امیرحسین فتحی در سریال «شهرزاد» به کارگردانی پدرش بازی میکند اما این مزیتی برای او ندارد و حتی با سختگیری بیشتری روبهرو است.
به گزارش سینماسینما، امیرحسین فتحی که در سریال شهرزاد نقش صابر عبدلی را بازی کرده و جزو شخصیتهای رمزآلود مجموعه حساب میشود، درباره نقشش بیان کرد: در فصل اول ورود همایون معتدی خیلی ورود جذابی نبود و بر اساس طراحی، بیشتر یک آدم ادا و اطواری با نگاههای توخالی بود که اتفاقا خیلی هم نچسب و سرد رفتار میکرد. اینها رکنهایی بود که با کارگردان صحبت کرده بودیم و باید به همان شکل بازی میکردم.
او در ادامه تاکید کرد: در فصل اول و نقش همایون حتی اگر در سکانسی کمی احساس در چشمها پیدا میشد، کات میدادند و میگفتند هیچی نباید در چشمهایت باشد، به جز سکانس آخر که با حشمت حرف میزند و گفت «بعضی بازیها رو آدم دوست داره که زود تموم نشه» و میرود، شاید آن سکانس تنها جایی بود که بخشی از خود واقعی صابر عبدلی را میبینیم. بقیه آن ادا و اطوارهایی بود که طراحی شده بودند و اگر فصل دوم مجموعه ساخته نشده بود، در این صورت قصه صابر عبدلی هم ناتمام میماند و مخاطب چیزی از آن نمیدانست. اما فصل دوم ساخته شد و حالا او را در روند داستان میبینیم.
فتحی با بیان اینکه نقشش پر از رمز و راز است، بیان کرد: این نقش میتواند خیلی جذاب و پرچالشی باشد. درست مثل نقشی که در فیلم «آخرین بار کی سحر را دیدی؟» داشتم، چون کاراکتری که آنجا بازی میکردم هم چالش برانگیز بود. من تلاشم را میکنم و امیدوارم بینندهها از آن راضی باشند.
او ادامه داد: این نقش پر از پیچیدگی است، به قدری که خود بازیگر را به اشتباه میاندازد که کدام درست است و کدام غلط! خیلی نقش سختی است و همین پیچیدگی و سختی است که آن را جذابتر هم میکند.
فتحی که در سریال نقش فردی بزرگتر از خودش را بازی میکند، درباره این تفاوت سنی توضیح داد: من در تنهایی و خلوت خودم نقش را در سن خودم میبینم. اما شاید به واسطه فیزیک و چهرهام کمی بیشتر از سن اصلیام به نظر برسم. واقعیت دوست دارم نقشی که در سن خودم است را بازی کنم. در واقع اگر نقشی باشد که برایم چالش برانگیز باشد و تجربه جذابی هم باشد و بتوانم در نقش بازی کنم، حتما قبول میکنم. اما الان اولویتم این است که در سن خودم باشم. البته فکر میکنم صابر عبدلی هم خیلی با خودم تفاوت نداشته باشد.شاید تصور این باشد او ۷ ـ ۸ سال بزرگتر است، اما خودم فکر میکنم تفاوت سنی من با صابر عبدلی نهایت ۲ – ۳ سال است.
این بازیگر که نقش جوانی در دهه ۳۰ ایران را بازی کرده است، درباره نحوه رسیدن به این کاراکتر نیز گفت: طبیعتا وقتی انسان چیزی را نبیند، نمیتواند آن را هم بازآفرینی کند، اما به واسطه فیلمهای واقعی و سینمایی، کتابها و عکسها میتواند خودش را در آن موقعیت قرار دهد. درباره من هم این شرایط وجود داشت و از همین ابزار استفاده کردم.
او ادامه داد: البته من هر چقدر هم این کار را انجام دهم، نمیتوانم کاملا به جوانی که در سال ۳۲ زندگی میکرده، برسم. به همین دلیل از نشانههایی که در فیلمنامه وجود دارد، استفاده میکنم و با این نگاه که اگر من را در آن زمان میگذاشتند، چطور بودم، جلوتر میروم. چون گاهی فکر میکنم آدمها در زمانهای مختلف رفتارهای نسبتا مشابهی از خودشان بروز میدهند و شاید فقط در گویشها و رفتارهای فیزیکی و اجتماعی فرق کنند. به همین دلیل من سعی کردم صابر عبدلی امروزی را به سال ۳۲ ببرم و نشانههایی که از زندگی آن زمان دارم را در نقش استفاده کنم.
بازیگر نقش صابر عبدلی در مجموعه شهرزاد درباره نظراتی که مردم میدهند نیز بیان کرد: من ۹ سال است که تلاش میکنم و در این مدت کارهای کوچک، بزرگ و تئاتر را در کارنامه داشتم و یک شبه وارد سریالی به این بزرگی نشدهام که نقش خوبی مثل صابر عبدلی را داشته باشم و این برخلاف نگاه عده کمی است که فکر میکنند خیلی بدون مقدمه وارد دنیای سینما شدم. به هر حال من بذری که در این سالها کاشتم را توانستم با این سریال که محبوب شده، برداشت کنم. به همین دلیل برایم جذاب است که نظرات را بخوانم و بدانم، البته نه خیلی زیاد که وقت آدم را بگیرد.
فتحی که بازی در سینما را با فیلم پدرش شروع کرده، درباره سختگیریهایی که پدر در کار داشته نیز گفت: به من خیلی سختتر از بازیگرهای دیگر میگرفتند! شاید تمام فشارهای دیگری که ممکن بود وجود داشته باشد، در پلانهای من برخورد میشد و دقیقا برای من همینطور بوده که من را بیشتر دعوا میکردند!
امیرحسین فتحی بازیگری را با فیلم «کیفر» به کارگردانی حسن فتحی شروع کرده و بعد از آن در فیلم «پریناز» که به تازگی رفع توقیف شده، بازی کرد. وی در کارنامه کاری خود در فیلم هایی همچون «شاهگوش»،«پردهنشین»، «مزارشریف» و«آخرین بار کی سحر را دیدی؟» نیز حضور داشته است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- هفت اثر جدید در راه شبکه نمایش خانگی
- اکران «مست عشق» در ۱۰ کشور اروپایی
- آغاز اکران جهانی «مست عشق» از پاییز
- واکنش نماوا به اظهارات حسن فتحی؛ کلیه تعهدات سریال «ازازیل» انجام شده/به دنبال ایجاد وفاق بین تهیهکننده و کارگردان هستیم
- ای مرگ بیا که زندگی کشت مرا؛ سریال «ازازیل» و آغازی بر یک پایان
- با انتشار یک متن گلایهآمیز؛ حسن فتحی از «ازازیل» خداحافظی کرد
- واکنش حسن فتحی به جنجال تبلیغاتی «ازازیل»
- بررسی «ازازیل» و «انجمن اشباح» در شورای صدور مجوز ساترا
- ساختار زدایی جنگ و صلح فتحی؛ انسان مست عشق/ نگاهی به فیلم «مست عشق»
- حسن فتحی: جهانِ پر از طمع و ویرانی را با افعال خود سیاهتر نکنیم
- به مناسبت عید سعید فطر؛ شهاب حسینی، پارسا پیروزفر، بهرام افشاری و هانده اَرچل روی پرده سینماها
- نگاهی به چند مجموعه ماندگار مذهبی؛ چرا این سریالها مدام تکرار میشوند؟
- ماجرای خدیجه خانم تجریشی/ مروری بر نقاط قوت و ضعف مجموعه «جیران»
- فیلمبرداری «چرا گریه نمیکنی؟» به پایان رسید
- سرنوشت نامعلوم آخرین فیلم حسن فتحی/ آیا «مست عشق» بالاخره اکران میشود؟
نظرات شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت
- مروا نبیلی و سینمای آوانگاردش/ آینهای که جرأت نگاه کردنش را نداریم






اصلا نتوانسته نقش جوانی متعلق به آن دهه را بازی کند.