هفتادوسومین جشنواره فیلم ونیز با نمایش فیلم« ۷۶ دقیقه و ۱۵ ثانیه با عباس کیارستمی»، برای بزرگداشت این فیلمساز جهانی آغاز به کار کرد.
به گزارش سینماسینما شامگاه دهم شهریورماه، تالار بزرگ دارسنا ونیز در ایتالیا، میزبان فیلمسازان، منتقدان، ستارههای سینما و مدیران دیگر جشنوارهها از سراسر جهان بود که گردهم آمده بودند تا در نمایش ویژهی افتتاحیه این جشنواره با یاد عباس کیارستمی شرکت کنند.
این مراسم با اکران دو فیلم کوتاه نمایش داده نشده، از عباس کیارستمی همراه بود. «مرا به خانه ببر» فیلم سیاه و سفید ۱۶ دقیقهای و یک بخش از فیلم «۲۴ فریم» که کیارستمی مراحل پایانی آن را در طول دورهی درمان در بیمارستان و منزلش به پایان رسانده بود، دو اثری بودند که نمایش آنها با استقبال و ابراز احساسات تمشاگران همراه شد.
پیش از نمایش فیلم ۷۶ دقیقه و ۱۵ ثانیه با عباس کیارستمی، آلبرتو باربرا – رییس فستیوال ونیز- از عباس کیارستمی یاد کرد و از تفاوت او با دیگر فیلمسازان به لحاظ نوع فیلمسازی و تنوع کاری و چرایی برگزاری بزرگداشتی در این سطح، سخن گفت.
سپس احمد کیارستمی – فرزند عباس کیارستمی – با دعوت از سیف الله صمدیان، کارگردان فیلم ۷۶ دقیقه و ۱۵ ثانیه با عباس کیارستمی، برای سخنرانی به خاطرات حضورش در سال ۲۰۰۵ مراکش سر کلاس فیلمسازی عباس کیارستمی و مارتین اسکورسیزی برای دانشجویان مراکشی و آمریکایی اشاره و از رابطه خاص این دو فیلمساز بزرگ سینمای جهان یاد کرد.
کیارستمی گفت، تنها کسی را که در دنیا می شناختم که میتوانست کاری کند که برای بزرگداشت پدرم چه در ونیز چه در سایر نقاط جهان، فیلم شایستهای از او داشته باشیم، سیفالله صمدیان بود؛ همانطور که قبلا در پاریس در مراسم بزرگداشت پدرم هم گفتم، عباس کیارستمی در سفرهای داخل و خارج از ایران و برنامه های مشترک با صمدیان، معتقد بود مقابل دوربین او حضوری آسوده، با اطمینان و آرامش دارد. در شرایطی که اصولا از مقابل دوربین کسی بودن پرهیز میکرد و معذب بود.
او اضافه کرد: همین نوع شناخت باعث شد، مطمئن باشم حتا اگر شرایط زمانی درخواست برای ساخت چنین فیلمی مناسب نباشد، میتوانم از صمدیان بخواهم از تصاویر مربوط به این سالها، فیلمی را در این مدت محدود زمانی آماده کند.
در ادامه سیفالله صمدیان – فیلمساز و عکاس – گفت: هم خوشحالم که اینجا هستم هم خوشحال نیستم. خوشحالم از اینکه به نام سینما دور هم جمع شدیم و یک فیلم میبینیم و خوشحال نیستم که این فیلم به نام کیارستمی است و اصلا دوست نداشتم این فیلم به نام او و به یاد او باشد.
صمدیان عنوان کرد: امروز نمیخواهم حتا یک کلمه درباره کیارستمی، خاطرات سه دهه رفاقت و همکاری با او صحبت کنم؛ اما فکر میکنم همه حرفهای پنهان در ذهن و قلب و روح من در تکتک پلانهای این فیلم نفوذ کرده است. اگر نیست، از ضعف من است و اگر هست مطمئن باشید از قدرت من نیست؛ حتما از قدرت انرژی حضور کیارستمی در لحظات ثبت شده در دوربین است که به این فیلم امکان ساخته شدن داد.
دبورا یانگ – منتقد و نویسنده سرشناس نشریه ورایتی که سالها دبیر جشنواره تائورمینا در ایتالیا بوده است، هم دربارهی این فیلم با اشاره به اینکه گزارشی برای آن خواهد نوشت، گفت: اصلا فکر نمیکردم فیلمی دربارهی کیارستمی ببینم که همه حساسیتها و ویژگیهای فیلمسازی کیارستمی در آن رعایت شده باشد.
به گزارش روابط عمومی فیلم « ۷۶ دقیقه و ۱۵ ثانیه با عباس کیارستمی » رسرژ توبیانو، رییس سینما تک پاریس که به تازگی استعفا داده و تییری فرمو -رییس جشنواره کن و مدیر بنیاد لومیرها – هم در سالن حضور داشتند. تییری فرمو، گفت: این یک مستند واقعی است و لحظات نابی از عوالم بسیار خاص و کارهای متنوع هنری کیارستمی را در خود دارد.
او همچنین فیلم را برای جشنواره اش در لیون – فرانسه – که همزمان با جشنواره پوسان – ماه اکتبر سال ۲۰۱۶- برگزار میشود، دعوت کرد.
همچنین یکی دیگر از منتقدان قدیمی ایتالیا اعلام کرد که جشنواره ونیز بهتراین انتخاب را برای شروع داشت و زیباترین شکل از شروع یک جشنواره را شاهده بوده است.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





