افزوده شدن نام «لیل میکوئلا» اینفلوئنسر مجازی اینستاگرام به فهرست بازیگران یک آژانس استعدادیابی مطرح در هالیوود، این فرضیه را مطرح کرده است که بازیگران کامپیوتری روزی ستارههای سینما را خانهنشین خواهند کرد.
به گزارش سینماسینما، استیو رُز منتقد سینما و روزنامهنگار گاردین در یادداشتی مینویسد: آژانس هنرمندان خلاق (CAA) با داشتن نام چهرههای سینمایی مطرحی چون اسکارلت جوهانسون، ویل اسمیت و استیون اسپیلبرگ در فهرست اعضای خود، به عنوان یک عضو باسابقه و دائم صنعت هالیوود شناخته میشود اما جدیدترین نامی که به این آژانس اضافه شده با سایر اعضا تفاوتی جزئی دارد.
ورایتی در تاریخ ۶ مه (۱۷ اردیبهشت) در گزارشی از ثبت نام لیل میکوئلا (Lil Miquela) مدل، خواننده و اینفلوئنسر برزیلی-آمریکایی در آژانس هنرمندان خلاق پرده برداشت.
نکته اینجاست که میکوئلای ۱۹ ساله یک انسان واقعی نبوده و یک سلبریتی مجازی است که در سال ۲۰۱۶ توسط یک استارتاپ آمریکایی به نام براد (Brud) ساخته شد. با این حال فعالیتهای این چهره دیجیتال کاملا واقعی به نظر میرسد.
به گزارش ورایتی، آژانس هنرمندان خلاق با میکوئلا در حوزههایی چون تلویزیون، فیلمسازی، راهبردهای برند و تبلیغات همکاری خواهد کرد که احتمال استفاده از این شخصیت را در ساخت فیلم یا برنامههای تلویزیونی، قوت بخشیده است.
از زاویه دید صنعت سینما، بازیگران مجازی چشمانداز فربیندهای هستند؛ این نوع از هنرپیشهها انعطافپذیرند، از هیچ چیز شکایت نمیکنند و همیشه در بهترین حالت ممکن آماده فیلمبرداری هستند. آنها حتی میتوانند در زمانی که همهگیری یک ویروس صنعت سینما را فلج کرده بدون هیچ شکایتی به کار ادامه دهند و انتظار دستمزدهای بالا هم ندارند. همچنین برخی از این بازیگران کامپیوتری از امتیاز برخورداری از طرفداران بسیار نیز بهره میبرند.
به عنوان مثال میکوئلا در اینستاگرام ۲.۲ میلیون دنبالکننده دارد و با خوانندههای واقعی همخوانی کرده است. این چهره مجازی هم جوان و بهروز است و هم به زبان و فضای شبکههای اجتماعی مسلط. جاهطلب نیست و فقط برای همین کار برنامهریزی شده است.
آیا میکوئلا پیشقراول لشکری از بازیگران کامپیوتری است که قرار است بازیگران سینما را خانهنشین کنند؟ اگر این آینده سینماست پس باید فیلمهایی چون او (Her)، فراماشین (Ex Machina) و به ویژه فیلم فراموش نشدنی سیمون (Simon) با نقشآفرینی آلپاچینو را مقصر هموار شدن این راه بدانیم.
البته هنوز به آن مرحله نرسیدهایم. یک مسالهای که وجود دارد این است که میکوئلا هوش مصنوعی خالص نیست و با برنامهریزی و صدای انسان کار میکند بنابراین در واقع یک شخصیت زندهنماست. بازیگر چندان قابلی هم نیست چون وقتی پای نمایش جزئیات و احساسات درمیان باشد، چهرهاش به یک طیف مشخص محدود است.
با این وجود آژانس هنرمندان خلاق به طور حتم حس میکند که باد در کدام جهت میوزد و میداند که یک هنرپیشه موفق بودن فقط به بازی خوب بستگی ندارد. مثلا دلیل این که وین دیزل یا دواین جانسون برای بازی در یک فیلم دستمزدهای نجومی میگیرند الزاما این نیست که در ایفای نقشهای خود خیلی تبحر دارند. سلبریتی یک فاکتور جدانشدنی از معادله است که دیگر تنها به انسانها محدود نیست. ممکن است استدلال کنید که بازیگران کامپیوتری هیچگاه نخواهند توانست در زمینه هنری پیشرفت کنند یا حقایق اساسی درباره انسانیت را درک کنند اما لازم نیست این اتفاق بیفتد. تنها کاری که باید بکنند این است که تقلید کنند و آیا بازیگری همان تقلید کردن نیست؟
منبع: ایرنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
