پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

عزیز الله حاجی مشهدی، نویسنده و منتقد سینما که به تازگی ترجمه کتابی را به عنوان «جاناتان، مرغ دریایی» به پایان رسانده، در آیین رونمایی این کتاب، اثرش را به عباس کیارستمی و جمشید ارجمند تقدیم کرد.

به گزارش سینماسینما، عصر روز چهارشنبه ۲۳ تیر ماه ۱۳۹۵، آیین رونمایی کتاب «جاناتان ، مرغ دریایی» به عنوان نخستین ترجمه ی این کتاب در قالب شعر نیمایی، در تالار استاد امیرخانی، در خانه هنرمندان، درحالی برگزار شد که ما هنوز از ضربه ی سنگین شنیدن خبر تلخ درگذشت “عباس کیارستمی” سینماگر بی همتای سینمای ایران وجهان، فاصله نگرفته بودیم که بازهم، شنیدن خبر تلخ دیگری یعنی درگذشت دوست منتقد وهمکار نویسنده ی سینمایی مان زنده یاد «جمشید ارجمند» به راستی دلمان را به درد آورد!

در آغاز جلسه ی بسیار گرم و صمیمی رونمایی  این کتاب، با حضور حدود ۳۰ تن از دوستان هنرمند وهنرشناس، دوستانی که هر کدام، در شمار خرد هزاران بیش اند. آیین رونمایی کتاب : «جاناتان، مرغ دریایی» را با تقدیم به روح دوستان وهمکاران تازه درگذشته مان «عباس کیارستمی»  و«جمشید ارجمند»، برگزار کردیم.

مقارن شدن این مراسم با رخداد خجسته ی نمایش رایگان وعمومی فیلم های دیدنی «عباس کیارستمی» ، فرصت حضور حتی بسیاری از دوستان نزدیک ما را که درگیر برگزاری برنامه های فشرده ومکرر نمایش فیلم ها بودند، از آنان سلب کرده بود. با این حال ، من باید اعتراف کنم که بسیار خوش اقبال بودم که در این مراسم، عزیزانی با من همراه بودند که وجود نازنین یکایک آنان باعث می شود که از شادمانی سر به آسمان بسایم.

حضور ارزنده ی استاد شمس لنگردوی شاعر و نویسنده ی صاحب نام – که با وی افتخار سابقه ی همکاری و دوستی دیرین در کانون پرورش فکری کودکان ونوجوانان داشته ام، دوست وهمکار دانشگاهی ام «دکتر سهیلا نجم» استاد ومدرس سینما ، «مهدی ارجمند» نازنین منتقد و مدرس سینما، استاد احسان ملک محمدی، علیرضا غفاری عزیز دوست شاعر، نویسنده و منتقد ما که در جایگاه مدیریت روابط عمومی وبین الملل خانه ی هنرمندان ایران ، با لطفِ بی اندازه یی که جناب رجبی معمار مدیر عامل محترم خانه ی هنرمندان به من داشته اند ، در کنار دوستان نازنین دیگری چون :دوست منتقد ونویسنده ی سینمایی من «مازیار فکری ارشاد» که زحمت اداره ی این جلسه را نیز برعهده داشت به همراه  دکتر ابوالفضل توسلی  دانش آموخته ی سینما از کشور آلمان- که به تازگی کتاب قابل اعتنای : «سینمای خِرد» را با تاکید بر سه گانه ی عباس کیارستمی ( تریلوژی کوکر : خانه ی دوست کجاست ؟ ، زیر درختان زیتون و زندگی ودیگر هیچ ” ) با نگاهی متفاوت وتازه به رشته ی تحریر در آورده ومنتشر کرده است.

در کنار دوستان نازنینی چون جبار آذین ( منتقد فیلم) ، هوشنگ حسینی  دوست منتقد ما از «هفته نامه ی جهان سینما» ، دوستان نازنینم : احمد جوانبخش ، فرهاد احمدی ، سرور محمد رضا ، کاپیتان تهرانی ( دوست و همکار نزدیک «ریچارد باخ» نویسنده ی کتاب: جاناتان ، مرغ دریایی – که گویا همین روزها به دیدن ریچارد باخ می رود و نسخه یی از این ترجمه ی تازه ومتفاوت را نیز از طرف من به ایشان تقدیم خواهد کرد با حضور دوستان گرانقدر و هنرمند دیگری مثل : حمید شهریاری،عبدالرحمان فرقانی فر نویسنده ، شاعر و فعال فرهنگی همشهری ام از گرگان، جناب فراهانی، احمد  دوست دیرینه ام از نشر ارمغان و چاپ نخستین، و تنی چند از میهمانان گرانقدر دیگری که در جمع کم شمار اما بسیار صمیمی مان حضور یافته بودند و دوستان دیگری از جمله : دوست همیشه نازنین من «نظام الدین کیایی» ( استاد بی همتای صدابراری سینمای ایران ) و بانوی پرمهرشان خانم «فروغ میر طهماسب» ،  «استاد مهرداد اسکویی» نازنین مستند ساز بی همتا که قرار بود یکی از سخنرانان این نشست باشد و در واپسین ساعت های نزدیک به آیین رونمایی کتاب ، به دلیل گرفتاری کاری ، عذر خواستند و دوستان دیگری چون:  استاد مصطفی رحماندوست که درگیر مراسم رونمایی مجموعه یی از کتاب ها در جایی دیگر بود، «حسین گیتی» ( منتقد فیلم ) ،سرکار خانم محمدی  از نوین کتاب گویا و.. ….. که به دلیل مشغله ها و گرفتاری ناخواسته یی فرصت حضور در این نشست را نداشتند ، اما با فرستادن پیام های آمیزشان به من لطف داشته اند، فضایی بسیار دلشاد کننده به وجود آمده بود که بی تردید حلاوت وشیرینی لطف ومهر این عزیزان فهیم وفرهیخته را هرگز از یاد نخواهم برد.

خدای بزرگ را شاکرم که همیشه در چنین موقعیت های دشواری گذشته از همسر خوبم – که دیروز در سفر بود – دو عزیز نازنین در کنارمن هستند، فرزندان هنرمندم : شادی و شهاب. کار طراحی جلد کتاب و آماده سازی برق آسای یک دفترک ( بروشور ) بسیار پربار وزیبا از همین مراسم برعهدی شادی بود و شهاب هم، تنها در فاصله یک شب یا چند ساعت مانده به برگزای آیین رونمایی ، یک نما آهنگ بسیار زیبا با استفاده از گفتار متن و خوانش نخستین صفحات کتاب با صدای من – را آماده ی پخش کرد که من هم برای نخستین بار در کنار سایر میهمانان به تماشای آن نشستم!

از داشتنِ این همه «دوستان خوشدل ومهربان» ، چرا نباید دلشاد وشاکر باشم ؟