
رکنا نوشت : جمعه ۵ آذرماه نمایشگاه نقاشی های مسعود کیمیایی کارگردان مطرح سینمای ایران در گالری گلستان برگزار شد و این نمایشگاه یادها را به یاد نمایشگاه تهمینه میلانی دیگر کارگردان سرشناس کشور و حاشیه های زیاد آن نمایشگاه نقاشی انداخت .
بحث این نوشته نقد و بررسی کیفی آثار این دو کارگردان بزرگ سینمای ایران نیست. بلکه جریان شناسی کنش های هنری و اجتماعی است. این دو رویداد از حیث برگزاری نمایشگاه نقاشی، موقعیت کاملا یکسان دارند ولی با کنش های اجتماعی متفاوت و متضاد مواجه شدند.
دو روز قبل از برگزاری نمایشگاه تهمینه میلانی،با هدایت و جریان سازی یک اینفلوئنسر خارج نشین با تمرکز بر تحریک دانشجویان جوان هنر که “ هنرهای تجسمی حیاط خلوت سینما و سلبریتی ها نیست و بروید در گالری تجمع کنید و آثار را به آتش بکشید و نگذارید این نمایشگاه برگزار شود و حق تان را بگیرید “ شروع شد .
این مبحث به زمانی برمی گردد که هنوز نمایشگاه برگزار نشده بود و هیچ کسی نقاشی های تهمینه میلانی را ندیده بود و هنوز بحث تشابه چند اثر مطرح نشده بود. (تشابه آثار از روز سوم نمایشگاه وارد فضای مجازی شد )
روز اول نمایشگاه چندین جوان در کوچه و اطراف گالری محل نمایشگاه تهمینه میلانی تجمع کردند وفریاد زدند و به میلانی توهین کردند و تهدید به آتش کشیدن نقاشی ها کردند و حرف آنها در آن روزها این بود که کارگردان سینما نباید به عرصه هنرهای تجسمی و نقاشی ورود پیدا کند. از روز سوم نمایشگاه ،بحث کپی آثار داغ شد و مدیر گالری تحت فشار فضای مجازی،بدون هماهنگی با هنرمند و مرکز هنرهای تجسمی نمایشگاه را تعطیل کرد.
گفتنی است که بعد از شکایت تهمینه میلانی آن اینفلوئنسر و سردسته جوانان به جرم توهین و افترا و بر هم زدن نظم نمایشگاه محکوم شدند .
نمایشگاه کیمیایی و میلانی از حیث برگزاری از نگاه آن جریان و گروه خاص یکسان هستند ، هر دو نفر از سینما وارد حوزه تجسمی شدند، قیمت گذاری آثار میلانی از ۱۰ تا ۳۵ میلیون و کیمیایی ۹۰تا ۳۲۰ میلیون است و عجیب تر اینکه معترض قیمت و کیفیت آثار میلانی، خود برگزار کننده آثار مسعود کیمیایی است.درک این پارادکس هم دشوار است.هیچ اعتراضی متوجه نمایشگاه یک فیلمساز دیگر با این عنوان که « هنرهای تجسمی حیات خلوت سینما گران نیست » هم نشد !
جالب اینکه نمایشگاه نقاشی داریوش مهر جویی کارگردان شناخته شده ، اوایل امسال در مکان نمایشگاه دوم نقاشی میلانی ( گالری آریانا ) برگزار شد.بدون هیچ تنش و برهم زدن نظم گالری و به قول مدیر گالری نمایشگاه آقای کیمیایی “ متمدنانه “ برگزار شد و هیچ کسی تجمع نکرد و فریاد نزد که چرا باید یک کارگردان به عرصه هنرهای تجسمی وارد شود ولی آن زمان این ورود بعد جنجالی گرفت.
حوزه نقادی هنری و فرهنگی در پی اصلاح و سازندگی عرصه فرهنگ است نه توهین و افترا و تهمت و تخریب و حذف فعالیت های فرهنگی و هنرمند که در مورد نمایشگاه کیمیایی شاهد چنین کنش فرهنگی بودیم و متاسفانه برخی از اهالی تجسمی در موضوع نمایشگاه میلانی چنین کنشی نداشتند .
یکی از آسیب های جدی اجتماعی و فضای مجازی عدم شناخت جریان های و موج های کور است و برخی بدون اینکه این موج های مسموم را بشناسند با این موج ها همراه میشوند و باعث تخریب و تضعیف هنرمندان و حوزه هنر و فرهنگ میشوند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سی و یکمین فیلم مسعود کیمیایی؛ فیلمبرداری «عشق در انفرادی» ادامه دارد
- تحلیل بازیگری نیکی کریمی؛ شمایل زن فیلسوف و پرسشگر
- نمایش «بانو»ی داریوش مهرجویی در بنیاد حریری
- اکران نسخه مرمت شده یکی از فیلمهای مهم داریوش مهرجویی
- مسعود کیمیایی: حالم خوب است/۲۰ روز دیگر کار جدیدم را شروع می کنم
- نقد و بررسی «دندان مار» در بنیاد حریری بابل
- «دو زن» در آینه مکتب نقد عمیقگرا/ تصویری ماندگار از زنان
- متفاوتترین بدمن تاریخ سینمای ایران
- «لیلا» در آینه مکتب نقد عمیقگرا
- یادداشتی بر کتاب «سینماگر متفکر: گفتوگو با داریوش مهرجویی»/ فراتر از تصویر؛ از جهان فلسفه تا زبان سینما
- محسن امیریوسفی: روزی در این مملکت دادگاه رسیدگی به جنایات فرهنگی تشکیل میشود
- به یاد دو استاد موج نو سینمای ایران؛ آرامش در درود بیکران
- از خانه تا شهر؛ تداوم فلسفهی زیستن در سینمای مهرجویی
- پروانه ساخت سینمایی برای چهار فیلمنامه صادر شد
- اولیای دم مرحوم مهرجویی و محمدیفر از حکم قصاص گذشت کردند
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «قاعده بازی» حاوی بازیهای پست مدرنیستی است
- همه صدا پیشگان فیلم محمد رسول الله (ص)و دیالوگهای برگزیده آن
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
آخرین ها
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
- یادداشت برای دو فیلم مستند/ میراثی که غارت شد
- گزارشی از گیشه سینماها؛ ۳ میلیون و ۲۸۵ هزار تماشاگر و اکران ۲۰ فیلم از ابتدای ۱۴۰۵
- به کارگردانی دوک جانسون؛ تام هنکس، آبراهام لینکلن میشود
- در واکنش به حکم قضایی غزل نهانی؛ کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر بیانیه داد
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- کالبدشکافی میل و جنایت در «ژویسَنس» و «دانته»
- رابینهود در حال ترند شدن/ بازاریابی آشفته برای فیلم جدید پل گرینگرس
- بیانیه خانه تئاتر درباره مصوبه اخیر مجلس/ قطع ارتباط با دنیای آزاد، نه عاقلانه و نه شدنی است
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- «البنات» به تونس میرود
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- «بیداد»؛ گونهای پیله تنیدن شبانه با صدای زنانه
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- صدور پروانه ساخت ۶ فیلم سینمایی/ قرارداد اکران ۴ فیلم جدید
- با معرفی برگزیدگان سی و دومین دوره؛ جایزه قلب سارایوو به فیلم اتریشی رسید
- اسماعیل همتی درگذشت
- «کوچ اجباری» به پرتغال رفت
- آغاز اجرای «مادرکیو» از ۲۲ شهریور/ تئاتر-ارکسترال «آرش» روی صحنه میرود
- داوری سجاد شاهحاتمی در جشنواره یونانی
- نگاهی به سینمای زیرزمینی به بهانه «بیداد»/ عرصه تجلی سینمای اجتماعی
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی





