سینماسینما، سام بهشتی- جشنواره فیلم فجر هر ساله فرصتی است برای معرفی فیلمسازان و بازیگران جوانی که وارد عرصه سینما میشوند، در سالهای اخیر چهرههای جوان بسیاری از این طریق وارد سینمای ایران شدند و تعداد اندکی از آن جزو پدیدهها بودند و ماندگار شدند.
از سیوسه سال گذشته تا به امروز جشنواره فیلم فجر مهمترین رویداد سینمایی کشور بوده فرصت مغتنمی برای فیلمسازان و بازیگران جوان بسیاری پیش آمده که آثار خود را عرضه کنند و به اصطلاح کمی خودمانیتر در این رویداد دیده شوند.
اما در این میان تعداد اندکی از جوانان تازه نفس سینمای ایران توانستند میخ خود را بکوبند و در این عرصه به چهره تبدیل شوند. خیلیها وقتی به عرصه سینما وارد شدند، نتوانستند در اذهان باقی بمانند و تعداد انگشتشماری هم باقی مانند و بر اساس تواناییهای خود ماندگار شدند.
یکی از این بازیگران تازه نفس و توانا کسی نبود جز بهرنگ علوی، بازیگری که نخستین حضورش در فیلم «دربند» به کارگردانی پرویز شهبازی بود.
او از همان ابتدا ثابت کرد که میخواهد در حوزه بازیگری ماندنی باشد و هدفش استفاده ابزاری از سینما نیست، در همان فیلم دربند با ایفای یکی از نقشهای کلیدیه فیلم شهبازی ثابت کرد که میتواند در عرصه بازیگری عرض اندام کند.
بعد از حضور در فیلم «دربند» با وجود پیشنهادهای متعددی که داشت سعی کرد همانند بازیگران حرفهای گزیده کاری را انتخاب کند و به هر پیشنهادی که از سوی کارگردانان مختلف، پاسخ مثبت ندهد و در هر فیلمی به ایفای نقش نپردازد.
کمی بعد در فیلم «مرگ ماهی» به کارگردانی روحالله حجازی به ایفای نقش پرداخت و در آن فیلم پرستاره، نقش مقابل نیکی کریمی را انتخاب کرد و حضوری متفاوتی داشت که این نقش آن طور که استحقاقاش را داشت از سوی هئیت داوران فجر سیوسوم دیده نشد و همین امر باعث شد که او در ادامه مسیرش ثابت قدمتر از گذشته گام بردارد و کار حرفهای خود را ادامه دهد.
او امسال در فیلم دو تن از کارگردانان شناخته شده سینمای ایران به ایفای نقش پرداخت.
فیلمهای «امکان مینا» به کارگردانی کمال تبریزی و «لانتوری» به کارگردانی رضا درمیشیان جز فیلمهای مهم امسال هستند و علوی در این دو فیلم، دو نقش مکمل متفاوت را ایفا کرده است.
شنیدهها حاکی از این است که این بازیگر در فیلم کارگردان جوانتر سینمای ایران، حضور متفاوت و تاثیرگذاری دارد و بعید نیست نام او در لیست نامزدهای نقش مکمل فجر سیوچهارم قرار بگیرد و حتی سیمرغ این بخش بر روی شانههای او بشیند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- واکنش حسن فتحی به جنجال تبلیغاتی «ازازیل»
- چوب دستِ هریپاتر یا عصای موسی/ نگاهی به فیلم «شادروان»
- آغاز اکران آنلاین «شهربانو» از ۱۰ اسفند
- «شادروان»؛ طنزِ تلخِ موقعیت
- از «امکان مینا» و «ماجرای نیمروز» تا «به رنگ ارغوان» و «ویلاییها»؛ فیلمهای آخر هفته تلویزیون
- انتقاد بهرنگ علوی از تکرار نقشها در تلویزیون
- «لانتوری» در چین توقیف شد
- «امکان مینا»، «سارا و آیدا»، «خانهای در خیابان چهل و یکم» در اسپانیا
- دوبله «لانتوری» درمیشیان به زبان چینی
- نمایش «برادرم خسرو» و «امکان مینا»/ گزارش فیلمهای آخر هفته تلویزیون
- «رفتن» برادران محمودی اسفند اکران میشود
- حضور امکان مینا، سینما نیمکت، سیانور و سویوق در جشنواره چشم سوم
- «سیانور» و «امکان مینا» در جشنواره فیلمهای تاریخی و نظامی ورشو
- پنجاه و ششمین حضور «لانتوری» در جشنوارهای در آمریکا
- کارگردان «لانتوری» هنوز هم به فکر قربانیان اسیدپاشی است
نظرات شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «قاعده بازی» حاوی بازیهای پست مدرنیستی است
- همه صدا پیشگان فیلم محمد رسول الله (ص)و دیالوگهای برگزیده آن
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
آخرین ها
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
- یادداشت برای دو فیلم مستند/ میراثی که غارت شد
- گزارشی از گیشه سینماها؛ ۳ میلیون و ۲۸۵ هزار تماشاگر و اکران ۲۰ فیلم از ابتدای ۱۴۰۵
- به کارگردانی دوک جانسون؛ تام هنکس، آبراهام لینکلن میشود
- در واکنش به حکم قضایی غزل نهانی؛ کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر بیانیه داد
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- کالبدشکافی میل و جنایت در «ژویسَنس» و «دانته»
- رابینهود در حال ترند شدن/ بازاریابی آشفته برای فیلم جدید پل گرینگرس
- بیانیه خانه تئاتر درباره مصوبه اخیر مجلس/ قطع ارتباط با دنیای آزاد، نه عاقلانه و نه شدنی است
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- «البنات» به تونس میرود
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- «بیداد»؛ گونهای پیله تنیدن شبانه با صدای زنانه
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- صدور پروانه ساخت ۶ فیلم سینمایی/ قرارداد اکران ۴ فیلم جدید
- با معرفی برگزیدگان سی و دومین دوره؛ جایزه قلب سارایوو به فیلم اتریشی رسید
- اسماعیل همتی درگذشت
- «کوچ اجباری» به پرتغال رفت
- آغاز اجرای «مادرکیو» از ۲۲ شهریور/ تئاتر-ارکسترال «آرش» روی صحنه میرود
- داوری سجاد شاهحاتمی در جشنواره یونانی
- نگاهی به سینمای زیرزمینی به بهانه «بیداد»/ عرصه تجلی سینمای اجتماعی
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی






واقعا جشنواره فجر مسخره شده من فیلم ابد ویک روز رو دیدم ولی در حدی نبود که هرکی مثله نخود و لوبیا با خودش ۳تا۳تا سیمرغ ببره خونه….سالهای قبل گرفتن سیمرغ حتی برای اساتید رویا بود و اگر کسی سیمرغ میگرفت آرزوی گرفتن سیمرغ دوم باعث میشد تلاشش رو چند برابر کنه ولی یه هو میان به یه فیلم۹تا سیمرغ میدن !!!بقیه پشمکن دیگه….