میز گفتگوی ویژه نقدسینما با موضوع «سینما؛ صنعت استراتژیک» و با حضور علیرضا رضاداد (کارشناس فرهنگی) برپا شد.
به گزارش سینماسینما ، در ابتدا درباره استفاده کمتر از ظرفیت سینما برای انتقال مفاهیم تمدنی بیان کرد: در ابتدا یاد کنیم از فداکاریهای مردم غزه و درود فرستیم بر شهدای پاک آن منطقه. از “بازمانده” سیفالله داد یاد میکنم که جزو آثار مهم درباره مساله غزه هست. باید از دیگر عزیزانی که آثاری در این زمینه تولید کردند، حال با هر کیفیتی تشکر کنیم.
این کارشناس فرهنگی ادامه داد: ابعاد سینمای ایران نسبت به ظرفیتی که داشته و تولیداتش، متناسب رشد نکرده است. به لحاظ وجود منابع پشتیبان، تمایل، منابع انسانی و…. ظرفیتهایی وجود دارد و میشود آن را فعال کرد. در تناسب ظرفیت تولید و نمایش، سهم اولویتها ناچیز شدهاند. در حقیقت همه اولویتها نتوانسته است در سنیما بروز و ظهور پیدا کند.
در ادامه نقدسینما، رضاداد مطرح کرد: شاید مطلوبترین شکل ماجرا این باشد که ما این مساله به عنوان مثال مساله مقاومت را دغدغه بخش خصوصی برای افراد علاقهمند و فضا و فرصت را فراهم کنیم. به عنوان مثال حوزه هنری یک زمان پرچمدار فیلمهای دینی بود و افرادی مانند مجید مجیدی و رضا میرکریمی آثاری را تولید کردند. از نظر من تغییر و بیثباتی مدیریت و یا تغییر سیاستها باعث شد به برخی مسایل در سینما به صورت جدی پرداخته نشود.
او یادآور شد: ما باید به بخش خصوصی اعتماد و سازوکارهایی را در این بخش پیدا کنیم. موسسات اقتصادی که سودآوری دارند و تمایل به کار فرهنگی، بهتر است مالیاتشان را صرف اثر هنری کنند. در حقیقت تصدیگری دولتی باید به حداقل خود برسد و سازوکارها را تسهیل کند.
رضاداد گفت: در دهه گذشته یک ترس از ورود برخی فیلمها به وجود آمد که ریشه آن فیلم “رستاخیز” بود. ما ۱۲ سال است آقای درویش را نداریم. در حقیقت فیلمسازان برخی مضامین را دنبال نمیکنند چراکه معتقدند سری که درد نمیکند را برای چی دستمال ببندم. متاسفانه گفتگو با فیلمسازان مغفول مانده است و وظیفه داریم فضا را فراهم کنیم.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
