تام هنکس در حال مذاکره با دیزنی است تا در نقش پدر ژپتو در نسخه جدید «پینوکیو» ظاهر شود.
به گزارش سینماسینما به نقل از ورایتی، تام هنکس مذاکرات اولیه با دیزنی را شروع کرده است تا در نقش ژپتو برای فیلم «پینوکیو» این کمپانی بازی کند.
اولین خبر درباره این پروژه در سال ۲۰۱۸ مطرح شد و اینکه رابرت زمکیس برای کارگردانی نسخه زنده انیمیشن «پینوکیو» انتخاب شده و تام هنکس هم بازیگر این نقش خواهد بود.
با عملی شدن این پروژه بار دیگر زمکیس و تام هنکس که سال ۱۹۹۴ با «فارست گامپ»، سال ۲۰۰۰ با «دور افتاده» و سال ۲۰۰۴ با «قطار سریعالسیر قطبی» با هم همکاری کرده بودند، در یک پروژه همراه میشوند.
نسخه اوریجینال «پینوکیو» سال ۱۹۴۰ توسط والت دیزنی تهیه شده که با اقتباس از رمان کودکانه «ماجراهای پینوکیو» نوشته کارلو کولدی شکل گرفته بود.
داستان این کتاب بر آدمک چوبی به نام «پینوکیو» متمرکز است که توسط نجاری به نام ژپتو ساخته میشود و بعد توسط یک پری مهربان در بدنش جان دمیده میشود.
کریس واتس در حال نوشتن فیلمنامه این فیلم است. او همچنین از تهیهکنندگان فیلم هم هست.
تام هنکس قرارداد بازی در نقش کلنل تام پارکر را امضا کرده که مدیر برنامههای الویس پریسلی بود و او هنگام بازی در این فیلم در استرالیا همراه همسرش ریتا ویلسون به ویروس کرونا مبتلا شد.
از جدیدترین نقشآفرینیهای هنکس میتوان به بازی در «سگ تازی» درامی درباره جنگ جهانی دوم اشاره کرد که جولای در اپل تیوی پلاس به نمایش درآمد.
هنکس ۶ بار نامزدی اسکار را کسب کرده است و جدیدترین آنها برای بازی در «یک روز زیبا در محله» بود که در جوایز اسکار ۲۰۲۰ کسب شد.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- درباره فیلم جدید رابرت زمکیس/ «اینجا»؛ یک قرن را طی می کند، اما بدون حرکت دوربین
- «اینجا»؛ سفری خلاقانه در زمان و مکان
- یاران «فارست گامپ» برمیگردند/ اکران «اینجا» رابرت زمکیس در پاییز
- کارگردان «پینوکیو» درگذشت
- «گربه نره و روباه مکار» در تئاترشهر
- زمانهی قحطی فیلم خوب/ به جای بهترینها، بدترین فیلمهای ۲۰۲۲
- در پاسخ به یک انتقاد مطرح شد؛ دفاع قاطعانه گییرمو دلتورو از اسکورسیزی/ او «سینما» را میفهمد
- رونمایی از «پینوکیو» در هفتادمین جشنواره فیلم برلین
- انیمیشنهای خاطرهانگیز دیزنی را در قالبی تازه ببینید/ از پینوکیو تا شیرشاه و علاالدین
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری





