آزاده باقری: حس خوبی که فیلم سینمایی «آبی روشن» ساخته بابک خواجه پاشا به مخاطب می دهد بر کسی که پای تماشای آن می نشیند پوشیده نیست. فیلم خوش ساخت با قاب های زیبا و دیدنی که موسیقی درون آن به خوبی نشسته است و می تواند مخاطب را تا انتهای قصه با خود همراه سازد. قصه مردی آبرومند و معتمد که توانسته با وجود غریب بودن در میان مردمان آن ولایت، خود را در دل آنها جای بدهد و با مسئولیت سنگینی که به دوش اش محول شده سعی می کند تا سربلند بیرون بیاید.
قاب های تصویری که «آبی روشن» به نمایش درآورده است در طول ۹۰ دقیقه بسیار جذاب و دیدنی هستند. چه قاب هایی که درون معدن گرفته شده و چه زاویه دیدهایی که در خانه ها، دوربینًبه مخاطب نشان می دهد و چه قاب هایی که در دل جاده،تماشاگر را با خود همراه می سازد.
در کنار زیبایی چنین تصاویر دلنشینی نمی توان از بازی بازیگران آن نیز به سادگی عبور کرد. مهران احمدی و مهران غفوریان به بهترین شکل ممکن توانستند ملودرامی دیدنی را از خود به نمایش درآورند؛ بدون آنکه یادآور بازی های کمدی شان باشند. این توانمندی بازیگران طنز است که در چند سال اخیر هم مخاطبان عام و هم منتقدان و صاحبنظران را شگفت زده می کند که چطور می توانند در ژانرهای جدی نیز خوش بدرخشند و حتی جوایزی همچون بهترین بازیگر مرد و زن را نیز از آن خود کنند.
حضور بازیگران جوانی مانند سارا حاتمی، مرتضی امینی تبار و روح الله زمانی نیز نشان می دهد که همچنان سینمای ایران می تواند به خود بازیگران قابلی را ببیند. این سه بازیگر توانا نشان دادند که می توانند در کنار بازیگران با تجربه خوش بدرخشند. اتفاقی که سارا حاتمی با بازی در کنار مهران احمدی رقم زد. او توانست با بازی درست خود کاندید دریافت سیمرغ بلورین از چهل و دومین جشنواره فیلم فجر نیز شود. اتفاقی که سال گذشته برایش در فیلم سینمایی «کت چرمی» رقم خورده بود و همچنان نیز انتظار می رود تا مسیر موفقیت را با بازی در فیلم های آینده اش به بهترین شکل ممکن طی کند.
در نهایت باید به این نکته نیز اشاره کرد که بابک خواجه پاشا در ساخته هایش چه در «در آغوش درخت» و چه در «آبی روشن» به دنبال هویت های ایرانی از دست رفته می گردد. او تمام تلاش خود را می کند تا بتواند باز هم سینمای کشور را به سمت ایرانیزه شدن پیش ببرد. کاری که به نظر می رسد در آن موفق بوده و باید همچنان منتظر ماند و دید در ساخته های بعدی اش هم قرار است چنین حس و حال خوبی را به مخاطبان طرفدار ملودرام منتقل سازد یا خیر.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





