شاهرخ دولکو در شرق نوشت :این یادداشت کوتاه نه درباره سهرخ- آخرین فیلم جعفر پناهی- که درباره خودِ اوست. من فیلم را ندیدهام. چهبسا اگر روزی هم دیدم، از آن خوشم نیاید. این یک سمت ماجراست، اما جعفر پناهی فیلمسازی تحسینبرانگیز است با روحیهای مقاوم. این سمت دیگر ماجراست؛ همان سمتی که من دوست دارم و این یادداشت کوتاه درباره آن است؛ درباره مردی که از پنجره وارد میشود و ناگهان بر بام جهان میایستد؛ مردی که اجازه نمیدهد چیزی مانع رفتنش شود. چیزی نگهش دارد. چیزی او را پس بزند. چیزی از کارکردن- فیلمساختن- بازش دارد. این خصلت کمیاب و رشکبرانگیز دقیقا همان چیزی است که ما همه به آن احتیاج داریم. پناهی بهجز فیلمساختن، نوعی از زندگی را هم به تماشاگرش گوشزد میکند؛ نوعی از زندگی که با ایستادن، سر در گریبانبردن، کوتاهآمدن و درجازدن ناآشناست.
کمتر کسی خبر داشت که پناهی فیلم جدیدی ساخته است. با اعلام اسامی فیلمهای بخش مسابقه جشنواره کن امسال، حیرت بیشتر شد. بهجز اصغر فرهادی که احتمال حضورش در جشنواره از مدتها قبل میرفت، اینبار ایران با دو فیلم در بخش مسابقه اصلی حضور داشت. دومی، سهم فیلمسازی بود که اصلا قرار نبود فیلمی بسازد و حالا فیلم ساختهشدهاش دومین میهمان کن بود. رایزنیها برای حضور او در کن شروع شد؛ چیزی که نتیجهاش از قبل معلوم بود. نه نامه رئیس جشنواره و نه حمایتهای دیگر فیلمسازان و هنرمندان نتوانست این سد را بشکند. پناهی خود در فرودگاه حاضر شد و همکارانش را بدرقه کرد. با لبخند. این تصویری است از هنرمندی که هیچ چیزی جلوی راهش را نمیگیرد و لاجرم هیچ چیزی هم نمیتواند حذف یا مغلوبش کند. چند روز بعد، نتیجهاش معلوم شد. دخترش بر سن حضور پیدا کرد و پیام پدرش را خواند؛ برای جایزهای که حالا در دست داشت. پس شاید درستتر باشد که بگوییم پناهی در کن حضور داشت. نه ما و نه هیچکس دیگری او را نمیدید، اما فیلمش بود و دیده شد و بر بام ایستاد و این برای هنرمندی که میخواهد حرفش، کارش و هنرش دیده شود کافی است. پناهی زمانی گفته بود: «من فیلمسازم. اگر از در راهم ندهند از پنجره میآیم». این داستان مردی است که از پنجره آمد و بر بام جهان ایستاد. مبارکش باشد.
پینوشت: در صفحه معرفی فیلم، نویسندگان فیلمنامه جعفر پناهی و نادر ساعیور ذکر شدهاند، اما در تصویری که از شب اختتامیه کن مخابره شده، نام نادر ساعیور بهعنوان تنها نویسنده فیلمنامه سهرخ ذکر شده است. چه فیلمنامه فقط توسط ساعیور نوشته شده باشد، چه در همکاری با پناهی، نامی که از شب اختتامیه تاکنون در خبرها جا افتاده است، ساعیور است. خوب است که پناهی که خود در جریان کاملِ فیلمش هست، نامی از او ببرد تا حق او نیز محفوظ بماند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- داوری آزاده بیزارگیتی در جشنواره ایتالیایی
- محمود کلاری رییس هییت داورانِ جشنواره زردآلوی طلایی شد
- ابتکار کیت بلانشت برای حمایت از هنرمندان مقابل هوش مصنوعی
- دلاور دوستانیان درگذشت
- «شیفت آخر بیمارستان»؛ روایتی انسانی از جنگی که جان انسانها را هدف گرفت
- مجموعه فیلمهای استنلی کوبریک منتشر میشود
- «برای فروش» از ۱۰ تیر روی صحنه میرود
- بزرگداشت عدنان غُریفی برگزار شد؛ راوی نخل
- در بیست و هشتمین دوره برگزاری؛ «راپسودی آتلانتیک» بهترین فیلم جشنواره شانگهای شد
- «آشغالهای دوست داشتنی»؛ جنگ روایتها
- بازگشت «بامداد خمار» از ۲۲ تیر
- معرفی هییت داوران هشتاد و سومین جشنواره فیلم ونیز
- نگاهی به سریال «گل سنگ»؛ آخرین شب آرامش
- پوستر فیلم سینمایی «براسو» رونمایی شد
- شروین حاجیپور بازیگر «بن سای» شد
- جیمز باروز درگذشت
- ادیپ شاه؛ فیلم حیرت آور هوش مصنوعی از تراژدی یونانی
- «پرنده کوچک خوشبختی»؛ مهمترین اثرِ روان سوژهگرای سینمای ما
- «گل سنگ»؛ سریالی که قواعد نمایش خانگی را بر هم زد
- جایزه برادران لومیر به برادران کوهن اهدا میشود
- مراسم تشییع پیکر بهروز رضوی / گزارش تصویری
- وداع با صدای ماندگار ایران/ پیکر بهروز رضوی به خانه ابدی بدرقه شد
- همه داستانهای کوتاه ادگار آلن پو در فیدیبو
- اصغر فرهادی در پرتغال مسترکلاس کارگردانی برگزار میکند
- فیلم سینمایی «زن و بچه» به اکران آنلاین رسید
- مسئولیت تازه برای گییرمو دل تورو، دیوید لیچ و هنرمندان دیگر؛ هیئت مدیره اسکار ۲۰۲۶-۲۰۲۷ معرفی شد
- مستند «پهلوانان نمیمیرند» رونمایی شد
- نمایشگاه «عدنان» در اهواز افتتاح شد
- درباره نمایشگاه نقاشی «تیساپه»؛ یافتن معنای اثر از میان رنگها
- بهروز رضوی درگذشت






