احمدرضاکاظمی در روزنامه قانون نوشت:
همانطور که اطلاع دارید امسال هم در راس کابینه دولت همه چیز تفکیک شده است و خبری از حضور بانوان در سمت وزیر نیست. حتی در حد معاون وزیر هم خانومی دیده نمیشود و اگر همه چیز با همین فرمان پیش برود، کاخ ریاست جمهوری در خیابان پاستور پتانسیل تبدیل شدن به «خونه مجردی» را دارد. بزودی وزرای محترم در چهارسال دوم ریاست جمهوری آقای روحانی احتمالا به قدری در محل کارشان راحت خواهند بود که میتوانند با شلوارک توپتوپی قرمز و رکابی نخی در محیط تردد کنند و زیر دستهایشان را با جملاتی چون «اوووی اِسی! بیا اینجااا ببینم» یا سایر الفاظ غیرقابل چاپ، صدا کنند. فضا برای تعریف کردن جوکهای مثبت هیجده هم البته باز خواهد بود و دیگر لازم به درگوشی حرف زدن نیست. اگر آن وسط مسطها هم دیدیم چندتا از کارکنان وزارتخانه ذغالگردان دستشان گرفته و وسط حیاط آن را میچرخانند و از طرف دیگر هم چندتا از معاونین قلیان به دست کنار حوض ایستاده و با تنظیم آب شیشه قلیان مشغول چاق کردن آن هستند، نباید تعجب کنیم. اعضای محترم هیئت دولت هم بجای برگزاری جلسات خشک و کلیشهای، به مناسبتهای مختلف میتوانند خیلی راحت و بدون مزاحمت پنجشنبه شبها یک برنامه «دورهمی» بچینند و ضمن بحث و گفتگو درمورد سیاستهای داخلی و خارجی دولت، باهم گل بگویند و گل بشوند و آخر شب هم بالای پشتبام کاخ ریاست جمهوری بساط چنجه کباب و کتف و بالِ جوج راه بیندازند. شخصا اگر من رئیس جمهور بودم چند دستگاه پلیاستیشن هم میگرفتم تا هر ازگاهی با بروبچز کابینه بشینم فیفا یا مورتال کمبت ایکس.ال بازی کنیم که هم کار گروهیمان تقویت بشود هم مواضع تهاجمی و دفاعی دولت در برابر هجمههای داخلی و خارجی! یک تلویزیون هفتاد اینچ و یک کابل اچ.تی.ام.آی هم جور میکردم که قشنگ هر هفته دوشنبهها بدون ترس و اضطرابِ رد شدن زن و بچه، بشینیم با هیئت همراه سرنوشت جان.اسنو در«گیم آف ترونز» را بدون جلو زدن تماشا کنیم و با سرلوحه قرار دادن خاندان ستم دیده «استارک» در ص پاسخگویی به اقدامات خصمانه ترامپ (رمزی بولتن کنونی جهان) برآییم!
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- چهره تلخ عشق یک سویه/ نگاهی به فیلم «در دنیای تو ساعت چند است؟»
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
آخرین ها
- نمایندگان چین، عربستان، رواندا و نیجریه در راه اسکار ۲۰۲۷
- اکران خصوصی فیلم بیدار / گزارش تصویری
- معرفی برگزیدگان جشنواره کودکو نوجوان سیوهشتم
- «داریوش عیاری» درگذشت
- با نگاهی به فیلم «بیداد»/ نسبت سینمای اجتماعی با اخلاق
- به بهانه پایان یک سریال جنایی پلیسی/ اعتراف در چهار دیواری
- دو فیلم ایرانی در جشنواره شبهای سیاه تالین/ گلشیفته فراهانی در یک فیلم از افغانستان
- «فصل شیرین» آماده نمایش شد
- با مشارکت انجمن تئاتر کودک و نوجوان و انجمن نمایشگران عروسکی؛ جشن روز کودک در خانه تئاتر برگزار میشود
- ادغام ۱۱۱ میلیارد دلاری پارامونت و برادران وارنر
- «زیور» از ایتالیا و تایلند جایزه گرفت
- معرفی بازیگران «قطع رابطه در خانه»
- نسخه ویژه نابینایان «نفس عمیق» با صدای پریوش نظریه منتشر میشود
- بازگشت «ویکُنتِ شقه شده»/ میزبانی عمارت نوفللوشاتو از ۳ نمایش
- جرج کلونی در فرانسه رستوران باز کرد!
- مستند «زیر یک آسمان» آمادهی نمایش شد
- بیضاییخوانی به «کارنامهی بُندارِ بیدخش» رسید
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- «بچهخور»؛ حقیقتی که خلاف جهتِ جهان میدود
- پس از ۴۰ سال؛ «مستر بین» به تئاتر بازمیگردد
- «کاغذ بیخط »؛ فیلمی روشنفکرانه با نگاهی فلسفهگرا
- شکست تام کروز و ایناریتو در اولین روز اکران «دیگِر»
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- یادداشتی بر نمایشگاه نقاشیهای انتزاعی حسین اسماعیلی؛ «سوی بیکرانگی» حاصل جوششی خلاقانه است
- افتتاحیه سیوهشتمین جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان / گزارش تصویری
- «بچهخرس» در خانه هنرمندان ایران/ علی غریب «تناسخ…» را روی صحنه میبرد
- «روز چهلم» و «منجمد» در جشنواره فیلم کوتاه تهران
- سه فیلم ایرانی در سی و نهمین جشنواره توکیو
- یادداشتی بر نمایشنامهخوانی «غروب در دیاری غریب»؛ شگفتی از ساز و کار جهان، وقتی عروسکها زبان باز میکنند
- اهدای ششمین نشان عالی خورشید به احمد ضابطی جهرمی





