کیانوش عیاری ۱۳ سال پس از ساخت فیلمی دربارهی زلزله بم میگوید: انتظار داشتم در این سالها اتفاق ویژهای بیفتد که نیفتاد ولی امیدوارم «بیدار شو آرزو» در چند سینما اکران شود تا لااقل چند هزار نفر آن را ببینند.
به گزارش سینماسینما، کارگردان فیلم «کاناپه» که آخرین روزهای فیلمبرداری اثر جدیدش را پشت سر میگذارد، سال ۱۳۸۳ همزمان با وقوع زلزله مهیب بم، ساخت سریال «روزگار قریب»اش را نیمه کاره رها کرد و به بم رفت تا فیلمی را بسازد که «بیدار شو آرزو» نام گرفت؛ فیلمی که به دلیل تلخی زیاد، خود عیاری هم در آن سالها دل به اکرانش نبست و بارها تاکید کرد که این فیلم را برای جشنوارهها یا اکران عمومی نساخته است، بلکه نیتاش از ساخت «بیدار شو آرزو» این بوده که آب خوش از گلوی هیچ یک از مسئولین مرتبط با زلزله پایین نرود.
او چند سال قبل با اشاره به اینکه «سالها است وظیفهی خود میدانم که به دلیل تلخی و ناخوشایند بودن این فیلم از بینندگان آن معذرتخواهی کنم» گفته بود: «بیدار شو آرزو» به نیت جلب توجه مسئولان ساخته شد چون ما در کشوری هستیم که میدانیم روی گسل است و سالهاست اطلاع داریم که احتمالا روزی در تهران هم چنین اتفاقی خواهد افتاد.
حالا پس از گذشت ۱۳ سال از ساخت این فیلم و به بهانهی سالروز وقوع زلزله بم، کیانوش عیاری با بیان اینکه «بیدار شو آرزو» لااقل در گروه «هنر و تجربه» میتواند اکران شود، در گفتوگویی با ایسنا و در پاسخ به اینکه آیا به هدفی که از ساخت این فیلم داشته رسیده و مسئولان توجهی را که انتظار داشت، به مقوله زلزله داشتهاند؟ اظهار کرد: سال گذشته هشداری خیلی جدی را از آقای دکتر عکاشه در روزنامه شرق خواندم مبنی بر اینکه گسلهای تهران و شمال تبریز فعالترین و خطرناکترین گسلهای ایران هستند و جالب است که این مطلب را به عنوان یک خبر بسیار کوچک در حد یک قوطی کبریت در صفحه آخر روزنامه خواندم و الان میبینم که هنوز اتفاق خاصی درباره خطری که بیخ گوش کشور ماست رخ نداده است.
کارگردان فیلم «خانه پدری» افزود: تصور من این بود که پس از گزارشی که حدود چند سال قبل درباره احتمال زلزلهی تهران به ژاپنیها داده شد و آنها هم هشدار ترسناکی دادند، دست کم اتفاق خاصی بیفتد، چون آن موقع صحبت از انتقال ۲۶۰ هزار کارمند به خارج از تهران بود که به همراه خانوادههایشان ممکن بود به جمعیت یک میلیون نفری برسند ولی نه این اتفاق افتاد و نه اتفاق دیگری را شاهد بودیم.
عیاری ادامه داد: من همیشه فکر میکنم مهمترین اتفاقی که در تهران میتواند بیفتد کنار گذاشتن گاز است چون در زلزلهی تهران، کشندهتر، مرگبارتر و خطرناکتر از خود زلزله انفجارهای ناشی از گاز است. بنابراین به جای هر کاری میشد تهران را به سمت و سوی جایگزینی گاز با برق برد و این ممکن است زمان و هزینه ببرد اما به هر حال از هر موقعی شروع شود به سود این شهر است.
وی گفت: آرزوی من همیشه این است که گاز به روی تهران بسته و برق جایگزین آن شود. گرچه کاری هزینهبر، پرزحمت و وقتگیر خواهد بود اما بسیار لازم است که هر چه زودتر این اتفاق شروع شود؛ چون به سود آیندهی محتوم تهران است.
این کارگردان سینما با اشاره به اینکه چند سال پس از زلزلهی بم بار دیگر به آن شهر رفته و مردم را دیده که با وجود برخی اقدامات انجام شده هنوز در کانکس زندگی میکنند، دربارهی اکران فیلم «بیدار شو آرزو» بیان کرد: مخالفتی با اکران عمومی این فیلم ندارم، چون فیلم در اختیار بنیاد سینمایی فارابی است و اگر حداقل در گروه هنر و تجربه اکران شود، دست کم چند هزار نفری هم که آن را ببینند باز بهتر از دیده نشدن آن است و شاید سرسوزنی توجه را به فاجعهی قریب الوقوع تاریخ بشر جلب کند.
فیلم «بیدارشو آرزو» که در سال ۸۲ پس از زلزله بم ساخته شد، درباره معلم جوانی است که در یکی از روستاهای نزدیک بم زندگی میکند، صبح زلزله خود را از زیر آوار بیرون میکشد و میبیند همه اهالی روستا زیر آوار ماندهاند، پس پای پیاده به سمت بم راه میافتد، اما در بم با صحنههای مهیبتری برخورد میکند و ناچار برای کمک در شهر میماند.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «داریوش عیاری» درگذشت
- بزرگداشت کیانوش عیاری با نمایش «شبح کژدم»
- یادداشت «کیانوش عیاری» در سوگ ناصر تقوایی
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- نسخه اصلی «خانه پدری» آنلاین اکران شد
- یک نمایش برای «خانه پدریِ» کیانوش عیاری
- از راههای رفته/ چیزهایی که نباید میگفتم!
- واکنش کیانوش عیاری به قاچاق فیلم «کاناپه»؛ از نمایش غیرقانونی اثرم ناراضی هستم
- نوبت فیلم کیانوش عیاری شد؛ انتشار نسخه قاچاق از فیلم توقیفی «کاناپه»
- مجوز ساخت سینمایی برای ۶فیلمنامه صادر شد
- کیانوش عیاری در بیمارستان بستری شد
- تقدیم «ترانهای عاشقانه برایم بخوان» به کیانوش عیاری/ سینما دارای یک زبان مشترک است
- سرنوشت نامعلوم سریال کیانوش عیاری/ چرا تلویزیون ۸۷ متر را گردن نمیگیرد؟
- نشست «بررسی ارتباط میان کتاب و سینما»؛ کیانوش عیاری: نمیدانم اگر سینما نباشد باید چه کار کنم؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین





