ثریا قاسمی: اطلاع نداشتم که باید به مراسم اختتامیه بیایم/ کسی می دانست حسن جوهرچی چطور زندگی می کند؟
ثریا قاسمی بازیگر فیلم سینمایی «ویلاییها» که در جشنواره سی و پنجم سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن را از آن خود کرد معتقد است «ویلایی ها» نگاه بسیار زیبایی به نقش زن در جهان دارد و همین موضوع او را برای بازی در این اثر سینمایی ترغیب کرده است.
به گزارش سینماسینما، بعد از گذشت دو روز از اختتامیه سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر حواشی و حرف و حدیثها درباره این رخداد سالانه سینمایی ادامه دارد. ثریا قاسمی بازیگر پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون که نیازی به معرفی ندارد هم که امسال برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای بازی در فیلم سینمایی «ویلاییها» شد از جمله چهرههایی است که از برگزاری این دوره از جشنواره دل خوشی ندارد. این بازیگر پیشکسوت هنگام اختتامیه برای دریافت جایزهاش در سالن حضور نداشت و همین بهانهای شد تا با ایشان درباره غیبتشان در مراسم پایانی جشنواره امسال گفتگویی انجام شود.
از جشنواره امسال و جایزهای که برای بازی در «ویلاییها» گرفتید برایمان بگویید؟
من از جشنواره و نتایجاش خبر چندانی ندارم و دوستان اطرافم به من گفتند چه اتفاقهایی افتاده و حتی آنها به من گفتند که جایزه گرفتم.
یعنی خودتان در جریان جایزهای که قرار بود به شما اهدا شود نبودید؟
خیر، چیزی به من اعلام نشده بود.
برای همین شما در مراسم اختتامیه برای دریافت سیمرغتان حضور نداشتید؟ یعنی پیش از مراسم دعوت رسمی از شما نشده بود؟
من اصلا اطلاع نداشتم که بخواهم به این مراسم بیایم، قاعدتا باید اینطور میبود که زنگ میزدند و اطلاع میدادند اما این اتفاق نیفتاد. فکر میکنم چنین رفتاری جزو آداب دعوتهای رسمی است که باید به آنها اهمیت داد. وقتی چنین رفتاری صورت نمیگیرد طبیعی است که من هم پیگیر نمیشوم و حالا هم از هیچ چیز اطلاع ندارم. البته ممکن است یک دعوتنامهای به دفتر تهیهکننده فرستاده باشند ولی این مسئله به شخص من ربطی ندارد. وقتی ما میخواهیم یک فرد به خصوص را به جایی یا حتی منزلمان دعوت کنیم از خود شخص رسما دعوت به عمل میآوریم. این کار را حتی با یک تلفن هم میتوان انجام داد و به نظرم پیش پا افتاده ترین حالت ممکن است. حالا ممکن بود من باز هم نروم و نتوانم در مراسم شرکت داشته باشم اما فکر میکنم اصول و قاعده چیزی غیر از این رفتار را میطلبید.
من همانقدر برای مسئولین جشنواره بیاهمیت بودم که آنها برای من. اصلا من جایزه را میخواهم چه کار کنم! بهتر است به جای همه این تشریفات و برو و بیاهای تجملاتی که این همه آدم ۶ ماه یا یکسال از وقت شان را برای ده روز صرف میکنند که آدمها بیایند فیلم ببینند و بعد هم به چهار نفر سیمرغ بدهند، فکری برای ساماندهی وضعیت نا به سامان هنرمندان بیکار و بیمار بکنند. به جای این کارها بیایند چارهای برای حال افرادی که عمرشان را برای صنعت سینما تلف کردند بیندیشند. از فیلمبردار، کارگردان و صدابردار و بچههای فنی و سناریستها بگیرید تا هنرپیشهها خیلیها بیکار هستند، چارهای برای آنها بیندیشید. این همه هزینه را اگر بخواهند بین کسانی که شرایط مناسبی ندارند تقسیم کنند خیلی اتفاق بهتری خواهد افتاد، لااقل امورات آنها میگذرد. وگرنه جشنواره برای من چه اهمیتی میتواند داشته باشد.
یعنی اهدای این جایزه به شما برایتان اهمیت نداشت و شیرین نبود؟
اصلا برایم شیرین نبود. واقعیت این است که گرفتن یا نگرفتن این جایزه اصلا برای من فرقی نمیکند. من کارم را در تابستانی بسیار گرم انجام دادم و به تنها چیزی که فکر نمی کردم جایزه بود. این مسائل برای ما دیگر اهمیتی ندارد، این جایزهها برای جوانها که میآیند و میخواهند مطرح شوند مهم است. شاید آنها از اینکه جایزه بگیرند خوشحال شوند و فکر کنند چیزی تغییر میکند اما برای من این صحبتها و جایزهها و سیمرغها مهم نیست. الان دیگر هیچ چیزی برای من خوشحالکننده نیست و طعم شیرینی ندارد، نمیتوانم دروغ هم بگویم، این مسائل دیگر برای من خیلی دور است.

از دیده شدن بازیتان در فیلم «ویلاییها» هم خرسند نیستید؟
باید همینطور باشد، غیر از اینکه من بازیام دیده شود مگر انتظار دیگری هست؟ من نه اجازه دارم بد بازی کنم و نه بلد هستم. من برای هر کاری تمام سعی و کوششام را میگذارم تا کار خودم را به بهترین نحو انجام دهم و غیر از این هم از خودم توقعی ندارم. حالا کاری که من در آن بازی میکنم نتیجهاش چه خوب شود چه بد یا برای مثال در مونتاژ و سایر مراحل اتفاقی برایش بیفتد آن چیزی است که دست من نیست، من کارم را درست، تمام و کمال و همانقدر که بلد هستم و تا این لحظه یاد گرفتم انجام میدهم. هر چه هم بیشتر یاد بگیرم سعی میکنم بهتر کار کنم. بقیه مسائل برایم حاشیههایی است که بیشتر هم در دنیای مجازی و این فضاهایی که برای نسل من ناشناس است، اتفاق میافتد.
شما برای بازی در فیلم «ویلاییها» موفق به دریافت جایزه شدید. خودتان این فیلم را چقدر دوست داشتید؟
خیلی زیاد و برای همین هم قبول کردم تا در این کار بازی کنم. این فیلم سناریوی بسیار خوبی داشت که من دوستش داشتم و نگاه زیبای این فیلم به زن در جهان و نه فقط در ایران برایم دوست داشتنی و حائز اهمیت بود. در دنیای امروز که معضل تضادها، جنگها، ظلمها مطرح است این فیلم نگاه بسیار زیبایی به نقش زن داشته. تبعات بسیاری از مشکلاتی دنیای امروز را ما به زن، مادر، همسر، دختر، خواهر میبینیم و این قصه به نظرم جهانی است و من به این خاطر که نگاهش را بسیار دوست داشتم در این فیلم بازی کردم.
باز هم میگویم به تنها چیزی که موقع بازی در این فیلم فکر نکردم جشنواره، دعوتنامه و جایزه بود. من تمام تلاشم را کردم که کارم را به بهترین نحو در این فیلم انجام دهم، البته نه فقط من بلکه تمام گروه تلاششان را کردند تا نتیجه زحمات عده زیادی خوب از آب درآید. از مردمی هم که فیلم را دیدند و خوششان آمده تشکر میکنم و امیدوارم در زمان اکران هم وقتی فیلم را دیدند از آن خوششان بیاید. قصه این فیلم یک مقدار تلخ است اما این تلخی حقیقت دارد و واقعی است. جهان در حال حاضر ما جهان جنگ زده و پر تشویش و پر از اضطراب برای زن است و این فیلم هم همین قضیه را به تصویر می کشد.
امسال باز هم بازی شما را در فیلم یا سریالی میبینیم؟
اگر فیلم یا سریالی باشد که دوستش داشته باشم قبول میکنم. وقتی از من دعوت میکنند من میروم، اگر قصه را دوست داشته باشم بازی میکنم و بعد میآیم سراغ خانه و زندگی خودم. با مابقی ماجراها و اتفاقها هم کاری ندارم. گاهی هم پولم را به موقع میدهند و گاهی هم سر وقت نمیدهند و برای همان چندر غاز هم باید بدویم، که آنها میدویم عیبی ندارد.
شما بعد از چند سال دوری در جشنواره امسال فیلم داشتید، به طور کلی جشنواره این دوره را چطور دیدید؟
من همیشه دور از این قضایا و این حاشیهها و مسائل هستم و اصلا هم دوست ندارم خودم را وارد این جور ماجراها کنم. من نه از کسی گله دارم و نه از کسی طلبکارم، به هیچ کس کاری ندارم و کسی هم به من کاری ندارد. من به فعالیت خودم مشغول هستم و به قول معروف سرم به کار و زندگی خودم است، آن طرف هم عدهای جشنواره راه میاندازند. پس این قضایا برای من اهمیتی ندارد. کسی نمیدانست حسن جوهرچی تا آخرین لحظه چطور زندگی میکند، بعد میروند برای تشییع جنازهاش. پس باید بگوییم برای ما دیگر هیچ چیز مهم نیست چون تا وقتی زنده هستیم کسی به فکر هیچ موضوعی نیست اما بعدش همه یادت میافتند. پس حالا هم دیگر چیزی برای من اهمیت ندارد.
منبع: خبرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تصویربرداری سریال «حکم رشد» ادامه دارد/ تدوین همزمان
- «حبس مجرد» با بازی ثریا قاسمی کلید خورد
- خبرهایی از فیلم «حرف آخر»/ معرفی بازیگران
- «ویلاییها» راهی هندوستان میشود
- رونمایی از «بانو» با حضور ثریا قاسمی
- ثریا قاسمی چگونه از کسب جایزه آسیاپاسفیک مطلع شد؟
- نقشآفرینی ثریا قاسمی با گریمی متفاوت در یک فیلم سینمایی + عکس
- یادی از حسن جوهرچی با پخش «او یک فرشته بود»
- نامزدهای دومین سمپوزیوم طراحی صحنه و لباس مشخص شدند
- فیلمهای نوروزی تلویزیون مشخص شدند
- مادرانی که در قاب سینمای ایران ماندگار شدند / از رقیه چهرهآزاد و نادره تا جمیله شیخی
- ثریا قاسمی و مریم امیرجلالی جلوی دوربین «هیات مدیره» رفتند
- ثریا قاسمی در گفتوگو با سینماسینما/ اگر در جشنواره فجر فیلم هم داشته باشم، در این رویداد حاضر نخواهم شد
- از مریلا زارعی و رضا عطاران تا فیلمی با بازی جکی چان
- نگاهی به «ویلاییها»/ سیمای زنانی در میدانِ نبرد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- نمایش نسخه مرمتشده «دلشدگان» در موزه سینمای ایران
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ نمایش فیلم بهمن قبادی همراه با ۳ اثر ایرانی دیگر در کانادا
- ۲ رکورد مهم در گیشه؛ «اودیسه» پرفروشترین فیلم نولان و اکران آیمکس شد
- پروانه ساخت حذف میشود؟/ نامهنگاری برای تعویق جشنواره جهانی فجر
- «استاکر»؛ آستانهای بیپایان برای مواجهه با خویشتن
- «یخ بستگی»؛ برف روی کاجها
- نشست خبری رئیس سازمان سینمایی / گزارش تصویری
- نگرانی مدیر عامل خانه سینما/ اسعدیان: باید سینمای زیرزمینی را روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد
- در نشست خبری سیمافیلم مطرح شد؛ آخرین وضعیت تولید و پخش «پایتخت۸»، «مرد سه هزار چهره»، «سلمان فارسی» و…
- فیلم مهرداد اسکویی بهترین مستند جشنواره دوربان شد
- نمایش فیلم «پاتر پانچالی» در سینماتوگراف اهواز؛ تو با یک فیلم بومی روبرو هستی
- نگاهی به «اودیسه»/ کریستوفر نولان در دام نفرین کرونوس
- شاعرانگیِ فروغ؛ از تجربهی زیسته تا معماری تصویر
- مراسم افتتاحیه بیست و یکمین جشنواره بین المللی نمایش عروسکی تهران / گزارش تصویری
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ مستند افسانه سالاری به کانادا میرود
- مورگان فریمن: اگر دستمزد خوب باشد، از ضعفهای فیلمنامه میگذرم
- «ابرسواران مه رکاب» منتشر شد
- پیتر گیل درگذشت
- سه جایزه جشنواره ایتالیایی به «مرد آرام» رسید
- «بیضاییخوانی» به «اژدهاک» رسید
- در پنجاه و یکمین دوره برگزاری؛ فیلم قصیده گلمکانی در بخش کشف جشنواره تورنتو
- «نفسگیر»؛ وقتی بحران نه با ویروس که با انکار آغاز میشود
- «فراموشخانه»؛ قربانیان فراموششدهی تاریخ
- نگاهی نقادانه بر تجربه تئاتر تعاملی ایوب بختیاری/ پداگوژی روایت
- به مناسبت ۲۸ تیری که سالمرگ خسرو شکیبایی بود/ دیداری که خاطرهای ماندگار شد
- کمدی «مادرکیو» دوباره روی صحنه میرود
- «روز افشاگری»؛ وقتی اسپیلبرگ به سوی ناشناختهها بازمیگردد
- مریم همتیان درگذشت
- نامه خانه سینما به پزشکیان منتشر شد/ پاسخ سخنگوی دولت





