
برای چندمین بار تیم ملی فوتبال کشورمان بهانهای شد برای شکلگیری جشنی مردمی، سراسری و خارج از عرف رسمی. این تیم در یک بازی عجیب، یک برد شیرین و دوست داشتنی به دست آورد و همانطور که پیش بینی میشد هموطنان هیجان زده را از شادی به خیابانها کشاند؛ اتفاقی که احتمالا در صورت کسب امتیاز تساوی هم در مقیاسی کوچکتر شکل میگرفت. و سوالی که هر بار و بلافاصله در ذهن هر منتقد اجتماعی شکل میگیرد، چرایی پایین بودن آستانه تحریک هیجانات اجتماعی و شادی آفرین در میان مردمانی است که بر اساس برخی آمار افسرده شمرده میشوند و اینکه چرا این حال خوب عمومی دوام ندارد؟
بدون فهم دقیق ریشههای مساله نمیشود نشاط مردمی ماندگار پدید آورد. این واکنشهای عمومی در کشورمان واقعا غیرعادی و قابل بررسی است. واکنشی خودجوش که نسبت به تحقیر هویت ملی در طول سالیان شکایت دارد؛ تحقیری که نهتنها از خارج از کشور (که قابل فهم است)، بلکه متاسفانه در داخل هم به آن دامن زده میشود از طرف بخشهایی از زمامداران و تفسیر غلط شان از رابطه حکومت با مردم و تفکیک مردم به خوب و بد، با نگاهی گزینشی و تنگنظرانه به مفهوم یکپارچه هویت ملی!
و همزمان بخشهایی از اپوزیسیون به ظاهر روشنفکر داخلی که نگاه تاریخی یخزده و محصورشان در جغرافیای تنگ پیرامون، قدرت تحلیل مسائل و تحولات جهانی را از ایشان گرفته است و شاهبیت تراوشات ذهنی این جماعت خلاصه شده در جمله معروف «من میدونم ما موفق نمیشیم» و همسویی این دو قطب به ظاهر متضاد در تحقیر همزمان هویت ملی واقعا جای تامل دارد.
«خودباوری» و «وحدت ملی» کمبود این روزهای جامعه ایرانی است؛ فقدانش مادر ناامیدی است و کشور را در مقابل هر جنگ روانی آسیب پذیر میکند. هربار که این کمبود با واقعهای یا بهانهای کوچک و مقطعی، کمی ترمیم میشود، نشاط عمومی خودنمایی میکند نشاطی که با بغض و اعتراض مردم آمیخته است؛ مردمی که کشورشان را دوست دارند و احساس میکنند تریبونی برای دفاع از هویت یکپارچه ملی خود ندارند و اینکه برای یکبار هم که شده زمان، مکان و چگونگی برگزاری جشن شان را خودشان انتخاب میکنند به آنها اعتماد به نفس میدهد.
بر اساس تجربه دیگر ملل، اعتماد به مردم و بالا بردن حس مشارکت اجتماعی در عموم شهروندان و محور قرار دادن غیرگزینشی اقشار مختلف و انجمنهای مردم نهاد، برای سیاستگذاری و برگزاری آیینها، اعیاد و جشنوارههای فرهنگی، هنری شهری، منطقهای، کشوری و حتی جهانی میتواند پیش نیازی باشد در جهت مردمی شدن رویدادهای ملی و ملی شدن جشنهای رسمى که این حرکت کموبیش در اشکال محدود و آزمایشگاهی در حال اجراست، ولی کافی نیست و در کنار سعه صدر مسوولان همه ما برای رسیدن به نقطه مطلوب حالا حالاها باید کار کنیم، البته اگر نمایندگان آن دو تفکر به ظاهر متضاد- والله اعلم در باطن همقسم- بگذارند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- میرکریمی، «رئیسعلی» را میسازد
- نمایش «نگهبان شب» در جشنواره تفلیس
- سید رضا میرکریمی: حکمرانان سنسورهای حقیقتیاب هنرمند را جدی بگیرند
- فیلمساز کاشتنی نیست، نسل انقلابی هم ساختنی نیست/ گفت و گوی جیرانی با میرکریمی درباره فیلم «نگهبان شب»
- پوستر «نگهبان شب» رونمایی شد
- چهار فیلم جدید در راه اکران/ «نگهبان شب» رضا میرکریمی روی پرده میرود
- ساخته رضا میرکریمی راهی تلویزیون میشود
- انتقاد میرکریمی از نامهربانی با مهرجویی
- خداحافظی سید رضا میرکریمی با جشنواره فیلم فجر/سیمرغ آخر
- در نشست رسانهای «نگهبان شب» مطرح شد؛ اهل اظهار نظر صریح نیستم
- عکس زیر خاکی که میرکریمی به بهانه احوالپرسی از مهران رجبی منتشر کرد
- «قصر شیرین» و دو نامزدی در جوایز فیلم آسیایی
- بنبست بیانتها/ نگاهی به فیلم «قصر شیرین»
- یادداشتی که میرکریمی درباره سردار سلیمانی نوشت و اینستاگرام آن را حذف کرد
- میرکریمی: منوچهر محمدی ساخت مارمولک را اول به من پیشنهاد داد/ یه حبه قند واکنشی به وقایع سال ۸۸ بود
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





