پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

به مناسبت پر کشیدن سی‌ودو شهید نفتکش سانچی،‌ عوامل گروه فیلم «سروز زیر آب» به کارگردانی محمدعلی باشه‌آهنگر و تهیه‌کنندگی حامد حسینی یادداشتی منتشر کرده است.

به گزارش سینماسینما، متن این یادداشت به شرح زیر است:

ققنوسی به اسم سانچی

شنیده بودیم که ققنوس بر فراز بلندی چنان بال می زند که از این تکاپو آتشی برافروخته می‌شود و خود در آن آتش می‌سوزد و از خاکستر این آتش فرزندش تبلور می یابد ولی نگفته بودند اگر این آتش خاکستری نداشته باشد چه می‌شود.

چند روزی سی و دو ققنوس بر پهنای اقیانوس بال زدند و بال زدند و بال زدند تا رسیدند به صاحب آتش

و این خاصیت گمنامی است که برخود هیچ نمی‌خواهد.

این روزها درگیر تنظیم تیتراژ پایانی “سروِ زیرِ آب” بودیم که دستی و قدمی از قلم نیفتد که یاد روزهای سخت پیش تولید افتادیم،

آن زمان که برای همکاری و همراهی ، فیلم‌نامه را برای ارگان‌ها و نهادها و … ارسال می‌کردیم و در این بین اندک بودند آنانی که همراه گردیدند و خواستند در این قصه‌ی عظیم و عزیز دستی بر آتش داشته باشند، آنانی که گمنامی را می‌شناسند.

گفتیم آتش …

اصلا” فکر نمی‌کردیم روزی برای سپاس و قدردانی از همراهی و همدلی سازمان شریف کشتیرانی بهانه‌مان آتش باشد.

آن هم آتشی فراتر از آتش ققنوس…

نمی‌دانیم چه مدت این بال زدن ققنوس‌های سانچی طول کشید تا صاحب اقیانوس، آرامشان کرد و جالب است خاکستری هم نماند.

و چه تلخ و سخت بود آن زمان که خبردادند ” امیدی به زنده بودنِ سی و دو سرنشین سرزمین سانچی نداشته باشید…”

چقدر دوست داشتیم آن زمان که برای قدردانی از ساکنین سرزمین کشتی‌ها ، این فیلم را اکران خصوصی می‌کردیم آنها هم بودند.

حتما” فرزندانشان بعد از دیدن فیلم “سرو زیر آب” به عظمت گمنامی پدرانشان بیشتر پی می‌برند.

در تب و تاب سودای سی‌مرغ ، مراقب اشکهای بازماندگان سی و دو ققنوس سانچی باشیم.

یادداشتی از تهیه کننده و عوامل فیلم سرو زیر آب

برای مردانی از جنس ققنوس.