب را اینطور عنوان کرد: پیشنهادهایی که ارائه میشود جالب نیستند و جذابیتی ندارند. از سوی دیگر بودجه کافی هم برای تولید نیست و مسئله اقتصادی همواره در میان است، به همین دلیل هم بسیاری از آثار با ضرر مالی مواجه میشوند، البته همه فیلمها هم اینگونه نیستند اما متأسفانه بدنه سینما بسیار کمخرج و ساده شده است.
این بازیگر پیشکسوت ادامه داد: در این دو سال مردم با سینما آشتی کردهاند و ترس ما این است که شرایط به گونهای پیش برود که مخاطب را از دست بدهیم. فروش سینماها این روزها به ظاهر خوب است، اما برای چند فیلم معدود و برخی از فیلمها با وجود آنکه مخاطب دارند اما عمدتاً مخاطب ناراضی از سالن خارج میشوند. به جز چند فیلم که از سوی جوانان ساخته شدهاند و توانستند نمره قابل قبولی دریافت کنند، باقی خیلی راضیکننده نیستند. امیدوارم سرمایه خوبی به رگهای سینما تزریق شود تا جوانان، سینما را خوب و پرفروش نگه دارند.
مظفری با ابراز امیدواری از سیاستها و اهداف معاونت سینمایی اظهار کرد: با حرکتهای دکتر ایوبی و اهدافی که پیش رو دارد فکر میکنم اگر بودجهای وارد معاونت سینمایی و یا سازمان فارابی شود، فیلمهای خوبی خواهیم ساخت.
بازیگر فیلم «مسافران» درباره ساخت فیلم و کارگردانی در حوزه سینما گفت: دلم میخواهد برای جشنواره اثری داشته باشم و در تلاش هستم، ولی فکر نمیکنم با این شرایط و اوضاعواحوال اتفاق خاصی بیفتد. اگر فیلمی یک میلیارد هزینه برای ساخت داشته باشد باید بتواند در گیشه حداقل سه میلیارد فروش کند تا پولی که برای ساخت گذاشته است بازگردد و این نوعی ریسک است، چرا که فیلمهای کمی هستند که از چهار میلیارد فروششان بالاتر میرود و این یعنی ضرر. اما اگر دولت کمک کند و از تهیهکننده سینمایی و نه سرمایهگذار حمایت کند و مانند گذشته سوبسید بدهد، فیلمهای خوبی ساخته خواهد شد و میتوان شاهد اتفاقات خوبی در سینما بود.
مظفری همچنین درباره حمایت از جوانان و فیلمسازان جوان نیز بیان کرد: باید از جوانان حمایت کرد، ما چند سال با جوانان کار کردیم، اما برای آنها کار نکردیم. جوانان امروز بسیار باذوق هستند و جامع بینی درستی نسبت به سینما دارند و جامعه خود را خوب میشناسند.
وی با اشاره به اینکه بسیاری از فیلم اولیها در کار خود موفق هستند، اما در فیلمهای بعدی این موفقیت را تکرار نمیکنند، افزود: خیلی از کارگردانها بودند که فیلم اولشان خوب بود و در فیلمهای بعدی اینطور نبودند، چرا که در فیلم اول فرصت کافی برای فکر کردن برای رسیدن به جایی که باید فیلم بسازند را داشتند. بد نیست اینجا به توصیه آقای بیضایی اشاره کنم. او سالها پیش به من گفت: قبل از اینکه فیلمت را جلوی دوربین ببری، باید چند بار آن را در ذهنت ساخته باشی و ببینی.
جوانان در فیلم اول عمدتاً فرصت مشورت و تعامل با دیگران را دارند، به همین دلیل هم فیلم خوبی میسازند اما زمانی که به این فکر میافتند که برای فراموش نشدن باید فیلم بعدی را نیز ساخت این اتفاق عمدتاً با تعجیل همراه است و فیلم دوم خیلی اثر ماندگاری نمیشود. به نظر من تعداد مهم نیست، کیفیت و نگاه فیلمسازی است که مهم است.
کارگردان فیلم سینمایی «قلبهای ناآرام» درباره کیفیت آثار گذشته و تفاوت آن با امروز عنوان کرد: تا وقتی که فیلمی را که میخواهی بسازی در سینما آن را نبینی، نمیتوانی درباره آن نظر بدهی. اما من به عنوان مسئول سینمایی دوست دارم وقتی جشنوارهای راهاندازی میکنم تعداد فیلمهای شرکت یافته در آن زیاد باشد و کیفیت برایم مهم نیست به خاطر کمیت مجوز میدهم. در حالی که باید به عنوان یک سینمایی کیفیت را در نظر بگیرم اما به دلیل نبود امکانات، بودجه و تعجیل، همواره آثارمان کیفیت لازم را ندارد.
مظفری درباره عدم حضور در تلویزیون نیز گفت: به این دلیل که خیلی شخصی برخورد کردند و تلویزیون سیاستهایش برگشت دیگر آن نگاهی که سابق وجود داشت دیده نمیشود، بودجه لازم برای تولید نیست و اگر هم سریالی ساخته میشود سریال ارزان و کمخرجی است که مردم آن را دوست ندارند. امیدوارم مدیران به فکر باشند، ما این قدرت راداریم که مردم را پای شبکههای خودمان بنشانیم همچنان سریالهایی که در گذشته ساخته شده بودند و تکرار میشوند مخاطبان خود را دارند، بنابراین میتوان کار خوب ساخت تا مردم پای تلویزیون بنشینند.
او ادامه داد: تنها باید سیاستها تغییر کنند در تلویزیون جای خیلیها این روزها خالی است و کمتر مدیری است که امروز بتواند بهدرستی تصمیم بگیرد. ما در گذشته با مدیران بحث میکردیم، چرا که آنها فیلمنامه را میخواندند و تحلیل میکردند و ما درباره جزئیترین مسائل نیز با آنها صحبت میکردیم در واقع آن زمان مدیران کار اجرایی انجام میدادند و پای کار بودند اما تلویزیون امروز اصلاً به فکر نیست و شاید با حضور مدیران جدید و تغییراتی که ایجاد شده است تکانی بخورد. متأسفانه امروز مدیران حتی به حرف ما اهمیت هم نمیدهند و پول ما را بعد از سالها پرداخت نمیکنند، این در حالی است که درگذشته وقتی مشکلات مطرح میشد مدیران پیگیری میکردند، اما امروز کسی جوابگو نیست و اشتیاقی دیگر برای کار در این عرصه برای ما وجود ندارد.
منبع: هنرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- کانون کارگردانان سینما برگزار میکند؛ اولین نمایش نسخه مرمت شده «سگ کشی» در موزه سینمای ایران
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- کارنامه بازیگری سوسن تسلیمی به بهانه حضور در آثار بیضایی/ تلاقی همزمان نبوغ بازیگر و بازیگردان
- طایفه زندهکُشِ مُردهپرست؛ داستان فراموشی بهرام بیضایی در ایران
- بهرام بیضایی، در متن آثارش از خلال افکارش؛ سلوک بیضایی
- سوگوارهای برای بهرام بیضایی/ مکاشفه در زندان روح وقتی همه راهها به رویت بسته شده
- اعلام زمان بدرقه بیضایی/ بیانیه خانه سینما درباره درخواست مژده شمسایی
- نمایشنامههای بهرام بیضایی؛ کلید درک جامعهشناسی خودکامگی در ایران
- مژده شمسایی: پیکر بهرام بیضایی در آمریکا به خاک سپرده میشود
- در رثای مردی که از فرهنگ ایران نوشید/ بیضایی؛ دلباخته شاهنامه
- بیضایی در بزنگاه ادبیات کهن و مدرن
- توجه ویژه لوموند به درگذشت بهرام بیضایی
- به یاد استاد بیضایی؛ صدایی که نه فریاد بود، نه خطابه
- برای بهرام بیضایی/ اسطوره همیشه زنده
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- جایزه معتبر جشنواره مونتکارلو به «یونیفرم» رسید
- «وظیفه»؛ آینهای روانکاوانه بر بحرانهای انسان معاصر
- «مایکل»، «اوپنهایمر» را پشت سر گذاشت
- «نبرد دوگل؛ نامت را مینویسم» و الگوی ساخت فیلمی درباره مصدق
- اجرای نمایش «نیمه تاریک ماه» آغاز شد/ سومین دور اجرای نمایش کودک «میخوام به دنیا بیام»
- «تلومر»؛ روایتی از فرسایش و بازآفرینی در دل بیزمانی
- فیلم کوتاه «نفر ۱۶۹» آماده نمایش شد/ فیلمبرداری «نفس کشیدن زیر آب» به پایان رسید
- چرا خودمان را مقید به قانونی کنیم که مربوط به ۴۰ سال گذشته است؟/ درباره دو قطبی خطرناک در سینمای ایران
- شصتمین جشنواره فیلم کارلووی واری؛ فیلم عباس کیارستمی نمایش داده میشود/ اهدای سه جایزه و یک تجلیل
- دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ ۱۱ سینماگر ایرانی عضو آکادمی اسکار میشوند
- پس از دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ نادر ساعیور عضویت در آکادمی اسکار را نپذیرفت
- نقدی بر فیلم «دراما»/ کالبدشکافی یک فروپاشی: معماریِ تروما و روانرنجوری مدرن
- درباره «زن و بچه»/ زنی در میانه خشم و خروش و بخشش
- داوری آزاده بیزارگیتی در جشنواره ایتالیایی
- محمود کلاری رییس هییت داورانِ جشنواره زردآلوی طلایی شد
- ابتکار کیت بلانشت برای حمایت از هنرمندان مقابل هوش مصنوعی
- دلاور دوستانیان درگذشت
- «شیفت آخر بیمارستان»؛ روایتی انسانی از جنگی که جان انسانها را هدف گرفت
- مجموعه فیلمهای استنلی کوبریک منتشر میشود
- «برای فروش» از ۱۰ تیر روی صحنه میرود
- بزرگداشت عدنان غُریفی برگزار شد؛ راوی نخل
- در بیست و هشتمین دوره برگزاری؛ «راپسودی آتلانتیک» بهترین فیلم جشنواره شانگهای شد
- «آشغالهای دوست داشتنی»؛ جنگ روایتها
- بازگشت «بامداد خمار» از ۲۲ تیر
- معرفی هییت داوران هشتاد و سومین جشنواره فیلم ونیز
- نگاهی به سریال «گل سنگ»؛ آخرین شب آرامش
- پوستر فیلم سینمایی «براسو» رونمایی شد
- شروین حاجیپور بازیگر «بن سای» شد
- جیمز باروز درگذشت
- ادیپ شاه؛ فیلم حیرت آور هوش مصنوعی از تراژدی یونانی





