مسعود ده نمکی که اخیرا اعلام کرد از حضور فیلم جدیدش در جشنواره فجر انصراف داده، در برنامه «فرمول یک» تلویزیون از برد پنج بر صفر تیم ملی فوتبال ایران مقابل یمن در جام ملتهای آسیا انتقاد کرد و آن را دور از «جوانمردی» دانست. او با اشاره به شرایط بد مردم یمن گفت که میشد این تیم را با یک گل برد!
به گزارش سینما سینما ،ده نمکی در پاسخ به سوال علی ضیا مجری برنامه که آیا برد پرگل ایران مقابل یمن را دیده است، گفت: «ایران هنر کرد که به یمن ۵ گل زد. میدانید تختی و پوریای ولی چرا تختی و پوریای ولی شدند؟ تختی وقتی میدید زانوی حریفش آسیب دیده از آن سمت زیر یک خم نمیگرفت و حتی رقیبش متوجه جوانمردی او میشد. آدم داریم که از تختی مدالهای بسیار بیشتری دارد اما چرا نام تختی و پوریای ولی در یادها میماند؟ میان قهرمانی و پهلوانی فرق است. البته بچههایی که فوتبال بازی میکنند خیلیهایشان رفقای ما هستند و تماشاچیان فیلمهای خودمان هستند و در اکرانهای خصوصی فیلمهایم حاضر میشوند. من اگر جای آنها بودم سعی میکردم این ۵ تا را به عربستان، امارات یا تیم دیگری بزنم.»
او با اشاره به وضعیت یمن جنگ زده توضیح داد: «یمنیها در قحطی مطلق هستند. دندانهای استخوانهایشان از گرسنگی بیرون زده است. یمن را میشود با یک گل هم برد. این به بازیکن برنمیگردد و به آن سیاستگذاری و مدیریت برمیگردد که بگویند شما که مطمئنید میبرید طوری ببرید که همراه با پهلوانی باشد.»
در ادامه ضیا رو به ده نمکی گفت این موضوع میتواند تبعات سیاسی داشته باشد و ده نمکی پاسخ داد: «آنها هم مسائل سیاسی دارند. به ما که میرسند همه پاشنههایشان را ور میکشند. عربستان یا عمان! میخواهند انتقام خلیج فارس را از تیم ملی ما بگیرند. بچههای ما آنجا زحمت میکشند. در برابر این تیمها ده برابر تیمهای دیگر مایه میگذارند. بین خودشان اینگونه نیست اما به ایران که میرسند موضوع فرق میکند. در رابطه با سوال شما من از یک زاویه پهلوانی و اخلاقی به قضیه نگاه کردم و سیاسی نبوده است. فکر میکنم میشد یک جورهایی با این مهمان مظلوم مدارا کرد.»
آی سینما
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





