به گزارش سینماسینما، سجاد روشنی در جام جم نوشت: الیکا عبدالرزاقی در هشت سالگی، نامه های جواهر نعل نهرو به دخترش را می خوانده، این کتاب را پدرش به او داده، پدری که او را در ۱۱ سالگی در زلزله رودبار از دست داده است و حالابا امین زندگانی دیگر بازیگر شناخته شده کشورمان زندگی می کند. او عمل جراحی زیبایی خانم ها را وحشتناک و ترسناک توصیف می کند و می گوید، این چهره ها بیشتر به درد بازی در نقش منفی می خورد. به شبکه های اجتماعی هم معتاد نیست و ناراحت است چرا بی اجازه مدام در گروه های تلگرامی وی را اضافه می کنند و او هر شب ناچار است این گروه ها را پاک کند. اینها بخش هایی از گفت وگوی ما با این بازیگر تلویزیون، سینما و تئاتر است که در ادامه می خوانید.
شما اوقات فراغت خود را چطور سپری می کنید؟
البته من اوقات فراغت کم دارم، در نتیجه باید بگویم دوست دارم این اوقات را طوری سپری کنم که سفر بروم و جاهایی که ندیده ام را تجربه کنم. زمان هایی هم که برای من اوقات فراغت محسوب می شود روزهایی است که سر کار نمی روم و فیلم ها و سریال های محبوبم را می بینیم و کتاب می خوانم.
ظاهرا شما خیلی اهل کتاب هستید. چون در یک ویدئو که به معرفی کتاب اختصاص داشت همراه با همسرتان آقای امین زندگانی نقش آفرینی کردید. این علاقه شما به کتاب در کجا ریشه دارد؟
مادر خیلی کتابخوانی داشتم. از همان بچگی به مطالعه علاقه داشتم. البته با ترتیب درست کتاب نخواندم، یعنی این طور نبوده که سیر مطالعاتی درستی داشته باشم؛ مثلادر ده سالگی تولستوی رومن رولان نخوانم. من در آن سن این کتاب ها را می خواندم. کمی زود بود. یادم هست هشت سالگی کتابی از پدرم هدیه گرفتم که نامه های جواهر نعل نهرو به دخترش بود. پدرم این کتاب را به من هدیه داد به این جهت که نامه های یک چهره مشهور به دخترش بود، اما در همان موقع آن را خواندم. بعدها در دبیرستان توانستم سلیقه ام را هم پیدا کنم. با این حال متفاوت می خوانم. مثلابرخی می گویند فقط رمان یا کتاب های تاریخی می خوانند، اما من متفاوت می خوانم. مثلااز شهر کتاب که خرید می کنم، مشورت می گیرم چون با بعضی از کتاب ها آشنایی ندارم.
مادر و پدرتان در قید حیات هستند؟
مادرم بله، اما پدرم وقتی ۱۱ ساله بودم در زلزله رودبار فوت کردند.
خدا رحتمتشان کند. چقدر با همسرتان وقت می گذرانید؟ با توجه به این که همسرتان همکارتان است.
خیلی سعی می کنیم با هم وقت بگذرانیم. اما شرایط کاری ما بی انصافی است. مثلا۱۶ روز شب کاری داشتم اما امین روزکار بود. طوری بود که همدیگر را نمی دیدیم. اما سعی می کردیم همان زمان کوتاه را هم طوری مدیریت کنیم که باهم صبحانه بخوریم. وقتی هردو سر کار می رویم این مشکلات پیش می آید. من ترجیح می دهم نوبتی سر کار برویم.
ما خوشحالیم که شما در صلح و صفا زندگی می کنید متاسفانه زندگی برخی زوج های هنری تداوم ندارد. همین موضوع دامن می زند به ذهنیت علاقه مندان که می گویند زوج های هنری نمی توانند با هم زندگی کنند. به نظر شما علت این جدایی ها چه می تواند باشد؟
این یک اتفاق همه گیر است. تحمل ها کم شده، صبوری پایین آمده، خودخواهی ها زیاد شده، شرایط مالی و بسیاری مسائل دیگر هم هست. از طرفی برخی ازدواج ها اشتباه شکل گرفته است. خیلی ها برای این که بیشتر با هم باشند ازدواج کردند و روابط عمیقی با هم ندارند. این در کل جامعه هست اما ما جلوی چشم مردم هستیم و همه زود می فهمند فلان زوج جدا شدند. البته در شغل ما آسیب ها هم بیشتر است.
نظرتان درباره این همه عمل جراحی زیبایی بخصوص در مورد بازیگران زن چیست؟
وحشتناک است. ما به چهره های مختلف نیاز داریم. همه قرار نیست زیبا باشند. درحالی که اسمش زیبایی هم نیست، بیشتر شبیه یک چیز ترسناک است. متاسفانه اپیدمی شده است. این آدم ها بیشتر از جراح به روانکاو نیاز دارند تا خودشان را بیشتر دوست داشته باشند و به خودشان بیشتر احترام بگذارند. اگر بنا به این چیزها باشد من خیلی زودتر باید می رفتم فکم را عمل می کردم یا پوستم را می کشیدم. اما ما به هنرمند زشت هم نیاز داریم. احساس می کنم تعداد هنرپیشه هایی که نقش منفی باید بازی کنند روز به روز بیشتر می شود، چون دخترهای خوشگل ما کاری با صورتشان می کنند که باید نقش منفی بازی کنند.
چقدر اهل شبکه های اجتماعی هستید؟
پیگیری می کنم، اما اصلامعتاد نیستم. از آن دسته آدم هایی نیستم که گوشی مدام کنار دستم باشد و چک کنم تلگرام و اینستاگرام چه خبر است. از طرفی خیلی ناراحت می شوم فرهنگ این چنینی وجود ندارد و بدون این که اجازه بگیرند مدام آدم را در گروه های مختلف اضافه می کنند. تنها کاری که می کنم این است که هر شب این گروه ها را پاک کنم.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- ستایش سینمای ایران و کشف سینمای کریم لکزاده در جشنوارهای فرانسوی
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
آخرین ها
- نگاهی به فیلم «بیدار»/ هدررفتگی
- برونو دومون با اتکا به هوش مصنوعی فیلم ساخت
- افتتاحیه فیلم سینمایى «حاشیه» / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم مقاومت در ایستگاه پایانی
- در هفتادمین دوره برگزاری؛ جایزه تماشاگران جشنواره لندن به «توپ سیاه» رسید
- «جناب آقای شاهپور گراییلی همراه خانواده»؛ کتابی برای شناخت دهه هشتاد ایران
- هومن برقنورد به «حماسه زاگرس» پیوست
- پس از یک دهه وقفه در فیلمسازی؛ فیلم جدید کارگردان «سلام بمبئی» برای کن ۲۰۲۷ آماده میشود
- سینماگران ایرانی با ۳ فیلم در مراکش
- اهدای جایزه ویژه کوروساوا به محمد رسولاف/ برگزیدگان جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ معرفی شدند
- درباره سلیمان میناسیان/ وداع با یک نقّاشِ سینماگر
- کالبدشکافی ششلایهی فضا در فیلم «داستان توکیو»/ سکوت پرهیاهو در خانهای خالی
- پاسداشت بهرام بیضایی در تئاترشهر
- بدرقه پیکر حمید علیدوستی به خانه ابدی
- «ارباب حلقهها» به تالار وحدت میآید
- فیلمهای ابراهیم ایرجزاد و محمدرضا اردلان از اسپانیا جایزه گرفت
- درباره «سمفونی حمید»/ مردی که کارت زرد نمیگرفت
- ستایش سینمای ایران و کشف سینمای کریم لکزاده در جشنوارهای فرانسوی
- «محمود موسوینژاد» درگذشت
- «سرو، سپید، سرخ» بهترین سریال اتحادیه ABU شد
- علیرضا تابش دبیر چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر شد
- مستند «تو میتوانی همهچیز را ببینی» پدیده گیشه سینما شد
- انتشار فراخوان دومین جشنواره «آوای زندگی»
- اجرای نمایش همایون غنیزاده همچنان در کارگاه تئاتر ادامه دارد
- «نیرنگبازها» روی صحنه تماشاخانه ایرانشهر
- آلبوم موسیقی «دَم» رونمایی میشود
- انتشار نخستین قسمت از سریال هوش مصنوعی «اُدیسه»/ روزگارِ فروافتادگی
- روایت هوتن شکیبا از حسرت و خوشبختی
- بازگشت ستاره اسکندری پس از هفت سال به صحنه تئاتر
- حمید علیدوستی درگذشت


الیکا عبدالرزاقی در گفت و گویی اعلام کرد هر شب از گروه های تلگرامی لفت می دهد.


