#حسام_حیدری در شهرونگ نوشت :
بدون شک مهمترین خبر سینما تلویزیونی هفته گذشته، پخش فیلم جکی چان از شبکه استانی کیش بود که همگان را در بهت و حیرت و شعف فروبرد. اما خبر خوشحال کننده برای دوستداران جکیچانایسم در صدا و سیما این که، مدیر برکنار شده شبکه کیش به عنوان مشاور معاونت امور استانهای صداوسیما منصوب شد. در حکم ایشان به «حسن سابقه» و «تعهد»ش اشاره شده و این نشان میدهد مدیران تلویزیون هم از خودمان هستند و خیلی جدی نبوده. امیدوارم این مدیر در جایگاه جدیدش موفق باشد و حداقل از ساعت دوازده شب به بعد که همه خوابند از آن سی.دی جکی چان جدیدها چهارتا پخش کند.
خبر دیگر این که قرار است احسان علیخانی برنامه استعدادیابی تولید کند. یعنی اگر فکر میکنید در زمینههای بعض کردن، گریه کردن، زار زدن، ناله کردن، شیون کردن و بر سر و صورت خنج مالیدن، از شدت فغان از حال رفتن، غمباد، افسردگی و چیزهایی از این دست توانایی خاصی دارید حتما با این برنامه تماس گرفته و اعلام آمادگی کنید. به نظر میرسد داوران این برنامه استعدادیابی افراد زیر باشند: صابر ابر (پدر بغض سرعتی و چهره ناله. متخصص در ایفای کاراکترهای بدبختِ فلکزده و فلک زده بدبخت)، محمد علیزاده (استاد بغض آوازی و صاحب چند تالیف در باب چگونه در حین ترانه خواندن از حال برویم)، جواد خیابانی (صاحب سبک ناله در اجرا و صاحب جمله قصار کسی که گریه میکند حتما در استودیو است)
موضوع دیگر این که چند فیلم کمدی مطرح به جشنوراه فجر امسال نمیرسند (یا بهتر بگم: نرسانده شدند) و تهیهکنندههای این فیلمها به این نتیجه رسیدهاند که سری را که درد نمیکند چرا دستمال ببندند؟ وقتی هیچ وقت تو هیچ جشنواره فجری، فیلم کمدی مورد توجه قرار نمیگیرد و کلا داوران به فیلمهایی علاقه دارند که نوید محمدزاده توش داد میزند و دعوا میکند و چند تا معتاد زار دارد؛ برای چی الکی فیلمهایشان را درد سر بدهند؟ البته این که بعد از جشنواره فیلمها توقیف میشوند هم بیتاثیر نیست. یکی از این فیلمها که در جشنوراه شرکت نکرده. فیلم «زندانیها»ی آقای دهنمکی است که کارگردانش در مورد این فیلم گفته: «بعضی فیلمها جلوتر از زمان خودشان هستند و نباید تو مسابقه شرکت کنند» نکنید با ما این کارها رو آقای دهنمکی. انقدر فیلم جلوتر از زمان خود برای ما نسازید. ما جنبهاش رو نداریم. ما به همون بایرام لودر و باقالی و ارژنگ امیرفضلی راضی هستیم به خدا. یک وقت زیادی از زمان جلو میرید دردسر میشه.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





