
محمد تاجیک :
*اگر چند سال پیش ، تعریف می کردند که در چند سال آینده با آمدن یک دولت انقلابی و اصولگرا و با پرفروش شدن برخی فیلمفارسی ها ، از آن به عنوان دستاورد خود یاد می کنند شاید چندان کسی باور نمی کرد ، اما الان برای خیلی ها این موضوع به واقعیت پیوسته است .
*در چند روز اخیر ، مصاحبه های زیادی از وزیر محترم ارشاد خواندم و دیدم که بسیار بر رونق داشتن سینما تاکید داشت و رکورد شکنی فیلمهایی مثل هتل و فسیل و شهر هرت را دلیل اصلی رونق سینما دانسته بود .
*کسی با پرفروش شدن برخی فیلمها مثل هتل و فسیل مخالف نیست ، اتفاقا اگر برخی فیلمها مثل هتل و فسیل نبودند خیلی از سینماها ، حقوق کارمندان خودشان را هم نمی توانستند بدهند .اما سینما وقتی رونق دارد که فیلمهای پرفروش و پر مخاطب در همه ژانرها باشد نه فقط یک ژانر خاص .
*از سویی دیگر اکران فیلمهایی مثل فسیل ، هتل و ….با انتقاد تند روزنامه های مهم اصولگرا مواجه شده ، از روزنامه رسالت گرفته تا روزنامه وطن امروز .
*این سواِل مطرح است : اگر رونق سینماها حاصل سیاستهای وزارت ارشاد است چرا فیلم بسیار خوبی مثل جنگل پرتقال از فروش چندان خوبی برخوردار نشده ؟فیلمی که حال خوب کن است و با استقبال منتقدان مواجه شده است .
*دربرخی رسانه ها ودر اظهارات برخی مسئولان ، آنقدر بر این ماجرای رکورد شکنی فیلمها مانور داده می شود که انگار با سیاستها و راهکارهای آنان این اتفاق افتاده ، حتی اگر این اتفاق با سیاستها وراهکارهای آنان اتفاق افتاده باشد خیلی با شعارهای دولت انقلابی و اصولگرا نسبتی ندارد .
*وزارت ارشاد و سازمان سینمایی ، هرچیزی را مثل رونق کتابخوانی یا استقبال از جشنواره فیلم کوتاه و سینما حقیقت را جزو دستاوردهای خود بدانند ولی رکورد شکنی فیلمهایی مثل هتل و فسیل را به عنوان دستاورد جا زدن ، از عجایب روزگار ماست .حتی اگر بخواهیم خیلی نگاه منفی به دولت اصولگرا نداشته باشیم و نیمه پر لیوان را نگاه کنیم ، مثلا ساخت سالن های جدید را می توان از معدود اقدامات خوب دولت اصولگرا دانست ولی مانور دادن روی رکورد شکنی چند فیلمفارسی ، به هیچ وجهی قابل هضم نیست .
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





