موضوع اصلی «وارونگی»، تاثیرپذیری آلودگی روابط خانوادگی از آلودگی هواست.
سینماسینما، حمیدرضا گرشاسبی:
«در شرایط عادی، و در اولین لایه مجاور زمین، هر چه از سطح زمین فاصله بگیریم و به طرف بالا پیش برویم، هوا سردتر میشود. اگر وضعیت توزیع عمودی دما در این لایه برعکس بشود، به آن وارونگی دما میگویند. به عبارت ساده، و در شرایط عادی، همواره هوای مجاور زمین گرمتر و هوای لایههای بالاتر سردتر است. اما وارونگی دما زمانی است که این شرایط، وارونه یا برعکس بشود؛ یعنی وارونگی دما دلالت دارد بر اینکه هوای مجاور زمین سردتر از هوای لایههای بالاتر باشد.» این تعریفی ساده است از پدیده وارونگی که میتواند مسبب بروز فاجعه شود. در سینمای جریان اصلی و بهویژه در هالیوود، با چنین موضوعی برخوردی میشود به غیر از آنچه در فیلمِ «وارونگیِ» بهنام بهزادی میبینیم. این چنین موضوعی جان میدهد برای ساخت فیلمی که در گونه فاجعه قرار میگیرد. نمونههایش را زیاد دیدهایم. در سینمای فاجعه، ما شاهد مهابتی میشویم که یک شهر یا جمعیتی عظیم را در معرض ویرانی قرار میدهد. درواقع اثرِ رعبآور یک پدیده فاجعهآمیز را در گسترهای فراخ به ارزیابی مینشینیم. اما در فیلم «وارونگی» تاثیر این پدیده آبوهوایی به سطح یک خانواده تنزل یافته و شهر در چشمدید خالق فیلم، در لایه بعدی قرار میگیرد. آنچنانکه دوربین کمتر در گوشه و کنار شهر حرکت میکند و ما چیز زیادی از فیزیک و شیمی وارونگی نمیبینیم و به تعبیری دیگر آلودگی هوا در گستره شهر نمایان نمیشود. اما موضوع اصلی، تاثیرپذیری آلودگی روابط خانوادگی از آلودگی هواست. درست مثل جابهجا شدن تودههای هوای سرد و گرم. اینجا جابهجایی در رفتارشناسی آدمهاست. اولین چیزی که همواره آدمهای یک خانواده از یکدیگر طلب میکنند، حمایت است. اما وقتی وارونگی اتفاق میافتد، دعوا و پشت یکدیگر را خالی کردن، جایگزینش میشود.
«وارونگی» از آن دسته فیلمهایی است که نقطه عزیمتشان، رسیدن شخصیت اصلی به یک تصمیم و اصرارش بر انجام آن تصمیم است. از همین حیث است که تا شخصیت راه نمیافتد، فیلم نیز بیحرکت است، چراکه کنارِ شخصیتی حرکت میکند که سرگردان و منفعل است. درواقع آنقدر بیاراده است که انگیزهای را در ما ایجاد نمیکند که همراهش شویم. گاه حتی از اینکه اینچنین واکنشی عمل میکند، از دستش خسته میشویم و حرص میخوریم. تا پیش از آنکه بخواهد در برابر هجوم خانواده بر زندگیاش بایستد، صرفا به واکنشهایی خنثی بسنده میکند و کنشی از او سر نمیزند. او تا به این نقطه، همواره در جهت خوشداشت دیگران حرکت کرده و برای آنها بوده. به گونهای که تا برایش تصمیم میگیرند زندگیاش در تهران را جمع کند و به شمال برود، بهراحتی پذیرای آن میشود. اما از جایی دست به طغیان میزند و قصد میکند اوضاع را به نفع خود عوض کند؛ همانطور که بقیه آدمهای زندگیاش همواره به منافع شخصی خود فکر کردهاند و او را در حاشیه قرار دادهاند. حالا وقتش شده که او خودی نشان دهد. اکنون میخواهد برای خودش باشد. مشکل نیز از همین نقطه آغاز میشود. چه میشود که او دیگر نمیخواهد آن آدمِ سابق باشد؟ «وارونگی» خالی از کنش، موقعیت یا لحظهای است که بتواند به این سوال پاسخ بدهد؛ سوالی اساسی که در ذهن بیننده شکل میگیرد و بیپاسخ میماند.
ماهنامه هنر و تجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- حادثه ناشی از کورس شبانه دو اتومیبل در خیابانهای تهران برای سریال بهنام بهزادی
- سعید آقاخانی و مهدی حسینینیا مقابل دوربین بهنام بهزادی میروند
- در گفتوگوی کیوان کثیریان با بهنام بهزادی و مجید بزرگر مطرح شد/ پروانه ساخت دیگر موضوعیت ندارد
- گلایه بهنام بهزادی از انتشار نسخه «غیرقانونی» فیلم «تنها دو بار زندگی میکنیم»
- صدور پروانه نمایش خانگی برای ۲ فیلم
- روزهای پایانی فیلمبرداری فیلمی با بازی امیر جعفری
- تهمینه میلانی: «برادرم خسرو» و «وارونگی» را حتما تماشا کنید
- «وارونگی» به خانهها آمد
- وارونگی در هشتاد سینمای فرانسه اکران میشود
- اکران وارونگی در سینماهای انگلستان
- عکسی از بهنام بهزادی، سحر دولتشاهی و ستاره پسیانی پس از رأی دادن
- نگاهی به «وارونگی»، ساخته بهنام بهزادی/ گهی زین به پشت و گهی پشت به زین
- گفتوگو با بهنام بهزادی، کارگردان «وارونگی»/ می خواستم چیزی به چشم نیاید
- نگاهی به فیلم وارونگی ساخته بهنام بهزادی/ وارونگی پندارها و کردارها!
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آغاز «جاده ابریشم موسیقی» از عمارت تاریخی ارثیه قزوین
- «نویسنده» و لذت کشف از دل روایتهای تو در تو
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر





