برنامه «۹۰» باز هم با نیتی مغرضانه به موضوعات غیرتخصصی پرداخت.
به گزارش سینماسینما، کیهان نوشت: هر چند عادل فردوسیپور مقصر اصلی نیست؛ مقصر، مدیرانی هستند که به خاطر برخی مصلحتها، به افراد سوءاستفادهگر، فرصت سودجویی میدهند.
یکی از روزنامههای زرد و اجارهای روز گذشته تیتر یک خود را به ستایش از عادل فردوسیپور و برنامه «۹۰» اختصاص داد! اما مگر فردوسیپور چه کرده که چنین روزنامهای را که سردبیر آن به آمریکا پناهنده شده، به ذوق آورده است؟
ماجرا از این قرار است که این بار هم این به اصطلاح گزارشگر فوتبال، بدون رعایت اصل تخصص در برنامههای گفتوگو محور به موضوع ساختمان پلاسکو ورود کرد و ۴۵ دقیقه از وقت این برنامه را صرف تکرار مکررات و حرفهایی که در سایر برنامهها نیز بیان میشود اختصاص داد! البته آسیبشناسی حادثه تلخ پلاسکو، نه تنها هیچ ایرادی ندارد که بهطور طبیعی امری نیک و تحسین برانگیز است، اما مسئله این است که چرا مدیران سیما به یک گزارشگر فوتبالی که تخصصی در این زمینه ندارد، اجازه چنین کاری دادهاند و مسئله دیگر، رویکرد مغرضانه این بخش از برنامه «۹۰» بود.
وقتی واکنش ۴۵ دقیقهای فردوسیپور به فاجعه پلاسکو را کنار واکنش ۴۰ ثانیهای وی به سانحه اخیر تصادف دو قطار که موجب مرگ دردناک ۴۷ تن از هموطنانمان شد قرار میدهیم، چارهای نداریم جز اینکه نتیجه بگیریم، مسئله اصلی تهیهکننده «۹۰» جان انسانها نیست، بلکه او اهداف دیگری را پیگیری میکند! همان اهدافی که با تولید برنامه تملقآمیز برای وزیر خارجه و پخش تبلیغات رایگان برای فیلم امیر قطر، هم جهت است. البته عادل فردوسیپور مقصر اصلی نیست؛ مقصر، مدیرانی هستند که به خاطر برخی مصلحتها، به افراد سوءاستفادهگر، فرصت سودجویی و عرض اندام میدهند!
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- «فروشنده» در آینه مکتب نقد عمیقگرا / فیلمی که مخاطبانی فراگیر دارد
- توضیح روابط عمومی ساترا درباره برنامه عادل فردوسیپور در آپارات
- گزارشگری فردوسیپور ممنوع شد؟/ مدیرعامل فیلیمو فایل صوتی منتشر کرد
- وداع رسمی عادل فردوسیپور با صداوسیما با تیتراژی ۹۰ ثانیهای
- مسترکلاس اصغر فرهادی در موزه ملی سینمای ایتالیا
- چرا تلویزیون از مجریانش مراقبت نمیکند؟/ افول ناگهانی ستارههای تلویزیونی؛ همچنان پرسش برانگیز
- آقای جبلی! صراحت بیشتری داشته باشید /یک بار برای همیشه تکلیف ۹۰ را مشخص کنید
- چرا فردوسی پور کنار گذاشته شد؟ محمد سرافراز: مدیر شبکه ۳ خواست خودی نشان بدهد ۹۰ را تعطیل کرد
- مدیر مخالف عادل فردوسیپور از شبکه ۳ رفتنی شد؟/ شبکه ۲ یا سیما فیلم در انتظار فروغی
- وقتی فردوسیپورها نباشند…
- عادل که نباشد علیفر الگو می شود!
- چرا عادل فردوسیپور، محبوبِ سینماگران است
- معاون سیما: تغییر برخی از مدیران شبکهها اجتنابناپذیر است
- معرفی برگزیدگان جشنواره بینالمللی فیلمهای ورزشی ایران/ فوتبال ۱۲۰، بهترین برنامه ورزشی از نگاه مردم
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





