
دورهمی جوانان در مکان هایی که نظارتی از سوی بزرگ تر ها وجود ندارد احتمال لغزش آنها را بیشتر می کند. برای نمونه تماشا ی فوتبال، جشن تولد و به طور کلی دورهمی های که در قهوه خانه یا سفره خانه ها برگزار می شود ، به تمایل نوجوانان و جوانان به مصرف سیگار و قلیان دامن می زند.
متاسفانه در جامعه «نه گفتن» برای بسیار ی از افراد سخت شده است. به همین دلیل شخص در دورهمی های دوستانه وقتی با فرد معتاد به سیگار یا قلیان همنشین می شود نمی تواند از خود بدرستی محافظت کند، چون به اشتباه تصور می کند اگر به کشیدن سیگار یا قلیان نه بگوید در جمع همسن و سال هایش کوچک شمرده می شود.
براساس تحقیقاتی که تالکوت پارسونز، جامعه شناسان آمریکایی قرن بیستم روی گروهی از جوانان و نوجوانان انجام داد، تاثیری که گروه همسالان بر یکدیگر می گذارند بیش از تاثیر خانواده بر این قشر است. زیرا آنها احساس می کنند کاری که همسالانشان انجام می دهند از روی میل است و در آن اجبار یا نصیحت خانواده دخالتی ندارد.
براساس نتایج تحقیق پارسونز و مشاهدات میدانی که تاکنون داشته ام جمع شدن در قهوه خانه به هر علت و بهانه ای مفید نخواهد بود. از سوی دیگر آپارتمان نشینی و خانه های کوچک امروزی امکان جمع شدن جوان ها در خانه را از آنها سلب کرده است به همین خاطر باید راهکاری مناسب یافت.
جمع شدن برای دیدن فوتبال به هیجان آن می افزاید و از نظر جامعه شناسان به اجتماعی شدن، بینش داشتن، رفتار صحیح در جمع، چگونگی اظهارنظر، چگونگی شاد بودن کمک می کند. اما این امر توجیه درستی نیست برای قرار گرفتن در جمع هایی که مصرف دخانیات در آنها شایع است.
به طور کل و بر اساس تحقیقات انجام شده در شهرهایی مانند تهران و اصفهان جمع شدن بدون حضور ناظر از جمله پدر و مادر یا بزرگ تر ها آسیب زا خواهد بود. فحش دادن، مصرف سیگار و قلیان،کری خوانی و درگیری های لفظی از جمله آسیب ها در نبود ناظر است.
بهترین راه حل برای سالم سازی این دورهمی ها،استفاده از مکان های جایگزین مانند سینما و پارک هایی است که تلویزیون های بزرگ دارند. فرد در پارک و سینما به علت بسته نبودن محیط و احساس وجود ناظر و در معرض دید قرار گرفتن کمتر دچار آسیب می شود.
*جامعه شناس
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





