ساخت فیلم رسمی المپیک ۲۰۲۰ توکیو به «نائومی کاواسه» فیلمساز مطرح ژاپنی سپرده شد.
به گزارش سینماسینما، به نقل از ددلاین، کمیته بینالمللی المپیک با همکاری کمیته برگزاری رقابتهای المپیک ۲۰۲۰ توکیو با بررسی فیلمسازان و استعدادهای ژاپنی و مشورت با متخصصان سینمایی در نهایت «نائومی کاواسه» را به عنوان کارگردان فیلم رسمی بزرگترین رویداد ورزشی جهان انتخاب کردند.
«کاواسه» که یکی از فیلمسازان محبوب جشنواره کن است و در سال ۱۹۹۷ با کسب جایزه دوربین طلای جشنواره کن با فیلم «سوزوکا» در سطح بینالمللی شناخته شد و ۱۰ سال بعد یعنی در سال ۲۰۰۷ با فیلم «جنگل محزون» موفق به کسب جایزه بزرگ این رویداد سینمایی معتبر شد، پنجمین زنی است که در تمام اداوار رقابتهای المپیک کارگردانی فیلم رسمی این رقابتها را بر عهده داشتند.
پیش از این «کارولین رولند» (المپیک لندن ۲۰۱۲)، «گو جون» (المپیک ۲۰۰۸ پکن)، «میا زترلینگ» (المپیک مونیح ۱۹۷۲) و «لنی ریفنستال» (المپیک برلیم ۱۹۳۶)، کارگردانان زنی بودند که فیلم رسمی رقابتهای المپیک را ساختهاند.
«نائومی کاواسه» در این باره گفت: «بازیهای المپیک تاریخی طولانی و باشکوه دارند و پس از ۵۶ سال است که این رقابتهای بینالمللی بار دیگر در ژاپن برگزار میشود. احساس میکنم الههی فیلم که روزی به سمت من آمد اکنون این فرصت را به من داده تا فیلم مستند این جشن ورزشی بزرگ که مردم جهان را به هم پیوند میدهد به تصویر بکشم.»
«کاواسه» کار خود را در عرصه فیلمسازی با فیلمهای کوتاه و مستند آغاز کرد و در سال ۱۹۹۷ به عنوان جوانترین برنده دوربینطلای کن انتخاب شد. از ساختههای این کارگردان ژاپنی میتوان به «سوزوکا»، «جنگل محزون»، «تلالو»، «لوبیای شیرین»، «آب ساکن» و «هانزو» اشاره کرد و جدیدترین ساخته وی با نام «ویژن» نیز امسال در جشنواره تورنتو رونمایی شد و پس از آن در جشنواره سنسباستین به روی پرده رفت.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





