آزاده باقری: حس خوبی که فیلم سینمایی «آبی روشن» ساخته بابک خواجه پاشا به مخاطب می دهد بر کسی که پای تماشای آن می نشیند پوشیده نیست. فیلم خوش ساخت با قاب های زیبا و دیدنی که موسیقی درون آن به خوبی نشسته است و می تواند مخاطب را تا انتهای قصه با خود همراه سازد. قصه مردی آبرومند و معتمد که توانسته با وجود غریب بودن در میان مردمان آن ولایت، خود را در دل آنها جای بدهد و با مسئولیت سنگینی که به دوش اش محول شده سعی می کند تا سربلند بیرون بیاید.
قاب های تصویری که «آبی روشن» به نمایش درآورده است در طول ۹۰ دقیقه بسیار جذاب و دیدنی هستند. چه قاب هایی که درون معدن گرفته شده و چه زاویه دیدهایی که در خانه ها، دوربینًبه مخاطب نشان می دهد و چه قاب هایی که در دل جاده،تماشاگر را با خود همراه می سازد.
در کنار زیبایی چنین تصاویر دلنشینی نمی توان از بازی بازیگران آن نیز به سادگی عبور کرد. مهران احمدی و مهران غفوریان به بهترین شکل ممکن توانستند ملودرامی دیدنی را از خود به نمایش درآورند؛ بدون آنکه یادآور بازی های کمدی شان باشند. این توانمندی بازیگران طنز است که در چند سال اخیر هم مخاطبان عام و هم منتقدان و صاحبنظران را شگفت زده می کند که چطور می توانند در ژانرهای جدی نیز خوش بدرخشند و حتی جوایزی همچون بهترین بازیگر مرد و زن را نیز از آن خود کنند.
حضور بازیگران جوانی مانند سارا حاتمی، مرتضی امینی تبار و روح الله زمانی نیز نشان می دهد که همچنان سینمای ایران می تواند به خود بازیگران قابلی را ببیند. این سه بازیگر توانا نشان دادند که می توانند در کنار بازیگران با تجربه خوش بدرخشند. اتفاقی که سارا حاتمی با بازی در کنار مهران احمدی رقم زد. او توانست با بازی درست خود کاندید دریافت سیمرغ بلورین از چهل و دومین جشنواره فیلم فجر نیز شود. اتفاقی که سال گذشته برایش در فیلم سینمایی «کت چرمی» رقم خورده بود و همچنان نیز انتظار می رود تا مسیر موفقیت را با بازی در فیلم های آینده اش به بهترین شکل ممکن طی کند.
در نهایت باید به این نکته نیز اشاره کرد که بابک خواجه پاشا در ساخته هایش چه در «در آغوش درخت» و چه در «آبی روشن» به دنبال هویت های ایرانی از دست رفته می گردد. او تمام تلاش خود را می کند تا بتواند باز هم سینمای کشور را به سمت ایرانیزه شدن پیش ببرد. کاری که به نظر می رسد در آن موفق بوده و باید همچنان منتظر ماند و دید در ساخته های بعدی اش هم قرار است چنین حس و حال خوبی را به مخاطبان طرفدار ملودرام منتقل سازد یا خیر.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «این صحنه خانه من است»؛ افسانه، حمید، تئاتر و باقی ماجرا
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- «روبیک» آماده نمایش و پخش شد
- «شیفتگی»؛ پیوند کلیشهی «آدم خوبه» با عنصر وحشت
- مقایسه سه تابلو در باب دوستی در سینما و ادبیات
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- آغاز بلیتفروشی «ویکُنتِ شقه شده» و بازگشت «باخ» به عمارت نوفللوشاتو
- اجرای نمایش هری پاتر تمدید شد/ «گردن»؛ تجربهای اکسپریمنتال با محوریت بدن و حرکت
- جبر جغرافیا/ کالبدشکافی روح مکان در «شهر خدا»
- «بامداد خمار» را چه چیزهایی «بامداد خمار» میکند؟
- درباره نمایشنامه «حسین شهید»/ نامهای سرگشاده
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- سه جایزه آمریکایی به فیلم ایرانی رسید
- اولین نمایش نسخه مرمتشده «کاغذ بی خط» در موزه سینمای ایران
- به بهانه زادروز کیارستمی، شهیدثالث، تقوایی و پناهی؛ چهار شیوه برای دیدنِ جهان
- اثر فیلمساز ایرانی در مسابقه کوتاه ونیز ۲۰۲۶
- «بره سیاه» در کاخ هنر روی صحنه میرود
- برآورده شدن آرزوی آقای بازیگر؛ نخستین آلبوم موسیقیِ آنتونی هاپکینز منتشر میشود
- اچبیاو مکس با اختلاف در صدر؛ نامزدهای جوایز اِمی ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتگویی به بهانه جایزه گوی بلورینِ کارلووی واری؛ بازگشت ستاره فیلم کیارستمی با فیلم کارگردان تُرک
- نیلوفر حدادی درگذشت
- برای هفتادونهمین دوره برگزاری؛ جشنواره لوکارنو فیلمهای ۱۱ بخش خود را اعلام کرد
- «زنان، بدون مردان»؛ از شهرنوش پارسیپور تا شیرین نشاط
- پوستر نمایش «هنوز زندهایم؛ داستان یک زلزله» رونمایی شد
- نولان: با این فیلم مهربان باشید/ «اودیسه» در نکوهش جنگ
- «رنگها همه سیاه هستند» در کانادا
- جورج کلونی شیر طلایی ونیز ۲۰۲۶ را میگیرد
- «داستان اسباببازی ۵» بهترین ژوئن گیشه آمریکای شمالی از سال ۲۰۱۹ را رقم زد
- اولین واکنشها به «اودیسه»ی نولان/ تحسینآمیز و شگفتآور
- گدار و هنر ویرانگر تصویر





