
بهناز شیربانی :حیرت آور است وقتی در وانفسای اکران فیلم های کمدی، که تقریبا تمام فضای سالن های سینما را احاطه کرده اند، به دنبال دیدن فیلمی مطابق با سلیقه و معیارهای درست سینما می گردی، با ناباوری سانس های محدود سینماها را برای دیدن فیلم مورد علاقه ات پیدا می کنی! این موضوع بر همگان آشکار است که کمدی ها نبض سینماها را به دست گرفته اند و طی چند سال اخیر سینمای جدی تر و به اصطلاح اجتماعی کمتر مجالی برای عرض اندام پیدا کرده است. به همین رو، بسیاری از فیلم سازانی که آنها را با ساخت فیلم های اجتماعی به یاد می آوریم، هریک مسیری انتخاب کرده اند. برخی ترجیح داده اند تا زمانی که قواعد شورای پروانه ساخت برای تولید آثار اجتماعی به نقطه مطلوب نرسیده است، در این حیطه کاری انجام ندهند.
برخی ساخت فیلم در گونه های دیگر را به کارنکردن ترجیح داده اند و برخی دیگر با تمام دشواری ها همچنان فعالیت هایی در این حوزه دارند. از سویی دیگر، وضعیت علاقه مندان و مخاطبان سینمای اجتماعی نیز طی سال های اخیر چندان تعریفی نیست. فیلم های اندکی در این حوزه به اکران می رسند و همین تعداد محدود هم فضای مناسبی برای اکران در اختیار ندارند و سانس هایی که به هیچ وجه با فیلم های کمدی برابری نمی کند، در اختیارشان گذاشته می شود. طبیعی است که پاسخ سینماداران به این انتقاد این است که وقتی با خیل مشتاقان فیلم های سرگرم کننده و کمدی روبه رو می شویم، چاره ای جز بازکردن سانس های بیشتر برای آنها نداریم و اساسا همان سینماست که تا به امروز چراغ سالن ها را روشن نگه داشته است. پاسخ اشتباهی هم نیست، اما جایگاه سینمای جدی ایران در این میان کجاست؟ مدتی است فیلم «علت مرگ نامعلوم» به چرخه اکران اضافه شده است. فیلمی که مدت زمان زیادی اجازه اکران نداشت و این روزها مجالی برای این فیلم پیدا شده تا میزبان مخاطبانش باشد. «علت مرگ نامعلوم» فیلم مهمی است و به جرئت می توان گفت مخاطبانش را به تماشای یک فیلم حرفه ای، خوش ریتم و خوش ساخت دعوت می کند.
علی زرنگار، نویسنده و کارگردان این اثر سینمایی، دانش آموخته کارگردانی سینما و ادبیات نمایشی است. در کارنامه اش کارگردانی فیلم های کوتاه بسیاری دیده می شود و همکاری در نگارش فیلم نامه های بحث برانگیزی چون «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت»، «بدون تاریخ، بدون امضا» و «مغز استخوان» در کارنامه سینمایی او قابل تامل است. پس دور از ذهن نیست که نخستین اثر سینمایی او، «علت مرگ نامعلوم»، اثری کم نظیر و دلنشین و حرفه ای است؛ فیلمی که از همان دقایق اول مخاطبش را میخکوب می کند. بانیپال شومون، علیرضا ثانی فر، ندا جبرائیلی، علی محمد رادمنش، زکیه بهبهانی، رضا عمودزاده و سهیل باوی مقابل دوربین او ایفای نقش می کنند؛ ترکیب درستی از بازیگران که نمی توان به جای آنها بازیگران دیگری را متصور بود. به یقین که بعد از گذشت ماه ها غیاب فیلم جدی باکیفیت در اکران سینماها، دیدن این فیلم دلگرمی بزرگی است که همچنان می توان در این عرصه استعدادهای درخشانی دید. «علت مرگ نامعلوم» اثری است که در سینمای مستقل تعریف می شود. این را می توان در تمامی لحظات دیدن فیلم متوجه شد. با وجود این و امکانات محدودی که برای ساخت این اثر سینمایی به چشم می خورد، اما با فیلم نامه ای مستحکم، فیلم برداری و تدوین متناسب با قصه و بازی هایی که در خدمت ساختار قصه است روبه رو هستیم.
در پایان فقط می توان امیدوار بود فضای بیشتری برای دیده شدن چنین فیلم هایی در سینمای ایران فراهم شود.
روزنامه شرق
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





