جمعی از سینماگران برای بدرقه خسرو امیر صادقی یکی از قدیمیترین همکاران خود به آرامگاه ابدی در خانه سینما گردهم آمدند.
به گزارش سینماسینما، مهدی فخیمزاده، منوچهر شاهسواری، غلامرضا موسوی، مرتضی شایسته، محمدمهدی عسگرپور، محسن امیریوسفی، مهدی احمدی ( تهیهکننده)، مصطفی شایسته، محمد شایسته، حبیب اسماعیلی، علی قائم مقامی، سعید خانی، جلیل فرجاد، جلیل اکبری صحت، حبیب ایلبیگی (معاون نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی)، کامران ملکی، سید جمال ساداتیان از جمله هنرمندانی بودند که صبح یکشنبه، ۲۵ تیرماه برای وداع با دوست و همکار خود در خانه سینما(ساختمان شماره دو ) حاضر شدند.
در ابتدای این مراسم که در ساختمان خانه سینما در خیابان وصال برگزار میشد، کیوان کثیریان که اجرای مراسم را برعهده داشت به فقدان چند هنرمند اشاره کرد که جامعه سینمایی در روزهای گذشته از دست داده است.
سپس غلامرضا موسوی، رییس اتحادیه تهیهکنندگان مستقل سینمای ایران گفت: امیرخسرو یک همصنفی و همکار خیلی خوب برای ما بود و در هر زمینهای چنان جایگاهی داشت که میتوان در هر بخش جداگانه درباره او صحبت کرد.
وی یادآور شد: این تهیهکننده در دوران کرونا خیلی در تماس با همکاران دیگر بود و احوالشان را پیگیری میکرد. امیدوارم خداوند جای او را در همان جایی که برایش انتظار داریم، قرار دهد.
در ادامه مهدی فخیم زاده در سخنانی بیان کرد: دوستی من با امیرخسرو به بیش از ۳۰ سال قبل و زمان فیلم «مسافران مهتاب» برمیگردد. ما از همان سال همکاری داشتیم تا زمانی که او تهیهکننده شد. از آن زمان همکاری ما سست شد ولی رفاقتمان ادامه پیدا کرد.
وی با بیان اینکه خصلت مهم او مهربانی بود گفت: چند روز قبل از این اتفاق با هم صحبت کردیم و میگفت حالم خوب است و فقط ریهام یاری نمی کند. وقتی خبر را دیدم شوکه شدم. حتی صبح پاهایم یاری نمیکرد که بیایم و امیدوارم خدا به ما صبر بدهد و جای او هم در بهشت باشد.
حبیب اسماعیلی نیز در ادامه با اشاره به سختی های این روزهای زندگی،شرایط اقتصادی و فقدان های اخیر سینما بیان کرد: او انسان بسیار شریف و رفیق خوبی بود؛ در هیچ فیلمی صرفا به عنوان بازیگر حضور نداشت بلکه سعی میکرد به همه یاری برساند.
مرتضی شایسته در بخشی دیگر با تسلیت به خانواده صادقی یادآوری کرد که از سال ۱۳۶۴ با این تهیهکننده آشنا شده بود.
او گفت: خصوصیت بارز اخلاقی ایشان این بود که خیلی به فکر دوستان دیگرش بود. بسیار با اخلاق و بامعرفت بود.
وی با اشاره به صحبتهای فخیمزاده و ابراز تأسف از فقدان از این هنرمند ، افزود: خسرو امیرصادقی خیلی با آقای فخیم زاده رابطه خوبی داشت و در هر کاری اول اسم او را میآورد.
علی رویین تن نیز در ادامه این مراسم بیان کرد: مرگ سینمای ما را دربر گرفته و به جای اینکه این مرگها و خودمرگیها ما را هر روز نزدیکتر کند، با تکبر بیشتر مواجه میشویم تا جایی که وقتی به ما اهانت میشود و اعتراض میکنیم، جمعی دیگر به این اعتراض، اعتراض میکنند.
او گفت: خسرو امیرصادقی یکی از برندهای بازیگری تئاتر لاله زاد بود و این را کمتر کسی میداند و اشاره میکند. او به دوستانش ایمان داشت و ایمان و علاقهاش به مهدی فخیم زاده میتوانست الگو باشد.
رویینتن با بیان خاطرهای از این هنرمند از خصلتهای اخلاقی او سخن گفت.
این مراسم با خداحافظی خانواده و همکاران زنده یاد خسرو امیرصادقی با پیکر وی، به دلیل گرمای هوا سریعتر به پایان رسید تا بعد خاکسپاری در قطعه هنرمندان بهشت زهرا انجام شود.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بیانیه خانه سینما درباره مصوبه اخیر مجلس؛ جرم انگاریِ بدیهیترین حقوق هنرمندان!
- دفاع امیریوسفی از سینمای زیرزمینی/ پاسخ نایب رییس خانه سینما به مدیرعامل
- بدرقه پهلوان آواز ایران به خانه ابدی؛ «ایرج» عاشق ایران بود
- نگرانی مدیر عامل خانه سینما/ اسعدیان: باید سینمای زیرزمینی را روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد
- نامه خانه سینما به پزشکیان منتشر شد/ پاسخ سخنگوی دولت
- نامزدهای نهمین دوره جایزه کتاب سال سینمایی اعلام شدند
- سی صنف خانه سینما از بیانیهٔ کانون کارگردانان حمایت کردند
- اعلام زمان بدرقه بیضایی/ بیانیه خانه سینما درباره درخواست مژده شمسایی
- خانه سینما به رییس قوه قضاییه نامه نوشت؛ درخواست تشکیل کمیته حقیقتیاب در ماجرای بازداشت بازیگران
- در نشست خانه سینما مطرح شد؛ بازداشت هنرمندان، حذف پروانه ساخت و پویش آب
- حمایت خانه سینما از مطالبه اصناف برای حذف پروانه ساخت
- بدرقه پیکر ناصر تقوایی با نوای موسیقی جنوب/ سکوت کنیم و صدای صداقت و شرافت را بشنویم
- زنجیره بیانیهها درباره اسکار ادامه دارد؛ حمایت۸۰ سینماگر دیگر از تصمیم خانهسینما
- موضع تازه خانه سینما درباره حواشی کمیته اسکار؛ بیانیه کمیته توهین آمیز بود، ولی سکوت میکنیم
- بیانیه تند کمیته انتخاب اسکار؛ انتقاد همزمان از دولت و خانه سینما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





