
هادی حیدری در کانال خود نوشت :
هر فرد یا جریانی که رسانه در دست دارد، بیش از هرچیز عهدهدار مسئولیتی سنگین در برابر افکار عمومی است و این مهم، پیش از آنکه مسئولیتی حرفهای باشد، وظیفهای اخلاقی است.
هرقدر مخاطبان رسانه، بیشتر باشند، مسئولیت گردانندگان آن سنگینو خطیرتر است.
درست است که صدا و سیمای ایران به مرور زمان، اعتماد عمومی را تا حد زیادی از کف داده و در رقابت با شبکههای اجتماعی و رسانههای ایرانی بیرون از کشور کاری دشوار پیشرو دارد اما همچنان مخاطبان زیادی در سراسر کشور به آن مراجعه و مشاهده کرده و تاثیر میگیرند.
سری جدید مستند «خارج از دید» که این روزها از شبکه سه تلویزیون در حال پخش است، بیش از آنکه روشنگر و در راستای بیان حقایق باشد، به پیکرهای چهل تکه میماند که با پیوند آسمان و ریسمان تلاش میکند تصویری اغراق شده و غیر واقعی از منتقدان اوضاع کشور ارائه دهد.
سازندگان این مجموعه، با اطمینان از پشتوانهای محکم، در بسیاری موارد، پا را از دایره صداقت و اخلاق بیرون گذاشتند و در مواردی به قلب واقعیت و بیان کذب پرداختهاند.
در آستانه چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب به جای آنکه رسانه ملی، همه گروههای دلسوز کشور و تمام افرادی که دل در گرو پیشرفت و آرامش این ملک دارند را با نگاهی متکثر، زیر یک چتر جمع کرده و بیش از پیش زمینه وفاق و همدلی را فراهم آورد، همچنان مانند گذشته بر طبل تفرقه میکوبد و با توسل به اتهاماتی غیرواقعی چهره شمار زیادی از منتقدین مشفق را مخدوش میکند.
این در حالی است که شمار زیادی از قربانیان این بداخلاقی، هرگز رسانهای در قامت صدا و سیمای ایران در دست ندارند تا بتوانند به اتهامات وارده توسط سازندگان مستند «خارج از دید» پاسخ دهند.
اینکه تا چه میزان افکار عمومی به چنین برنامههایی اعتماد و آن را صادقانه میپندارد، بحثی جداگانه میطلبد اما آنچه که غمانگیز و نگرانکننده مینمایاند، استناد به همین موارد خلاف واقع جهت تنظیم پروندههای سنگین برای شماری از روزنامهنگاران و هنرمندان داخل ایران است.
نگارنده به دلیل آنکه خود از قربانیان همین شیوه ناپسند بوده، اینبار نیز چشماندازی نگرانکننده را پیشرو میبیند. مستند «خارج از دید» به نوعی یادآور برنامه «هویت» در دهه هفتاد است که با همین شیوه، وجهه و حیثیت بسیاری از منتقدانی که حاضر بودند در چارچوب قانون اساسی فعالیت انتقادی داشته باشند را لکهدار و موجب پرونده سازیهایی در آن سالها شد.
به عنوان فردی که تا حد امکان تلاش کردهام با قلم ناتوانم در جهت منافع کشور فعالیت کنم، آرزو میکنم که اگر رسانهای در دست داریم، با نگاهی ملی در جهت همگرایی گروههای مختلف و متکثر برای ساختن کشوری قدرتمند و یکپارچه تلاش کنیم.
لینک کوتاه
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «مثل باران، مثل دریا» بهترین مستند بلند جشنواره آمریکایی شد
- لاله برزگر با «مرزهای درون» به خانه هنرمندان ایران میآید
- ستارههای جشنوارههای سینمایی در سال ۲۰۲۶ کداماند؟/ شانسی برای فیلمهای مجیدی و فرهادی
- «مو به مو»؛ پرویز شهبازی و خلق جهانی متفاوت در نمایش خانگی
- اعلام زمان بدرقه بیضایی/ بیانیه خانه سینما درباره درخواست مژده شمسایی
- «زوتوپیا ۲» پرفروشترین انیمیشنِ تاریخ والت دیزنی شد
- بازیگر فیلمهای اسپایک لی درگذشت
- افت فروش نگرانکننده در سینماهای فرانسه/ آمار تماشاگران در ۲۰۲۵ سقوط کرد
- «پایان یک دوران زیبا»؛ سازش
- محمد بحرانی و یک نقش مکمل درخشان
- نقدی بر مستند گفتوگومحور از پگاه آهنگرانی؛ پرترهای در فضای بسته
- نمایشنامههای بهرام بیضایی؛ کلید درک جامعهشناسی خودکامگی در ایران
- مژده شمسایی: پیکر بهرام بیضایی در آمریکا به خاک سپرده میشود
- «ایرانم» علیرضا قربانی به تبریز رسید
- در رثای مردی که از فرهنگ ایران نوشید/ بیضایی؛ دلباخته شاهنامه
- بیضایی در بزنگاه ادبیات کهن و مدرن
- توجه ویژه لوموند به درگذشت بهرام بیضایی
- ایران را می شناخت/یادداشت احمد مسجد جامعی درباره بهرام بیضایی
- به یاد استاد بیضایی؛ صدایی که نه فریاد بود، نه خطابه
- برای بهرام بیضایی/ اسطوره همیشه زنده
- زبان بهمثابه مقاومت؛ در یادِ بهرام بیضایی
- در اندوه فقدان چهره شاخص موج نو سینمای ایران؛ بازتاب جهانی درگذشت بهرام بیضایی
- با موافقت شورای پروانه فیلمسازی؛ پروانه ساخت سینمایی برای ۷ فیلمنامه صادر شد
- در پاسداشت استاد بیبدیل هنرهای نمایشی ایران/ بیضایی، تاریخ و علامت تعجب
- در سوک سیاوش که از شاهنامه رفت
- یادبود بهرام بیضایی؛ ایرانی بودن بار بزرگی است بر دوش ما
- بریژیت باردو درگذشت
- برای رفتن غریبانه شیرین یزدانبخش؛ وصیتی به مثابه گلایه
- «کفایت مذاکرات» و خندههایی که از دل موقعیت میآیند
- «پرهیجان: نبرد برای اوبر»؛ چطور میتوانیم آرزوی شکستِ نجاتبخشمان را داشته باشیم؟





