
انسیه خزعلی معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری در گفت و گو با برنامه «و اما امروز» شبکه آموزش درباره سخنان خود نسبت به ورود زنان طلبه به عرصه بازیگری که در چند روز گذشته حاشیه برانگیز شد توضیح داد.
به گزارش سینماسینما و به نقل از روابط عمومی برنامه،او در ابتدا در پاسخ به اینکه سخنانش درباره طلبه های بازیگر یک ایده صرف بوده است یا برایش برنامه ریزی داشته اند؟ بیان کرد: این بحث نه ایده بود و نه برنامه ریزی ای برایش انجام شده است. یک پیشنهادی در یک جمع خصوصی از (طرف خانم های طلبه) مطرح کردند که توانمندی هایی دارند و کارهایی هم کرده اند، فیلمنامه نوشته اند و می توانند در زمینه فیلمسازی و کارگردانی و تربیت بازیگر فعالیت کنند. نه اینکه بازیگر شوند چون بعضی تعبیر کردند که خانم های طلبه می خواهند بازیگر شوند.
خزعلی اضافه کرد: بحث، کمک در تربیت بازیگر بود. ما هم مثل همه نشست هایی که با جوانان داریم وظیفه مان این است که استقبال کنیم از توانمندی ها و استعدادهایی که جوان ها دارند و گفتیم ما در حد توانمان کمک می کنیم. شما بروید آموزش ببینید، طبیعتا باید با مهارت باشد، ما هم پشتیبانی می کنیم از اینکه شما آموزش ببینید. حیطه هنر، شعر، حیطه های مهارتی استعداد می خواهد و همه اقشار از دانشجو و طلبه باید شناسایی شوند.
او درباره تخصص طلبه ها در تربیت بازیگر نیز پاسخ داد: خیر، گفتند می خواهیم وارد این عرصه شویم و یاد بگیریم ما هم گفتیم پشتیبانی می کنیم و معرفی می کنیم. ما که خودمان در کار اجرایی نیستیم و دستگاه هایی که متصدی هستند آموزش می دهند.
خزعلی درباره بحث بازیگران طلبه عنوان کرد: اصلا بحث بازیگری نبود، اینها شیطنت هایی است که همیشه وجود داشته است. طبیعت کار این است کسانی که استعداد دارند آموزش ببینند، اینها زمان می برد نه اینکه اینها الان بشوند کارگردان.
اودر ادامه با اشاره به اینکه از مریلا زارعی به عنوان یک بازیگر خانم تقدیر کرده اند درباره علاقه اش به سینما بیان کرد: من هم فیلم می بینم و هم فیلم نقد می کنم، شاید بیشتر از اینکه فیلم ببینم نقد می کنم و خیلی از فیلم هایی که در جشنواره فجر هست به خصوص آنهایی که ارتباطی با خانواده و زن دارد می بینیم و نقدها را می گوییم. معتقدم خیلی از مواردی که لازم است درباره خانم ها کار شوند مشکل داریم و نتوانستند فیلم های ما آنها را برسانند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





