سینماسینما، منوچهر والیزاده
فکر میکنم صدایی مثل صدای پرویز بهرام را دیگر کمتر بتوانیم داشته باشیم، یک صدای ماندگار، یک صدای جاودانه.
حدود سالهای سیوهفت، یا سیوهشت به خاطر فیلم «اتللو» با صدای پرویز بهرام آشنا شدم. آن زمان هنوز به کار دوبله وارد نشده بودم ولی «اتللو» را خیلی دوست داشتم به همین دلیل به دنبال صاحب آن صدا رفتم و با ایشان آشنا شدم. صدای ایشان را بسیار دوست داشتم و همیشه دوست داشتم آن را بشنوم. بعد هم به کار دوبله وارد شدم و بشتر با خود ایشان آشنا شدم و در طول این سالها چندین کار دوبله با هم انجام دادیم که پرویز بهرام مدیر دوبلاژ بود و همین همکاری باعث افتخار من بود.
پرویز بهرام بسیار آدم فرهیخته،خوشاخلاق، خوشرو، باسواد، مطالعه کرده، منضبط و با دیسیپلینی بود، او همچنین وکیل دادگستری و تحصیل کرده بود و در طی چند سالی که در هنرهای دراماتیک کار تئاتر میکرد و بعد از تئاتر هم وارد دوبله شد، در کنار اینها کار وکالت هم انجام میداد. تقریبا میتوانم بگویم او جزو اولینهای دوبله در ایران بود. زمانی که میخواست یک نقش را بگوید سرسری آن را قبول نمی کرد؛ پیش از قبول هر نقش حتما روی آن فکر و مطالعه میکرد و بعد آن نقش را میگفت. یادم هست که برای یک نقش هفتهها درباره آن فرد و ویژگیهای شخصیتیاش مطالعه می کرد تا آن را بتواند به درستی و به بهترین شکل ممکن بگوید. جزو مدیران دوبلاژ درجه یک بود، مانند هوشنگ لطیفپور و علی کسمایی. این دو عزیز استاد بنده هم بودند. با آنها کار میکرد و جایگاه والایی در دوبله و تئاتر داشت.
من با ایشان کار میکردم و همین یک خاطره بزرگ است. ایشان نقش «اتللو» را میگفتند و صدایشان یک صدای خاص و درخشانی بود که در دوبله چنین صدایی نداشتیم. خیلی قبلتر از انقلاب یک بازیگر فرانسوی بود به نام ادی کنستانتین که نقش یک پلیس را بازی میکرد؛ یک پلیسی بود که با حالت لمپنی حرف میزد. آقای بهرام این نقش را میگفت و همین برای من خیلی جالب بود که یک نفر هم بتواند نقش اتللو را به آن زیبایی بگوید، هم جای یک پلیس لمپن صحبت کند، همین باعث علاقه من به آن صدای زیبا شد.
یک فیلم ارزندهای که ایشان در آن دوبله زیادی داشت، فیلم «دانتون» بود که من خودم هم در آن دیالوگهایی داشتم و بهترین فیلمی بود که من در آن با ایشان همکاری کردم. ایشان به جای اسپیر صحبت میکرد. دوبله همین است؛ پراز خاطرات در کنار هم بودن.
او در کار گویندگی هم بسیار موفق بود. وارد رادیو شد. یک مدت آنجا بود و یک برنامهای بود به نام «جانی دالر»، یک برنامه پلیسی که بعدازظهرها رادیو آن را پخش میکرد و داستانهای پلیسی تعریف میکرد. اول این نقش را حیدر صارمی میگفت و بعد از او پرویز بهرام آن را به عهده گرفت. با اینکه صدای خاصی داشت ولی چون قبلتر کار تئاتر کرده بود، با حسها کاملا آشنایی داشت. به همین دلیل بلد بود چگونه صحبت کند؛ بعضیها میگفتند صدای خودش را عوض میکند. اما او به قدری به نقشها تسلط داشت که آن حس لازم را به مخاطب القا میکرد. پرویز بهرام در کار خود مهارت بسیاری داشت.
علاوه بر همه اینها ایشان اوایل در تلویزیون خیلی فعالیت داشتند؛ فیلمهای دهه ۳۰ هالیوود که میآمد، پرویز آنها را دوبله میکرد و بیشتر نقشهای وکلا، قاضی و نقشهای مرتبط با دادگاه را میگفت. در آن زمان بسیار فعالیت میکرد. واحد دوبلاژ تلویزیون به این صورت نبود و نسبت به الان فقیرتر بود و تجهیزات به اینصورت درست نشده بود.
من فکر میکنم چنین صدایی را دیگر کمتر بتوانیم داشته باشیم، یک صدای ماندگار، یک صدای جاودانه، همان برنامه «جاده ابریشم» با صدای او شکل گرفت و شناخته شد. خاطرم هست که در تهران همه آن را تماشا میکردند. صدایش بسیار خاص بود. صدایی به این شیرینی را الان که در دوبله نداریم اما امیدوارم در آینده این صدا را داشته باشیم.
روحشان شاد
یادداشت شفاهی
منبع: خبرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نیلوفر حدادی درگذشت
- یادبود «منوچهر والیزاده» در خانه هنرمندان ایران
- دو تصویر از تاریخ دوبله ایران
- وداع با صدای ماندگار دوبله؛ بدرقه منوچهر والیزاده به خانه ابدی/ دوبلوری بدون جایگزین
- منوچهر والیزاده درگذشت
- ایرج رضایی درگذشت
- چهل و سومین جشنواره فیلم فجر؛ بزرگداشت بابک، والیزاده و الوند در افتتاحیه جشنواره
- بزرگداشت نصرالله مدقالچی برگزار شد؛ صدای ماندگاری که امپراطور دوبله ایران است
- بزرگداشت نصرالله مدقالچی در کانون ادبی زمستان برگزار می شود
- همه صداهای لورل و هاردی در بیست و سومین قسمت «صداهای ابریشمی»
- انتشار گفتگوی موزه سینما برای زادروز «منوچهر والیزاده»؛ مردم به وجود هنرمندان معنا میبخشند
- علی اصغر رضایی نیک درگذشت
- پرویز ربیعی درگذشت
- دوبله آثار کودک حساس، مهم و پر از ظرافت است
- اختتامیه جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان/ پروانه سی و پنجم بر شانه برگزیدگان نشست
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





