تماشاخانه تازه تاسیس «ملک» در حالی قرار است کار رسمی خود را شروع کند که با توجه به وضعیت این روزهای تئاتر ادامه فعالیت تماشاخانههای خصوصی چندان وضع روشن و امیدبخشی ندارد.
به گزارش سینماسینما، در چند سال گذشته راهاندازی تماشاخانههای خصوصی در تئاتر چنان رونق گرفت که بر نوع اجراها و نیز تماشاگران تئاتر تاثیر گذاشت و با حضور نسل دیگری از مخاطب در این سالنها روبرو بودیم.
تماشاخانه «باران» از اولین سالنهایی بود که با همت جمعی تئاتری راهاندازی شد و از آنجا که مدیرانش سعی در انتخاب و اجرای آثاری با کیفیت داشتند، خیلی زود نامش بر سر زبانها افتاد و «باران» به عنوان رقیبی جدی برای برخی سالنهای دولتی مطرح شد. شاید همین موفقیت تماشاخانه «باران» بود که خیلیهای دیگر را هم وسوسه کرد تا سالنی خصوصی راه بیندازند که هم خودشان تئاتر اجرا کنند هم گروههای دیگر، و در این بین اندک سودی هم نصیبشان شود.
اما کم کم با ظهور تماشاخانههایی که کمتر نشانی از کیفیت و شرایط استاندارد اجرا داشتند، توجه به افزایش مخاطب و گیشهپرستی برای رتق و فتق امور مالی و پرداخت اجاره بها و قبضهای آب و برق و … در اولویت قرار گرفت و نتیجهاش حاکم شدن جریانی بر تئاتر و نمایشهای در حال اجرا شده که صدای خیلیها را درآورده است.
در زمانی که وضعیت اقتصادی تئاتر هر روز فشار بیشتری به سالنها وارد میکرد و میکند، اوضاع بغرنجتر هم شده است چرا که به واسطه قصور برخی گروهها یا حاشیهسازیها و هجمههای ناشی از بولتننویسیها سختگیریهای بیشتری بر تئاتر وارد شده که تاکنون منجر به بسته شدن پردیس تئاتر شهرزاد، توقیف نمایش و احضار چند کارگردان به دادسرا شده است.
تئاتر شهرزاد پس از گذشت دو هفته هنوز بازگشایی نشده، آن هم در شرایطی که برنامه اجرای ۹ نمایش در این مجموعه تنظیم شده بود و این گروهها سرگردان و بلاتکلیف بابت هزینههایی که تا به حال انجام دادهاند در انتظار به سرمیبرند.
خبرهای مربوط به وضعیت ناخوشایند بیشتر سالنهای خصوصی در چند ماه اخیر به کرّات منتشر شده که بیشتر هم به مسائل اقتصادی ارتباط داشت، اما جمیع مشکلات اعم از مالی، هنری و صدور مجوزها و سختگیریها در روزهای اخیر منجر به تعطیلی تماشاخانه باران هم شد؛ تماشاخانهای که چهار سال پیش با کلی ایده و انگیزهی تازه تاسیس شد، اما مدیرانش عطای آن را به لقایش بخشیدند و تماشاخانه خود را به هادی حجازیفر (کارگردان تئاتر ) که این روزها بیشتر در سینما مشغول است واگذار کردند.
البته این تنها واگذاری سالن تئاتر در تهران نیست، چون طبق پیگیری ایسنا تماشاخانه شهرزاد هم که فعلا پروندهاش در دادگاه بررسی میشود، از مدتی قبل آماده واگذاری بوده و شنیده میشود کسی که قاسم جعفری (مدیر پدریس تئاتر شهرزاد) میخواهد مجموعه خود را به او واگذار کند، سرمایهگذار نامآشنای این روزهای سینما است.
البته در بین تمام خبرهای منفی از وضعیت سالنهای خصوصی، تاسیس یک سالن تازه به نام «ملک» با مدیریت نورالدین حیدری ماهر یا بازگشایی «پالیز» که احتمالا به زودی اتفاق میافتد خبر خوبی میتواند باشد.
حیدری ماهر به تازگی مدیران سایر بخشهای اداری و اجرایی مجموعه فرهنگی و هنری «ملک» را معرفی کرده و قرار است، سید عماد عامری مقدم به عنوان مدیر مالی و اداری، امیر قالیچیها به عنوان مدیر داخلی و روابط عمومی و امیرسپهر تقیلو به عنوان مدیر هماهنگی و برنامهریزی تماشاخانه ملک فعالیت کنند.
ولی آنچه ممکن است ادامه کار را در این سالنها و نیز برای هنرمندان سخت کند، میزان اجرای قانون در صدور مجوزها و حراست از آنها از سوی اداره کل هنرهای نمایشی و وزارت ارشاد است تا هیچ نهاد غیرمرتبطی به تئاتر ورود نکند.
در این باره یادآوری میشود پس از آنکه سعید اسدی ـ مدیر تئاتر شهر ـ برای تخلف در پخش تیزر یکی از نمایشهای این مجموعه بازداشت شد، بخشنامهای به مدیران سالنهای دولتی و خصوصی از سوی اداره کل هنرهای نمایشی ارسال شد مبنی بر آنکه مسئولیت هر آنچه در سالنها و اجرای نمایشها رخ میدهد برعهده مدیران تالارها باشد، اما با پیگیری ایسنا و اعتراض مدیران سالنها، شهرام کرمی (مدیر کل هنرهای نمایشی) از اصلاح این بخشنامه خبر داد، هرچند پس از بسته شدن تئاتر شهرزاد دوباره شنیده میشود همان درخواست از مدیران تالارها مطرح شده است ولی به نظر میرسد جواب مدیران سالنهای خصوصی برای از دست ندادن شرایط فعلی، این بار سکوت است!
ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





