حبیب اسماعیلی مدیر عامل موسسه رسانه فیلمسازان گفت: مشکل اساسی مان کمبود سالن سینما است. در سال حدود ۱۰۰ فیلم تولید می شود که تناسبی با تعداد سالن ندارد. هرچند امسال سعی کرده اند تولیدات حساب و کتاب داشته باشند. اگر از میان فیلم هایی که از سال های گذشته مانده اند و به حدود ۱۰۰ فیلم می رسد، بتوانیم ۶۰ تا را اکران کنیم قطعاً ۴۰ فیلم رنگ اکران به خود نمی بینند و حتی اگر به صورت چرخشی یا فصلی اکران شوند، باز هم تهیه کنندگان صدمه می بیند.
به گزارش سینماسینما ،اسماعیلی افزود :بعضی از سینماها متأسفانه حق را ناحق می کنند و با رانت خواران همدست می شوند. خودم با این مسائل دست به گریبان بودم. به جای حمایت از فیلم هایی که خیلی پرمخاطب نبودند، به آنها سانس نمی دادند و از سالن محرومشان کرده بودند که به فیلمهای خودشان برسد و این بی عدالتی محض است.
تهیه کننده «خرگیوش» افزود: واقعاً در این شرایط امروز می بینم چند تا فیلم که در این دو هفته اکران شده مبلغ شان به صد میلیون تومان هم نرسیده است. فکر می کنم در اکران نگاهمان باید عادلانه باشد. پردیس و سینمایی که فروش خوبی می کند، به فیلم هایی که یک مقدار از فروش کمتری دارند بها بدهد و از آنها حمایت کند. البته همه سینماداران این طور نیستند و تنها یکی- دو سینما متأسفانه با تبعیض شان باعث ایجاد بدبینی شده اند. شما حتی اگر به صحبتهای تهیه کنندگانی که معترض اند، مراجعه کنید هم می بینید راجع به همه سینما صحبت نمی کنند، چون اکثر سینماها مراعات می کنند و با وجود اینکه کمتر مخاطب داشته اند، اما به سانس ها دست نزده اند. از سوی دیگر بعضی سینماها طمع برشان داشته و فکر می کنند اگر فیلمی در یک سالن فقط ۵۰ نفر تماشاگر دارد، چرا باید صندلی های دیگر خالی بماند؛ در نتیجه بلافاصله سانس اش را باطل و با در اختیار قرار دادن آن برای نمایش فیلمی دیگر، تماشاگران را تبدیل به ۱۰۰ نفر می کند.
او ادامه داد:متأسفانه شرایط جوری شده که همه چیز را برای خودشان می خواهند و ۴ ماه از سال می گذرد، اما آیین نامه اکران اگر واقعاً درست رعایت شود، از خیلی اتفاقهای ناگوار جلوگیری می شود. تأسف می خورم از افرادی که در این صنف هستند. این کار اسمش دزدی و کار دلال ها است. اگر آدمها با فرهنگ بودند و حساب و کتاب سرشان می شد چنین کاری را انجام نمی دادند.
او درباره اینکه برای حل بحران اکران و کوتاه کردن دست مافیا باید چه کار کرد، افزود: ما ارکان نظارتی مثل شورای عالی و شورای اکران داریم که بالاخره باید رسیدگی کنند. متأسفانه همه با هم دوست و رفیقیم، اما در عمل شاهد رفتارهای ناجوانمردانه در قبال فیلمهایمان هستیم. امروز می بینیم برخی تیشه به ریشه فرهنگ می زنند و جیب خودشان پر کنند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- گفتگوی اختصاصی سینماسینما با حبیب اسماعیلی/ صداوسیما و شهرداری قدمی برای توسعهی سینما برنمیدارند
- حبیب اسماعیلی: شبکه جم فیلمها را رایگان تبلیغ میکرد/ تلویزیون چه خصومتی با سینما دارد؟
- گفتوگوی سینماسینما با حبیب اسماعیلی درباره اکران نوروزی
- گفتوگوی تصویری اختصاصی سینماسینما با حبیب اسماعیلی/ به سینمای ایران امیدوارم
- گفت وگوی سینماسینما با حبیب اسماعیلی درباره وضعیت این روزهای سینماها
- حبیب اسماعیلی: کار هنری نیازمند تحقیق و پژوهش است
- ویدئویی از مصاحبه با حبیب اسماعیلی برگرفته از تاریخ شفاهی موزه سینما
- چرا سینمای ایران به فیلم های پلیسی بی اعتناست ؟
- گفتوگوی تصویری سینماسینما با حبیب اسماعیلی/ سینما از مراکز تفریحی و تجاری امنتر است
- دستاورد ردهبندی سنی فیلمها به روایت یک تهیهکننده
- حبیب اسماعیلی: برخی سرمایهگذاران سینمایی فقط دنبال گرفتن عکس یادگاری با ستارهها هستند
- انتقاد حبیب اسماعیلی از رویکرد برخی سرمایهگذاران در سینما
- یک تهیه کننده سینما: همه ژانرها در اکران نوروزی گنجانده شده است
- اکران فیلم خارجی در سینماها محقق میشود؟
- پیشنهاد یک تهیه کننده: چیدمان اکران نوروزی متنوع باشد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- درباره بازی محسن قصابیان در «کلاغ»/ جایی که بازیگر محو میشود
- از ماک تا خاموشی؛ پرترهای از فرسودگی صنعت ایران
- با دریافت جایزه بخش پلتفرم جشنواره تورنتو؛ فیلم هندی، نامزد اسکار ۲۰۲۷ شد
- وطن مادر است؛ نمایشگاه عکاسان جوان زن ایرانی در اسپانیا
- نماینده اسپانیا در اسکار ۲۰۲۷، مهمترین جایزه جشنواره تورنتو را گرفت
- سیروس ابراهیمزاده درگذشت
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵





