کیوان علی محمدی یکی از کارگردانان فیلم ارغوان در بخشهایی از میزگرد روزنامه صبا ،حرفهای جالبی زده است .
به گزارش سینما سینما، علی محمدی گفته است :برای من و امید (بنکدار)که در دهه ۶۰ به مدرسه میرفتیم اصلیترین دلیل در علاقهمند شدنمان به سینما تماشای فیلمهای بیضایی، مهرجویی، کیارستمی و تقوایی بوده است. در آن سالها نه آدمهای عمیقی بودیم و نه در فضای هنری نفس کشیده بودیم. فقط با فیلم دیدن به سینما علاقهمند شدیم. آن گروه از فیلمسازان قلابی که بیشتر خودشان را در قالب اپوزیسیون مطرح میکنند تا بتوانند از آشفته بازار به نوایی برسند، آسیب جدی به سینمای ایران زدهاند. بخش دیگر هم مربوط به جریان فیلم فارسی است. گروهی اعتقاد دارند فقط ابتذال جواب میدهد و میخواهند از این طریق مخاطب را به سالن سینما بکشانند. اما تجربه در این سالها نشان داده که حقیقت این نیست. بیضایی، مهرجویی و تقوایی بودند که با فیلمهایشان برای مخاطب ایرانی سلیقه ساختند. اتفاقا فیلمهایشان هم بهراحتی با مخاطب ارتباط برقرار میکرد؛ مگر «سگ کشی»، «وقتی همه خوابیم»، «باشو غریبهای کوچک»، «شاید وقتی دیگر»، «لیلا»، «سارا»، «پری»، «هامون» و... با تماشاگر ارتباط برقرار نکرد؟ برای من و امید کاری ندارد فیلمی بسازیم و مستقیما به سینمای هنر و تجربه برویم، ولی اگر قرار باشد روزی فیلم من و امید به هنر و تجربه برود از سینما خداحافظی میکنیم. اگر در رقابت سینمای ایران دوام نیاوریم دلیلی ندارد که بمانیم. از این دو گرایش که در سینما وجود دارد بیزاریم؛ یکی سینمایی که خودش را پشت اپوزیسیونبازی پنهان میکند و دیگری جریان فیلم فارسی. چرا بیضایی و تقوایی نباید فیلم بسازند؟ مگر چند نفر مثل این هنرمندان در تاریخ فرهنگ این مملکت داریم؟ بیضایی هرجای دنیا بود روی سر حلوا حلوایش میکردند ولی ما کاری کردیم که از ایران برود. چرا تقوایی گوشه خانه نشسته است و فیلم نمیسازد؟ میگویند تقوایی با فیلمهایش بودجه زیادی مصرف میکند. اگر بودجه زیادی مصرف میکند حداقل خروجی فیلمش خوب است. آنهایی که با بودجه این مملکت و با پول بیتالمال دارند فیلم میسازند فیلمهایشان به لعنت خدا هم نمیارزد. در طول این سالها چه کسانی سلیقه ساختهاند؟ آقای ابولفضل جلیلی برای این مملکت سلیقه ساخته است؟ چطور او تا به حال ۱۵ فیلم سینمایی ساخته است ولی بیضایی با این همه توانمندی آنقدر محدود فیلم ساخته است؟ چرا با مهرجویی کاری کردیم که در فیلمهای آخرش تمام طرفدارانش را ناامید کرده است؟
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- «غروب در دیاری غریب» به خانه اردیبهشت اودلاجان رسید
- کانون کارگردانان سینما برگزار میکند؛ اولین نمایش نسخه مرمت شده «سگ کشی» در موزه سینمای ایران
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- کارنامه بازیگری سوسن تسلیمی به بهانه حضور در آثار بیضایی/ تلاقی همزمان نبوغ بازیگر و بازیگردان
- طایفه زندهکُشِ مُردهپرست؛ داستان فراموشی بهرام بیضایی در ایران
- بهرام بیضایی، در متن آثارش از خلال افکارش؛ سلوک بیضایی
- سوگوارهای برای بهرام بیضایی/ مکاشفه در زندان روح وقتی همه راهها به رویت بسته شده
- اعلام زمان بدرقه بیضایی/ بیانیه خانه سینما درباره درخواست مژده شمسایی
- نمایشنامههای بهرام بیضایی؛ کلید درک جامعهشناسی خودکامگی در ایران
- مژده شمسایی: پیکر بهرام بیضایی در آمریکا به خاک سپرده میشود
- در رثای مردی که از فرهنگ ایران نوشید/ بیضایی؛ دلباخته شاهنامه
- بیضایی در بزنگاه ادبیات کهن و مدرن
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها





