
اصغر سمسارزاده ؛ بازیگر پیشکسوت سینما، در گفتگویی با “سپیده آماده” از همبازی شدن با محمود دولت آبادی در تئاتر، حضور در مراد برقی، همسفر و ممل امریکایی و نداشتن حقوق بازنشستگی پس از ۶۰ سال بازیگری گفت.
به گزارش سینماسینما ؛ سمسارزاده در خصوص فروش فیلم های همسفر و ممل امریکایی به “سپیده آماده” گفت: ماجرای عشق بهروز وثوقی و گوگوش باعث شد که مردم اقبال بیشتری به فیلم هایی که با بازی این دو نفر ساخته میشد نشان دهند.
با محمود دولت آبادی در تئاتر نگاهی از پل همبازی بودم
اصغر سمسارزاده با اشاره به فعالیت در عرصه تئاتر اظهار کرد: افتخار من بازی در نمایشنامه هایی بود که به قلم غلامحسین ساعدی نوشته شده بود. وی ادامه داد: من در نمایش نگاهی از پل نوشته آرتور میلر و به کارگردانی پرویز بهرام با محمود دولت آبادی همبازی بوده ام و این دومین افتخار من در عرصه بازیگری تئاتر است.
حضور فروزان، ضامن فروش فیلم ها بود
بازیگر فیلم امشب دختری میمیرد در خصوص آغاز سینما با این فیلم تاکید کرد: افتخار من این بود که در کنار زنی بازی کردم که آرتیست بزرگ سینمای ایران در آن روزها بود؛ سرکار خانم فروزان، آنروزها خانم فروزان، معیار فروش فیلمها محسوب می شد.
سر فیلم آقای هالو ۵ هزار تومان دستمزد گرفتم، وقتی اپارتمان ۳هزار تومان بود!
بازیگر فیلم آقای هالو در خصوص همکاری با داریوش مهرجویی گفت: من حاضر بودم از جلوی دوربین داریوش مهرجویی رد بشوم و او نقشی در فیلم آقای هالو به من داد، من در این فیلم برای فقط یک روز فیلمبرداری ۵ هزار تومان دستمزد گرفتم این در حالی بود که در آن روزها قیمت خرید یک آپارتمان متوسط ۳ هزار تومان بود.
ممل آمریکایی با بازی بهروز و گوگوش ماندگار شد
وی در خصوص فیلم ممل آمریکایی گفت: فیلم ممل آمریکایی به دلیل بازی خوب بهروز وثوقی و خانم گوگوش و نادره در خاطر مردم ماندگار شد.
تا دو قرن دیگر بازیگری مانند بهروز در سینما متولد نمی شود
سمسارزاده در خصوص بازی در فیلم همسفر تاکید کرد: یکی از ماندگارترین خاطرات من حضور در این فیلم و همبازی شدن با سلطان سینمای ایران از ابتدا تا به امروز بهروز وثوقی است که من فکر نمیکنم تا دو قرن آینده هم بازیگری مانند او به عرصه سینما را پیدا کند و همچنین همکاری با خانم گوگوش و خانم نادره.
بهروز می گفت من اگر سر فیلمبرداری نباشم، به فیلم آب می بندند
سمسارزاده در خصوص خاطرات پشت صحنه فیلم همسفر ادامه داد: بهروز وثوقی روزهایی که فیلمبرداری نداشت هم بر سر صحنه حضور پیدا میکرد و میگفت اگر من نباشم به فیلم آب می بندند.
بعد ۶۲ سال کار، ۱۹۵ هزار تومان حقوق بازنشستگیم از خانه سینما است
وی در خصوص حقوق بازنشستگی اش از خانه سینما گفت: حقوق من پس از ۶۲ سال حضور و فعالیت در عرصه بازیگری ۱۹۵ هزار تومان است، چون می گویند از میان این ۶۲ سالی که من در عرصه بازیگری فعال بودم فقط ده ساله اش را بیمه خانه سینما پذیرفته است، آیا هیچ کسی نیست که بتواند بیمه و حقوق بازنشستگی من را درست کند؟!
پس از انقلاب ده سال بیکار بودم
بازیگر فیلم چپ دست ادامه داد: پس از پیروزی انقلاب بسیاری از بازیگران از کشور رفتند، اما من دلیلی برای رفتن ندیدم و به همین دلیل ماندن ده سال ابتدایی انقلاب را در شمال می گذراندنم تا این که به دعوت آقای منتظری به عرصه تئاتر بازگشتم و اجرایی را در بولینگ به روی صحنه بردم.
دست راست و چپ نمیشناسندو به ما میگویند فیلمفارسی
بازیگر فیلم خوابم میاد در خصوص همکاری با رضا عطاران تصریح کرد: رضا عطاران در سینمای کمدی ما حرف اول و آخر را میزند. وی در خصوص لقب فیلمفارسی نهادن بر فیلم های قبل از انقلاب خاطر نشان کرد: کسانی که دست راست و چپش را نمی شناسند به سینمای قبل از انقلاب می گوید فیلم فارسی، در حالی که این فقط به دلیل زبان فارسی این لقب بر فیلمها اطلاق شد.
گفتنی است اصغر سمسارزاده، بازیگری را در سالهای دهه چهل و با بازی در نمایش نامه های غلامحسین ساعدی آغاز کرد و با فیلم سینمایی آقای هالو به کارگردانی داریوش مهرجویی در سال ۴۹ به شهرت رسید. سمسارزاده در سال ۵۲ در مجموعه پر طرفدار آن روزهای تلویزیون حضور پیدا کرد و اصغر ترقه که نام کاراکتر او در این سریال بود پس از گذشت دهه ها هنوز هم در خاطر مردم باقی مانده است.
از جمله فیلم های سینمایی که با حضور وی بر پرده سینماها جای گرفت می توان به همسفر، ممل امریکایی، مراد برقی و هفت دخترون، آب و دلقک اشاره کرد.
سمسارزاده هم مانند بسیار دیگری از بازیگران، پس از انقلاب کم کار شد، اما با
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





