حسن هدایت کارگردان سینما در خصوص علل کاهش کیفیت فیلمسازی در سینمای ایران گفت: مدیران اگر شرافت کاری داشته باشند غصه می خورند که چرا فیلمنامه ها و سیستم فیلمسازی این چنین نازل شده است.
به گزارش سینماسینما ،کارگردان فیلم های سینمایی «گراند سینما» و «دلاوران کوچه دلگشا» افزود: الآن کیفیت فنی فیلم ها هم مبتذل شده و تنها ابتذال در محتوا نیست. اغلب فیلم ها در حد تله فیلم های ساده و پیش پا افتاده است و کارگردانان تفاوت قاب سینما و تلویزیون را نمی فهمند. ما از هر دو سو ابتذال داریم و این اتفاق بسیار تلخ و متأثرکننده است. مسأله کاهش کیفیت فیلمسازی در کشورمان را می توان از مناظر گوناگون مورد ارزیابی قرار داد؛ یکی از نکات مهم در خصوص کاهش کیفیت فیلمسازی این است که فیلم هم مثل هر کالای فرهنگی دیگری مانند کتاب و… ارتباط مستقیم با مخاطبان خود دارد و وقتی مخاطب به کارهای مبتذل اقبال نشان می دهد این کارها رشد می کند. گاهی مردم آنقدر تحت فشار روحی و روانی هستند که نسبت به ساده ترین چیزی که لبخند به لب های شان می آورد را استقبال می کنند.
هدایت در همین راستا با تأکید بر اینکه ما امروزه در کشورمان دچار یک پارادوکس جدی شدهایم اظهار داشت: زمانی ممکن است شما در جامعه ای زندگی کنید که هر کالایی صرفاً بر اساس عرضه و تقاضا تولید می شود و نقش دولت در آن کمرنگ است و نهایتاً دولت حداکثر در بزنگاه های خاص وارد می شود اما در جامعه ما که کنترل امور کشور کلاً در دست دولت است تولید هر کالایی صرفاً به نوع نگاه مسئولان آن باز می گردد.
این سینماگر در ادامه این گفتگو تصریح کرد: ما امروزه شاهد حضور دولتی ارزشی هستیم که مسئولان فرهنگی آن مدعی هستند فرهنگ انسانی و دینی را رشد می دهند و با افتخار آمار فروش فیلم ها را به رخ همه می کشند؛ اینجا است که کمیت بر کیفیت غلبه می کند و تمام ادعاها و شعارها در تناقض عجیب و غریب با سیستم عرضه کالای فرهنگی قرار می گیرد.
اوخاطرنشان کرد: در این شرایط نقش متولیان فرهنگی بسیار مهم است؛ آن ها باید پاسخ دهند که چرا این فیدبک از آن ها بیرون می آید؟ آن ها باید پاسخ بدهند که آیا صرفاً فروش برایشان مهم است؟
کارگردان فیلم های سینمایی «آتش در زمستان» و «پیک جنگل» با بیان اینکه مدیران اگر تنها به آمار و میزان فروش توجه دارند بهتر است فیلمفارسی های رژیم گذشته را اکران کنند چرا که قطعاً با اکران آن ها سالن های سینما مملو از جمعیت خواهد شد تصریح کرد: مدیران سینمایی می توانند فیلم های قبل از انقلاب را احیاء کنند و در سالن های سینما نمایش دهند و مطمئن باشند که سینما پر می شود. اگر ما در حرف مان از ایده آل ها حرف می زنیم اما در عمل به حداقل ها می رسیم باید ببینیم آقای وزیر چگونه می خواهند توضیح دهند که چرا و چگونه چنین آثار نازلی امروز در سینما تولید و اکران می شوند؟
هدایت متذکر شد: وقتی بابت هر چیزی می آیند و انگشت می گذارند که هر نقطه ای از فیلم باید تحت نظر وزارت ارشاد باشد آیا فقط باید نظارت روی این باشد که مثلاً یک فیلم از مسأله خطوط قرمز رد می شود یا مسأله باید این باشد که سینما قرار است سطح ابتذالش تا کجا برسد؟
این کارگردان پیشکسوت با طرح این پرسش که آیا صرفاً فروش زیاد برای مسئولان کفایت می کند؟ تأکید کرد: ما در خودرو سازی هم فروش زیاد داریم اما همه می دانیم که وضعیت خودروهای مان خوب نیست. مسئولان باید بدانند فروش زیاد یک کالای معیوب بی تردید نشانه بیماری است و باید این بیماری را برطرف کنند اما افسوس که عاشق آمار هستند و دنبال این هستند بگویند که فلان فیلم چند میلیارد فروش داشته است!
وی ادامه داد: اگر وضعیت به همین منوال ادامه پیدا کند به زودی شاهد تولید فیلم های چرت تر از «فسیل» نیز خواهیم بود! مسئولانی که روی آمار فروش این گونه فیلم ها مانور می دهند باید بدانند که این فیلم ها چند صد هزار میلیارد به فرهنگ جامعه ضرر می زنند! اما افسوس که گویا این مسائل اصلاً برای آقایان مهم نیست.
هدایت در پایان این گفتگو افزود: مدیران اگر شرافت کاری داشته باشند غصه می خورند که چرا فیلمنامه ها و سیستم فیلمسازی این چنین نازل شده است. الآن کیفیت فنی فیلم ها هم مبتذل شده و تنها ابتذال در محتوا نیست. اغلب فیلم ها در حد تله فیلم های ساده و پیش پا افتاده است و کارگردانان تفاوت قاب سینما و تلویزیون را نمی فهمند. ما از هر دو سو ابتذال داریم و این اتفاق بسیار تلخ و متأثرکننده است.
منبع : سینما پرس
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- نمایش «رومولوس»؛ این رومولوسِ مغموم
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید





