شاهرخ دولکو در شرق نوشت :این یادداشت کوتاه نه درباره سهرخ- آخرین فیلم جعفر پناهی- که درباره خودِ اوست. من فیلم را ندیدهام. چهبسا اگر روزی هم دیدم، از آن خوشم نیاید. این یک سمت ماجراست، اما جعفر پناهی فیلمسازی تحسینبرانگیز است با روحیهای مقاوم. این سمت دیگر ماجراست؛ همان سمتی که من دوست دارم و این یادداشت کوتاه درباره آن است؛ درباره مردی که از پنجره وارد میشود و ناگهان بر بام جهان میایستد؛ مردی که اجازه نمیدهد چیزی مانع رفتنش شود. چیزی نگهش دارد. چیزی او را پس بزند. چیزی از کارکردن- فیلمساختن- بازش دارد. این خصلت کمیاب و رشکبرانگیز دقیقا همان چیزی است که ما همه به آن احتیاج داریم. پناهی بهجز فیلمساختن، نوعی از زندگی را هم به تماشاگرش گوشزد میکند؛ نوعی از زندگی که با ایستادن، سر در گریبانبردن، کوتاهآمدن و درجازدن ناآشناست.
کمتر کسی خبر داشت که پناهی فیلم جدیدی ساخته است. با اعلام اسامی فیلمهای بخش مسابقه جشنواره کن امسال، حیرت بیشتر شد. بهجز اصغر فرهادی که احتمال حضورش در جشنواره از مدتها قبل میرفت، اینبار ایران با دو فیلم در بخش مسابقه اصلی حضور داشت. دومی، سهم فیلمسازی بود که اصلا قرار نبود فیلمی بسازد و حالا فیلم ساختهشدهاش دومین میهمان کن بود. رایزنیها برای حضور او در کن شروع شد؛ چیزی که نتیجهاش از قبل معلوم بود. نه نامه رئیس جشنواره و نه حمایتهای دیگر فیلمسازان و هنرمندان نتوانست این سد را بشکند. پناهی خود در فرودگاه حاضر شد و همکارانش را بدرقه کرد. با لبخند. این تصویری است از هنرمندی که هیچ چیزی جلوی راهش را نمیگیرد و لاجرم هیچ چیزی هم نمیتواند حذف یا مغلوبش کند. چند روز بعد، نتیجهاش معلوم شد. دخترش بر سن حضور پیدا کرد و پیام پدرش را خواند؛ برای جایزهای که حالا در دست داشت. پس شاید درستتر باشد که بگوییم پناهی در کن حضور داشت. نه ما و نه هیچکس دیگری او را نمیدید، اما فیلمش بود و دیده شد و بر بام ایستاد و این برای هنرمندی که میخواهد حرفش، کارش و هنرش دیده شود کافی است. پناهی زمانی گفته بود: «من فیلمسازم. اگر از در راهم ندهند از پنجره میآیم». این داستان مردی است که از پنجره آمد و بر بام جهان ایستاد. مبارکش باشد.
پینوشت: در صفحه معرفی فیلم، نویسندگان فیلمنامه جعفر پناهی و نادر ساعیور ذکر شدهاند، اما در تصویری که از شب اختتامیه کن مخابره شده، نام نادر ساعیور بهعنوان تنها نویسنده فیلمنامه سهرخ ذکر شده است. چه فیلمنامه فقط توسط ساعیور نوشته شده باشد، چه در همکاری با پناهی، نامی که از شب اختتامیه تاکنون در خبرها جا افتاده است، ساعیور است. خوب است که پناهی که خود در جریان کاملِ فیلمش هست، نامی از او ببرد تا حق او نیز محفوظ بماند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- برگزیدگان دومین فستیوال واک معرفی شدند
- اکران مستند «کابوک» در پردیس سینمایی چارسو
- «شبهای پرتره» با عکاسی از علیرضا مشایخی آغاز میشود
- بهار قاسمی با «دُخشید» ۲ جایزه جهانی گرفت
- «به نوبت» در راه آمریکا و کلمبیا/ «آمرغ» به مسکو میرود
- تجلیل از هنرمندان لابراتوارها در خانه سینما
- حدیثِ حاضرِ غایب؛ خوانشی رِوایتشناختی از نمایش «دیوانهخانه زری بوره»
- تحلیل ششلایهای فضا در فیلم «میلیونر زاغه نشین»/ شهری که در سئوال و جواب تصویر میشود
- نگاهی به فیلم «مرگ رابین هود»/ خستهام از نفرینِ این چرخه اندوه*
- نمایندگان چین، عربستان، رواندا و نیجریه در راه اسکار ۲۰۲۷
- اکران خصوصی فیلم بیدار / گزارش تصویری
- معرفی برگزیدگان جشنواره کودکو نوجوان سیوهشتم
- «داریوش عیاری» درگذشت
- با نگاهی به فیلم «بیداد»/ نسبت سینمای اجتماعی با اخلاق
- به بهانه پایان یک سریال جنایی پلیسی/ اعتراف در چهار دیواری
- دو فیلم ایرانی در جشنواره شبهای سیاه تالین/ گلشیفته فراهانی در یک فیلم از افغانستان
- «فصل شیرین» آماده نمایش شد
- با مشارکت انجمن تئاتر کودک و نوجوان و انجمن نمایشگران عروسکی؛ جشن روز کودک در خانه تئاتر برگزار میشود
- ادغام ۱۱۱ میلیارد دلاری پارامونت و برادران وارنر
- «زیور» از ایتالیا و تایلند جایزه گرفت
- معرفی بازیگران «قطع رابطه در خانه»
- نسخه ویژه نابینایان «نفس عمیق» با صدای پریوش نظریه منتشر میشود
- بازگشت «ویکُنتِ شقه شده»/ میزبانی عمارت نوفللوشاتو از ۳ نمایش
- جرج کلونی در فرانسه رستوران باز کرد!
- مستند «زیر یک آسمان» آمادهی نمایش شد
- بیضاییخوانی به «کارنامهی بُندارِ بیدخش» رسید
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- «بچهخور»؛ حقیقتی که خلاف جهتِ جهان میدود
- پس از ۴۰ سال؛ «مستر بین» به تئاتر بازمیگردد
- «کاغذ بیخط »؛ فیلمی روشنفکرانه با نگاهی فلسفهگرا






